การวิเคราะห์ข้อผิดพลาดทางไวยากรณ์ทั้ง 4 ประเภท ในการใช้ลักษณนามภาษาจีนของนักเรียนไทย
คำสำคัญ:
นักเรียนไทย, ลักษณะนามภาษาจีน, ข้อผิดพลาดทางไวยากรณ์บทคัดย่อ
บทความเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาข้อผิดพลาดทางไวยากรณ์ทั้ง 4 ประเภท ในการใช้ลักษณนามภาษาจีนของนักเรียนไทยและเสนอวิธีการสอนเพื่อเป็นแนวทางในการแก้ไข โดยใช้วิธีการรวบรวมข้อผิดพลาดของการใช้ลักษณนามจากสมุดการบ้านและแบบทดสอบของ ผู้เรียนชาวไทย ผลการศึกษาพบว่า ความผิดพลาดทางไวยากรณ์ในการใช้ลักษณนามภาษาจีน แบ่ง เป็น 4 ประเภท คือ ข้อผิดพลาดที่เกิดจากการไม่เติมลักษณนาม ข้อผิดพลาดที่เกิดจากการเติม ลักษณนามโดยไม่จำเป็น ข้อผิดพลาดที่เกิดจากการเลือกใช้ลักษณนามผิด และข้อผิดพลาดที่ เกิดจากการเรียงลำดับโครงสร้างทางไวยากรณ์ของลักษณนามผิด จากข้อผิดพลาดทั้ง 4 ประเภท ได้นำไปสู่แนวทางแก้ไขด้วยวิธีการสอน ดังนี้ (1) การแปล ใช้กับลักษณนามที่มีทั้งในภาษาไทย และภาษาจีน เนื่องจากผู้สอนสามารถใช้ภาษาไทยหรือภาษาอังกฤษแปลโดยตรงได้ (2) การใช้ โครงสร้าง ใช้กับการเรียนการสอนโครงสร้างทางไวยากรณ์หรือการเรียงลำดับก่อนหลังใน ประโยคของลักษณนาม โดยผู้เรียนสามารถเรียนรู้ผ่านโครงสร้างที่นำเสนอ (3) การมองรูปภาพ หรือลักษณะของสิ่งของ ใช้กับการเรียนการสอนลักษณนามที่ผู้เรียนสามารถเรียนรู้ความหมาย และวิธีการใช้ผ่านสายตา (4) การเชื่อมโยงทางความหมาย เป็นวิธีที่เชื่อมโยงความหมายหนึ่งไป ยังความหมายหนึ่งหรือความหมายอื่น ๆ ของลักษณนาม เหมาะสมกับลักษณนามที่มีหลายความ หมาย (5) การจำลองสถานการณ์ เพื่อให้ผู้เรียนฝึกเลือกใช้ลักษณนามในสถานการณ์ต่าง ๆ ได้ อย่างถูกต้อง
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศิลปศาสตร์ปริทัศน์
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
