การจัดการพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นในยุคโลกาภิวัตน์

ผู้แต่ง

  • กฤษฎา ตัสมา สาขาวิชาการจัดการวัฒนธรรม คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์

คำสำคัญ:

การจัดการพิพิธภัณฑ์, พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่น, โลกาภิวัตน์

บทคัดย่อ

พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นในประเทศไทยบางส่วนประสบปัญหากับการเปลี่ยนแปลงทางด้านสังคม เศรษฐกิจ การเมือง การปกครอง สภาพแวดล้อม เทคโนโลยี และค่านิยมของคนในสังคม พิพิธภัณฑ์ ท้องถิ่นจึงต้องมีการปรับตัวให้ทันยุคสมัยและความต้องการของคนในสังคมตามสภาวการณ์ของ กระแสโลกาภิวัตน์ ดังนั้นพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นต้องมีการบริหารจัดการที่ดี ให้คนในชุมชนเข้ามามีส่วน ร่วมในการตัดสินใจ กำหนดทิศทาง เป็นคณะกรรมการบริหารงาน เปิดโอกาสให้คนในชุมชนแลก เปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกัน เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในพิพิธภัณฑ์ ให้คนในชุมชนมีความรู้สึกเป็นเจ้าของร่วมกัน นอกจากนี้จะต้องดึงศักยภาพของคนในชุมชนและทรัพยากรวัฒนธรรมในท้องถิ่นที่มีอยู่มาประยุกต์ ใช้กับเทคโนโลยีสารสนเทศ ผ่านการแนะนำจากผู้ที่มีความรู้ความสามารถและพร้อมที่สนับสนุนเพื่อ เพิ่มศักยภาพในการดำเนินงานของพิพิธภัณฑ์ ให้พิพิธภัณฑ์มีบทบาทในการพัฒนาสังคม ทำให้คนใน ชุมชนมีชีวิตความเป็นอยู่และเศรษฐกิจที่ดีขึ้น ได้รับประโยชน์จากพิพิธภัณฑ์มากที่สุด จะทำให้คนใน ชุมชนเห็นคุณค่าของพิพิธภัณฑ์ และเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในพิพิธภัณฑ์ เป็นการจัดการพิพิธภัณฑ์ ท้องถิ่นได้อย่างยั่งยืน

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2017-12-29

รูปแบบการอ้างอิง

ตัสมา ก. (2017). การจัดการพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นในยุคโลกาภิวัตน์. วารสารศิลปศาสตร์วิชาการและวิจัย (ออนไลน์), 12(24), 70–84. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/larhcu/article/view/143871

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย