ลักษณะเฉพาะตัวของการแพร่กระจายวรรณกรรมร้อยกรองจีนโบราณ ของไทย

ผู้แต่ง

  • จรัสศรี จิรภาส

คำสำคัญ:

วรรณกรรมร้อยกรองจีนโบราณ, ลักษณะเฉพาะตัว, การแพร่กระจาย, พลังขับเคลื่อนเบื้องหลัง

บทคัดย่อ

บทความนี้แสดงผลศึกษาทบทวนและขยายผลจากงานวิจัยของผู้เขียนหัวข้อ “งานแปลวรรณกรรมร้อยกรองจีนโบราณสมัยกรุงรัตนโกสินทร์” ที่เผยแพร่ในปี พ.ศ.2555 มุ่งชี้อธิบายถึงลักษณะเฉพาะตัวของการแพร่กระจายวรรณกรรมร้อยกรองจีนโบราณสำนวนภาษาไทยที่ปรากฏในบริบท 3 ด้านได้แก่(1)  ขอบเขตและรูปแบบของสิ่งพิมพ์  (2) สถานภาพและคุณสมบัติของสื่อประเภทผู้แปล  (3) พลังขับเคลื่อนเบื้องหลังของการแพร่กระจายศึกษาและวิเคราะห์ภายใต้ศาสตร์วรรณคดีเปรียบเทียบ หลักวิธีการแพร่กระจายวรรณกรรมจากการประมวลผลพบว่าการแพร่กระจายวรรณกรรมร้อยกรองจีนโบราณของไทยด้านขอบเขต รูปแบบและสถานภาพผู้แปลของสิ่งพิมพ์แต่ละประเภทค่อนข้างมีความหลากหลายและมีความเฉพาะตัว นอกจากนั้นสิ่งพิมพ์หลายชนิดยังได้รับการขับเคลื่อนพลวัตจากบุคคลและองค์กร “พิเศษ” เบื้องหลัง ส่งผลให้การแพร่กระจายของวรรณกรรมร้อยกรองจีนโบราณสำนวนภาษาไทยสามารถแพร่หลายอย่างต่อเนื่องกระทั่งปัจจุบัน

เอกสารอ้างอิง

กระแส มาลยาภรณ์. (2522). วรรณคดีเปรียบเทียบเบื้องต้น. กรุงเทพมหานคร: บรรณกิจ.

เกษม ขนาบแก้ว. (ม.ป.ป.).อิทธิพลของวรรณคดีต่างประเทศต่อวรรณคดีไทย. สงขลา:มหาวิทยาลัย ราชภัฎสงขลา.

จ่าง แซ่ตั้ง.(2517).บทกวีจีน.กรุงเทพมหานคร: ลูก-หลาน จ่าง แซ่ตั้ง.

จรัสศรี จิรภาส.(2555).การศึกษาการแพร่กระจายงานแปลวรรณกรรมร้อยกรองจีนโบราณในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์.สมุทรปราการ:มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ.

บุษบา เรืองไทย.(2545).นิตยสารจีน-ไทยสองภาษา. กรุงเทพมหานคร:สำนักพิมพ์จีนสยาม.

เพ็ชรี สุมิตร.(2513). อารยธรรมตะวันออก เล่ม 2. กรุงเทพมหานคร:ไม่ปรากฏแหล่งที่พิมพ์.

เพ็ชรี สุมิตร.(2518). ประวัติอารยธรรมจีน. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ยง อิงคเวทย์.(2535). โจโฉ โจผี โจสิด ยอดกวียุคสามก๊ก. กรุงเทพมหานคร:ยินหยาง.

ยง อิงคเวทย์.(2535). ฉู่ฉือ ผกางามแห่งจีนใต้. กรุงเทพมหานคร:ยินหยาง.

ยง อิงคเวทย์.(ม.ป.ป.).ซือ เพลงแห่งชีวิตของจีน. กรุงเทพมหานคร:ศิลปวัฒนธรรม (ฉบับพิเศษ).

ยง อิงคเวทย์.(2535). ซือจิง บุษบาช่อแรกของกวีนิพนธ์จีน. กรุงเทพมหานคร:ยินหยาง.

ยง อิงคเวทย์.(2530). ยงนิพนธ์พจน์ไว้ อนุสรณ์. หนังสือที่ระลึกงานพระราชทานเพลิงศพ ยง อิงค เวทย์ ณ เมรุวัดโสมนัสวิหาร วันจันทร์ที่ 19 ตุลาคม 2530.

ยง อิงคเวทย์.(2532).วิวัฒนาการกวีนิพนธ์จีน ซือจิง ฉู่ฉือ. กรุงเทพมหานคร:มูลนิธิเสฐียรโกเศศ นาคะประทีป.

ยง อิงคเวทย์.(2554). วิวัฒนาการกวีนิพนธ์จีน. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิเผยแผ่คุณธรรมเพื่อการสงเคราะห์จีจินเกาะ.

ยง อิงคเวทย์.(ม.ป.ป.).สังเขปวิวัฒนาการของกวีนพนธ์จีน. ใน เอกสารประกอบการสอนวิชาวรรณคดีเปรียบเทียบ. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร.

วิชัย พิพัฒนานุกฤษ์.(ม.ป.ป.).เอกสารประกอบการสอน สาขาวิชาภาษาจีน. ปัตตานี: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี.

สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี.(2538). เก็จแก้วประกายกวี. กรุงเทพมหานคร:มูลนิธิเผยแผ่คุณธรรมเพื่อการสงเคราะห์จีจินเกาะ.

สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี.(2541). หยกใสร่ายคำ. กรุงเทพมหานคร: ชมรมเด็ก.

สมาคมนิสิตเก่าอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (ม.ป.ป). อักษรศาสตร์จุฬาฯ 100 ปี. ค้นคืน จาก www.art.chula.ac.th./AlumWeb/100years/

สุภัทร ชัยวัฒนพันธุ์.(2554). ประวัติวรรณคดีจีน. กรุงเทพมหานคร: สายส่งสุขภาพใจ.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2019-06-07

รูปแบบการอ้างอิง

จิรภาส จ. (2019). ลักษณะเฉพาะตัวของการแพร่กระจายวรรณกรรมร้อยกรองจีนโบราณ ของไทย. วารสารศิลปศาสตร์วิชาการและวิจัย (ออนไลน์), 14(1), 106–118. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/larhcu/article/view/193188

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ