A Study of Tourist Satisfaction with Local Food to Enhance the Tourism Value of Samut Prakan Province
DOI:
https://doi.org/10.14456/arjla.2025.12Keywords:
Local Food, Samut Prakan, Tourist Satisfaction, Food Development, TourismAbstract
This study aims to: 1) Study the level of tourist satisfaction with local food in Samut Prakan Province, 2) Explore approaches for developing tourist satisfaction with local food to enhance the province’s tourism value, and 3) Propose strategies for adding tourism value to local food in alignment with the needs of modern consumers who prioritize health and wellness. This is a quantitative study with a sample of 400 tourists who visited the province in 2021, selected using convenience sampling. Data were analyzed using basic statistics, including frequency distribution, percentage, mean, and standard deviation. The findings reveal that: 1) The development of local healthy cuisine should focus on using fresh local ingredients, such as vegetables, fruits, herbs, and fish, while reducing salt, sugar, and unhealthy oils, and maintaining cultural identity. 2) Tourists prefer local cuisine that retains its traditional Thai flavors, uses safe and fresh ingredients, integrates modern culinary techniques, and reflects cultural heritage. 3) Strategies to enhance tourism value include live cooking demonstrations, culturally inspired food presentation, fusion menu development, social media marketing, and storytelling that connects food with local attractions. These strategies help increase appeal and attract more tourists.
References
กฤติยา วงษ์แปง, และสามารถ ใจเตี้ย. (2566). พฤติกรรมการบริโภคอาหารพื้นบ้านล้านนาเพื่อสร้างเสริมสุขภาพผู้สูงอายุในชุมชนเวียงท่ากาน-ยุหว่า อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารสังคมศาสตร์วิจัย. 14(1), 77–88.
กรัณย์ วรวิทย์วรรณ. (2566). การพัฒนาโมเดลสมการโครงสร้างปัจจัยเชิงสาเหตุขององค์ประกอบคุณภาพภาพลักษณ์ และความพึงพอใจที่ส่งผลต่อความภักดีของผู้เข้าร่วมงานเทศกาลอาหารถิ่นในเขตปริมณฑล (วิทยานิพนธ์การจัดการมหาบัณฑิต). สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, กรุงเทพมหานคร.
กุลกันยา สุวรรณโณ. (2566). การพัฒนาศักยภาพอาหารท้องถิ่นเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงศิลปะวิทยาการอาหารของจังหวัดสุโขทัย (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยนเรศวร, พิษณุโลก.
เจตนา อินยะรัตน์, และวรรณกร พลพิชัย. (2563). อัตลักษณ์วัฒนธรรมอาหารท้องถิ่นเพื่อการอนุรักษ์และเพิ่มมูลค่าทางเศรษฐกิจของชาวบ้านย่านเมืองเก่า อำเภอสิเกา จังหวัดตรัง. (รายงานวิจัย). จังหวัดตรัง: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย.
ชนิษฐา ใจเป็ง, และโชติมา ดีพลพันธ์. (2566). การพัฒนาแบบองค์รวมเพื่อยกระดับคุณภาพอาหารท้องถิ่นตำบลตลาดจินดาเพื่อเพิ่มมูลค่าทางการท่องเที่ยว. วารสารวิจัยราชภัฏกรุงเก่า. 10(1), 29–38.
ปรีชา มุณีศรี, สาวิตรี มุณีศรี, ดวงเดือน สงฤทธิ์ และเจษฎา ร่มเย็น. (2563). การสร้างอัตลักษณ์อาหารพื้นถิ่น และกลไกส่งเสริม การท่องเที่ยวชุมชนอำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช. (รายงานการวิจัย). จังหวัดนครศรีธรรมราช: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย.
พระอธิการสฤษธ์ มหายโส (ฉัตรทอง). (2566). การสร้างความยั่งยืนทางอาหารท้องถิ่นในจังหวัดจันทบุรี (ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี, จันทบุรี.
เพนนี นทีสุวรรณ. (2565). พฤติกรรมและปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้ออาหารปรุงสำเร็จแช่แข็งพร้อมทานของกลุ่มคนรักสุขภาพ Generation Y (การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์,กรุงเทพมหานคร.
วรวุฒิ ปัญญาภู. (2566). ภาพลักษณ์อาหารท้องถิ่นในมุมมองนักท่องเที่ยวชาวไทยในช่วงวิกฤติการณ์โควิด-19: กรณีศึกษาจังหวัดน่าน (วิทยานิพนธ์การจัดการมหาบัณฑิต). สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, กรุงเทพมหานคร.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคณะ. (2549). การวิจัยการตลาด (ฉบับปรับปรุงใหม่). กรุงเทพฯ : DIAMOND IN BUSINESS WORLD.
สภาหอการค้าแห่งประเทศไทย. (2565). รายงานสรุปผลการดำเนินการตามยุทธศาสตร์ชาติ ประจำปี 2565. ค้นคืนจาก https://www.thaichamber.org/document/531.com.
สำนักงานจังหวัดสมุทรปราการ. (2566). แผนพัฒนาจังหวัดสมุทรปราการ 5 ปี (พ.ศ. 2566–2570) ฉบับทบทวน. สมุทรปราการ: สำนักงานจังหวัดสมุทรปราการ.
ไหมคำ ตันติปทุม. (2563). การสร้างฐานข้อมูลเผยแพร่อาหารท้องถิ่นอย่างสร้างสรรค์ในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน 1 (รายงานวิจัย). จังหวัดเลย: มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย.
อมรศรี แช่ตัน. (2563). การใช้บริการร้านอาหารพื้นถิ่นของผู้บริโภคจังหวัดภูเก็ต (วิทยานิพนธ์คหกรรมศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร, กรุงเทพมหานคร.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 Academic and Research Journal of Liberal Arts (Online)

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศิลปศาสตร์วิชาการและวิจัย
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ และคณาจารย์ท่านอื่นๆ ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
