กลวิธีการขอร้องในการสื่อสารของสมาชิกในครอบครัว
คำสำคัญ:
การขอร้อง, ครอบครัวเดี่ยว, การสื่อสารบทคัดย่อ
การวิจัยนี้เป็นการศึกษากลวิธีการขอร้องเพื่อการสื่อสารของสมาชิกในครอบครัวซึ่งเป็นสิ่งสำคัญ
อย่างหนึ่งในชีวิตประจำวัน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลวิธีการขอร้องของสมาชิกในครอบครัวเดี่ยวที่
ประกอบด้วย พ่อ แม่ และลูก และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการใช้กลวิธีการขอร้องในการสื่อสารของ
สมาชิกในครอบครัวกับปัจจัยทางสังคมทางด้านเพศของผู้พูดที่มีต่อผู้ฟัง โดยเก็บข้อมูลจากแบบสอบถาม
แบบปลายเปิด
ผลการวิจัยพบว่า ปรากฏกลวิธีการขอร้องทั้งหมด 10 กลวิธี ได้แก่ 1) การอธิบายผลของ
การกระทำ 2) การแนะนำ 3) การถาม 4) การบอกความต้องการ 5) การกำหนดเงื่อนไข 6) การกล่าวให้
ผู้ฟังรู้สึกดี 7) การเสนอทางเลือกอื่น 8) การบอกเหตุผล 9) การกล่าวประชดประชัน และ 10) การกล่าว
ตำหนิ ในด้านความสัมพันธ์ระหว่างกลวิธีการขอร้องที่พ่อและแม่นิยมใช้ พบว่ามีอัตราใกล้เคียงกัน ได้แก่
การอธิบายผลของการกระทำ และการแนะนำ สำหรับกลวิธีอื่น ๆ พบว่าพ่อจะใช้กลวิธีการบอกความ
ต้องการ และการเสนอทางเลือกอื่นมากกว่าแม่ ส่วนแม่จะใช้กลวิธีการถาม การกำหนดเงื่อนไข การบอก
เหตุผล การกล่าวให้ผู้ฟังรู้สึกดี และการกล่าวประชดประชันมากกว่าพ่อ โดยมีอัตราการใช้จากมากไปน้อย
ตามลำดับ สำหรับการใช้กลวิธีการตำหนินั้นพ่อและแม่มีอัตราการใช้น้อยที่สุดเช่นเดียวกัน
เอกสารอ้างอิง
2551. กรุงเทพมหานคร : โครงการวิเคราะห์สุขภาวะของเด็กและวัยรุ่น.
ศิริรัตน์ คุปติวุฒิ. (2545) จิตเวชเด็กและวัยรุ่น. กรุงเทพมหานคร : ชมรมจิตแพทย์เด็กและวัยรุ่น.
สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตชุมพร. (2560) “หน่วยที่ 6 ประชากรและกลุ่มตัวอย่าง วิธีการเลือกกลุ่ม
ตัวอย่าง” [ออนไลน์] แหล่งที่มา : http://www.ipecp.ac.th/ipecp/cgi-binn/ research/ program/
unit6/content3.htm (20 ตุลาคม 2560)
สุจิตลักษณ์ ดีผดุง. (2552) วัจนปฏิบัติศาสตร์เบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 2. นครปฐม : สถาบันวิจัยและ
วัฒนธรรมเพื่อพัฒนาชนบท มหาวิทยาลัยมหิดล.
สุจิตลักษณ์ ดีผดุง และ สุขุมาวดี ขำหิรัญ. (2548) การขอร้องและการปฏิเสธการขอร้องในภาษาไทย.
นครปฐม : สถาบันวิจัยและวัฒนธรรมเพื่อพัฒนาชนบท มหาวิทยาลัยมหิดล
สุวรรณา เรืองกาญจนเศรษฐ์ และคณะ. (2552) วิเคราะห์สุขภาวะเด็กและวัยรุ่น วัย 13-18 ปี.
กรุงเทพมหานคร : ราชวิทยาลัยกุมารแพทย์แห่งประเทศไทย และ สมาคมกุมารแพทย์แห่งประเทศไทย.
อาภาภรณ์ เดชวิจารณ์กิจ. (2547) การเปรียบต่างกลวิธีการขอร้องในภาษาญี่ปุ่นและภาษาไทย.
วิทยานิพนธ์ อ.ม. (สาขาภาษาและวรรณคดีญี่ปุ่น) กรุงเทพมหานคร : บัณฑิตวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
Blum-Kulka, Shoshana and Elite, Olshtain. (March 1984) “Requests and apologies : A crosscultural
study of speech act realization patterns (CCSARP)” Applied Linguistics. 15
(3) p. 196-213.
Brown, P. and Levinson, S. C. (1978) “Universals in language usage : Politeness phenomena”
In E.N. Goody, Ed. Questions and Politeness : Strategies in Social Interaction. pp.
56-289. Cambridge : Cambridge University Press.
Day, H. I., Berlyne, D. E. and Hunt, D. E. (1971) Intrinsic Motivation : A New Direction in
Education. Toronto : Holt, Rinehart and Winston.
Dorothy, S. B. and Raphael, J. B. (1996) Family Therapy : A Systematic Integration. Boston
: Allyn and Bacon.
Erikson, E. (1963) Identity and the Life Circle. New York : International Universities Press.
Freud, A. (1965) The writings of Anna Freud, volume 6. Normally and Pathology in
Childhood: Assessment of Development. Madison : International University Press.
Jatuporn Khahua. (2003) A study of Speech Act Patterns of Requests in Thai
Society. Thesis M.A. (Linguistics Faculty of Graduate Studies) Nakhonpathom :
Graduate School Mahidol University.
Searle, J. R. (1969) Speech Acts. Cambridge : Cambridge University Press.
Searle, J. R. (1985) “Indirect Speech Acts” In A. P. Martinich, Ed. The Philosophy of
Language. p. 171-185. Oxford : Oxford University Press.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศิลปศาสตร์ปริทัศน์
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
