อำนาจจิตกับความสำเร็จในชีวิต : พระพุทธศาสนา กับจิตวิทยาสมัยใหม่
คำสำคัญ:
อำนาจจิต, ความสำเร็จในชีวิต, จิตวิทยาสมัยใหม่บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอำนาจจิตและความสำเร็จในชีวิตในพระพุทธศาสนา
และในจิตวิทยาสมัยใหม่ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ของอำนาจจิตกับความสำเร็จในชีวิตในพระพุทธศาสนา
และในจิตวิทยาสมัยใหม่ และเพื่อศึกษาแนวทางการอาศัยอำนาจจิตสร้างความสำเร็จในชีวิตของคนใน
สังคม ปัจจุบัน การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยการวิจัยโดยใช้วิธีการวิจัยเอกสาร
(Documentary Research) จากพระไตรปิฎก อรรถกถา ตำราวิชาการ ตลอดจนเอกสารและรายงาน
การวิจัยที่เกี่ยวข้อง ซึ่งผลการศึกษามีดังนี้
จิตเป็นนามธรรมมีกระบวนการในการตื่นรู้มีพัฒนาการด้านปัญญาและเป็นอมตะ การพัฒนา
จิตก็เพื่อให้เกิดผลทางปัญญา ส่วนจิตวิทยาเชิงบวกเป็นศาสตร์ของโลกตะวันตกที่มีรากฐานเชื่อมโยงกับ
แนวคิดของพระพุทธศาสนา โดยเน้นการพัฒนามนุษย์ให้มีความสุข 3 แบบ คือ (1) ชีวิตมีสุข (2) ชีวิตที่
ดี (3) ชีวิตที่มีความหมาย ซึ่งความสุขในปัจจุบันเป็นผลมาจากการเจริญสติ
อำนาจิตมีความสัมพันธ์กันระหว่างพระพุทธศาสนาและจิตวิทยาสมัยใหม่ การพัฒนาอำนาจ
จิตจะส่งผลต่อการพัฒนาความสุข ความสำเร็จในชีวิตของมนุษย์ ซึ่งถือว่าเป็นการพัฒนาความดีเลิศของ
ตัวเองเพื่อให้เข้าถึงความสุขที่ประณีตสูงขึ้นไปตามลำดับ คือ กามสุข สมาธิสุข ฌานสุข วิปัสสนาสุข และ
นิพพานสุข
แนวทางการมีสติอยู่กับลมหายใจเข้าออกสามารถประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันได้ทุกวัน
ทุกสถานที่ ในทันทีที่ต้องการ เมื่อฝึกแล้วเราสามารถบังคับและเปลี่ยนแปลงจิตให้เป็นสภาพจิตที่ดีงาม
เป็นกุศล (Positive Emotion) คือ ปราโมทย์ ปีติ ปัสสัทธิ สุข และสมาธิ สามารถข่มและละกิเลสอกุศล
(Negative Emotion) คือ นิวรณ์ 5 หลังจากนี้ เราสามารถมีความสุขที่สร้างได้ด้วยตัวเองและอาจจะ
พัฒนาต่อไปเป็นความสุขสูงสุดคือ นิพพาน
เอกสารอ้างอิง
สารนิพนธ์ พธ.ด. (สาขาวิชาพระพุทธศาสนา) พระนครศรีอยุธยา : บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัย
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระวัชรินทร์ ปิยธมฺโม (ภาษิต). (2557) การศึกษาเชิงวิเคราะห์การพัฒนาจิตในมุมมองพระพุทธศาสนา.
วิทยานิพนธ์ พธ.ม. (สาขาวิชาพระพุทธศาสนา) พระนครศรีอยุธยา : บัณฑิตวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539) พระไตรปิฏกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสภมหาเถระ), แปลและเรียบเรียง. (2548) คัมภีร์วิสุทธิมรรค. พิมพ์ครั้งที่
6. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
อดิศักดิ์ ทองบุญ. (2532) ปรัชญาอินเดีย. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร : ราชบัณฑิตยสถาน.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศิลปศาสตร์ปริทัศน์
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
