การพัฒนาการวิจัยด้านการศึกษาภาษาจีนในประเทศไทย

ผู้แต่ง

  • เทียนซง หวัง

คำสำคัญ:

การศึกษาภาษาจีนในประเทศไทย, ประวัติศาสตร์, สถานการณ์ปัจจุบัน

บทคัดย่อ

เนื้อหาหลักของบทความนี้กล่าวถึงลักษณะและพัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของการศึกษาภาษาจีนในประเทศไทยรวมทั้งรวบรวมผลการวิเคราะห์สถานการณ์ปัจจุบันและปัญหาที่เกิดขึ้นจากทั้งสามภาคส่วนคือนักศึกษาคณาจารย์และอุปกรณ์การเรียนการสอนโดยหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะมีประโยชน์แก่การวิจัยพัฒนาการศึกษาภาษาจีน

ผลการศึกษาพบว่าพัฒนาการการวิจัยด้านการศึกษาภาษาจีนในประเทศไทยได้เริ่มจัดให้มีการเรียนการสอนภาษาจีนในปีค.ศ. ๒๓๐ ถึงปัจจุบันนับได้ ๑๗๘๒ปัญหาที่พบในตัวนักศึกษาคือ นักเรียนเป็นลูกหลานจีนเกิดในประเทศไทย ประกอบกับตัวอักษรจีนเขียนยาก ขาดแรงจูงใจที่จะเรียนรู้ ด้านคณาจารย์คือ ครูสัญชาติจีนมาในระยะเวลาสั้น เปลี่ยนบ่อย ครูในท้องถิ่นขาดแคลน และด้านอุปกรณ์การเรียนการสอนคือ ตำราเรียนขาดเอกภาพ

เอกสารอ้างอิง

傅增有.(1994).泰国华文教育历史与现状研究.华侨华人历史 研究,(02),22-26.

李方.(1998).海外华文教育管见.语言文字应用, (03),42-25.

潘素英.(2011).泰国中小学汉语课程大纲研究.(中央民族大学 博士学位论文)

丘进.(2000).认清特点把握机遇.海外华文教育,(01),3-4.


杨作为.(2003).泰国汉语教育的过去、现在与将来.东南亚研 究,(05),73-76.

张西平.(2009).世界汉语教育史.北京: 商务印书馆. 朱拉隆功大学亚洲研究所中国研究中心.(2008).泰国华文教学研究-大、中小学教育,泰国朱拉隆功大学.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2019-06-07

รูปแบบการอ้างอิง

หวัง เ. (2019). การพัฒนาการวิจัยด้านการศึกษาภาษาจีนในประเทศไทย. วารสารศิลปศาสตร์วิชาการและวิจัย (ออนไลน์), 14(1), 12–20. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/larhcu/article/view/193127

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย