สมรรถนะในการปฏิบัติงานเพื่อประสิทธิผลของพนักงานธุรกิจโรงหล่อพระในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิผลในการปฏิบัติงานของพนักงานเพื่อศึกษาสมรรถนะการปฏิบัติงานของพนักงาน และเพื่อหาความสัมพันธ์ของสมรรถนะ การปฏิบัติงานเพื่อประสิทธิผลของพนักงานธุรกิจโรงหล่อพระในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ พนักงานที่ปฏิบัติงานในธุรกิจโรงหล่อพระในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนวน 400 คน ตัวแปรที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ตัวแปรอิสระที่ บ่งบอกสมรรถนะในการปฏิบัติงาน ประกอบด้วยด้านการมุ่งผลสัมฤทธิ์ ด้านการใฝ่รู้ ด้านความสามารถ และด้านการทำงานเป็นทีม และตัวแปรตามที่บ่งบอก ประสิทธิผลของพนักงาน ประกอบด้วย ด้านการปรับตัว ด้านการบรรลุเป้าหมายด้านการบูรณาการและด้านความจงรักภักดี ต่อองค์กร วิธีการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การแจกแจงความความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบความสัมพันธ์โดยใช้การวิเคราะห์ความถดถอยอย่างง่าย (Simple Regression) ด้วยวิธี Pearson Correlation Coefficient

            ผลการศึกษา พบว่า ระดับความคิดเห็นของพนักงานเกี่ยวกับสมรรถนะในการปฏิบัติงานโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านที่พนักงานมีความคิดเห็นเห็นด้วยมากที่สุด คือ ด้านการมุ่งผลสัมฤทธิ์ ส่วนด้านที่พนักงานมีความคิดเห็นเห็นด้วยน้อยที่สุด คือ ด้านการทำงาน เป็นทีม ผลการศึกษายังพบว่า ระดับความคิดเห็นของพนักงานเกี่ยวกับประสิทธิผลในการปฏิบัติงานของพนักงาน โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านที่พนักงานมีความคิดเห็น เห็นด้วยมากที่สุด คือด้านความจงรักภักดีต่อองค์กร ส่วนด้านที่พนักงานมีความคิดเห็น เห็นด้วยน้อยที่สุด คือ ด้านการปรับตัว  ผลการศึกษาความสัมพันธ์ของสมรรถนะการปฏิบัติงานเพื่อประสิทธิผลของพนักงานธุรกิจโรงหล่อพระในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล พบว่า สมรรถนะในการปฏิบัติงาน มีความสัมพันธ์เป็นไปในทิศทางเดียวกันกับประสิทธิผลของพนักงานในด้านการปรับตัว ด้านการบรรลุเป้าหมาย และด้านการบูรณาการ แต่ไม่มีความสัมพันธ์กับประสิทธิผลของพนักงานด้านความจงรักภักดีต่อองค์กร