วิจัยเชิงประจักษ์เสียงวรรณยุกต์คำโดดในภาษาไทยถิ่น กรุงเทพมหานคร กรณีศึกษา: คนรุ่นใหม่

บทคัดย่อ

งานวิจัยเรื่อง “วิจัยเชิงประจักษ์เสียงวรรณยุกต์คำโดดในภาษาไทยถิ่นกรุงเทพมหานคร กรณี ศึกษา : คนรุ่นใหม่” นี้ มีวัตถุประสงค์เพื่ออธิบายการใช้เสียงวรรณยุกต์ในภาษาไทยถิ่นกรุงเทพมหานคร ในอดีต การศึกษาเสียงวรรณยุกต์คำโดดใช้การรับรู้ผ่านการได้ยินเป็นส่วนใหญ่โดยใช้วิธีการฟังเสียงและ บันทึกตามเสียงที่ได้ยิน ไม่มีการทดสอบลักษณะทางสัทศาสตร์ ในงานวิจัยฉบับนี้ ได้นำเอาวิธีการทดลอง การออกเสียงวรรณยุกต์คำโดดในภาษาไทยถิ่นกรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างเป็นกลุ่มคนรุ่นใหม่ อายุ 20 ปี โดยใช้วิธี Lz-score วัดคลื่นความถี่ของเสียงต้นแบบ ด้วยตารางแบ่งค่าแทนเสียงวรรณยุกต์ออก เป็น 5 ระดับลำดับเสียง และนำผลมาเปรียบเทียบกับการศึกษาแบบเดิม ผลการศึกษาพบว่า วรรณยุกต์ทั้ง 5 ตัว ของภาษาไทย โดยใช้วิธี Lz-score วัดคลื่นความถี่ ของเสียงต้นแบบ ด้วยตารางแบ่งค่าแทนเสียงวรรณยุกต์ออกเป็น 5 ระดับลำดับเสียง ได้ผลคือ เสียงสามัญ อยู่ในช่วงคลื่นระดับ 3 ตั้งแต่เริ่มจนจบ (33) เสียงเอก เสียงเริ่มต้นจะอยู่ในช่วงระดับ 2 และ ตกลงไป ระดับ 1 (21), เสียงโท เป็นเสียงที่เริ่มจากระดับที่ 4 และตกลงมายังระดับที่ 1 (41) เสียง ตรี เป็นเสียงที่ เริ่มจากระดับที่ 4 ขึ้นไปยังระดับที่ 5 และ เสียงจัตวา เป็นเสียงที่แบ่งออกเป็น 3 ช่วง โดยเสียง 2 ช่วงแรกอยู่ในระดับที่ 1 และ ช่วงที่ 3 ได้ขึ้นไปอยู่ในระดับที่ 4