การสำรวจแหล่งท่องเที่ยวในจังหวัดชัยนาท เพื่อเป็นข้อมูลเบื้องต้นสำหรับสนับสนุนการสร้างมูลค่าเพิ่มทางการท่องเที่ยว

ผู้แต่ง

  • ยุลดา ทรัพย์สมบูรณ์
  • วริยา ภัทรภิญโญพงศ์

คำสำคัญ:

คุณค่าความสeคัญทางวัฒนธรรม, มูลค่าเพิ่มทางการท่องเที่ยว

บทคัดย่อ

        งานวิจัยเรื่อง การสำรวจแหล่งท่องเที่ยวในจังหวัดชัยนาทเพื่อเป็นข้อมูลเบื้องต้นสำหรับสนับสนุนการสร้างมูลค่าเพิ่มทางการท่องเที่ยว เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพที่มีวัตถุประสงค์เพื่อจำแนกคุณค่าความสำคัญทางวัฒนธรรม โดยชุมชนมีส่วนร่วมในการค้นหาอัตลักษณ์แหล่งท่องเที่ยวหลักของจังหวัดชัยนาทจำนวน 6 แห่ง ได้แก่ สวนนกชัยนาท วัดปากคลองมะขามเฒ่า วัดธรรมามูลวรวิหาร วัดพระบรมธาตุวรวิหาร เขื่อนเจ้าพระยา และเมืองสรรคบุรี ทำการเก็บรวบรวมข้อมูลจากเอกสารที่เกี่ยวข้อง การสัมภาษณ์เชิงลึก และทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยอาศัยแนวคิดด้านการประเมินคุณค่าความสำคัญทางด้านวัฒนธรรม ได้แก่ คุณค่าด้านสุนทรียศาสตร์ คุณค่าด้านประวัติศาสตร์ คุณค่าด้านสังคม คุณค่าด้านสิ่งแวดล้อม ความแท้ดั้งเดิม เอกลักษณ์ และอัตลักษณ์ (Identity) ของแหล่งท่องเที่ยวทั้ง 6 แห่ง
        ผลจากการวิจัยพบว่าแหล่งท่องเที่ยวหลักของจังหวัดชัยนาทจำนวน 4 แห่ง ได้แก่ วัดปากคลอง มะขามเฒ่า วัดธรรมามูลวรวิหาร วัดพระบรมธาตุวรวิหาร และเมืองสรรคบุรี มีความโดดเด่นในด้านมรดก ทางวัฒนธรรม ส่วนเขื่อนเจ้าพระยาและสวนนกชัยนาท มีคุณค่าความสำคัญด้านสิ่งแวดล้อมที่มีความโดดเด่นในระดับประเทศ
สำหรับข้อเสนอแนะจากการวิจัยครั้งนี้ คณะผู้วิจัยมีข้อเสนอแนะว่า ข้อมูลเบื้องต้นที่ได้จากการประเมินคุณค่าความสำคัญทางด้านวัฒนธรรมนั้น ผู้ประกอบการด้านการท่องเที่ยวและผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้อง กับการท่องเที่ยวของจังหวัดชัยนาทสามารถนำไปประยุกต์ในการสร้างมูลค่าเพิ่มทางการท่องเที่ยว โดยการจัดการด้านการสื่อความหมายท่องเที่ยว และการจัดการด้านการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ เพื่อดึงดูดความสนใจ นักท่องเที่ยวให้เดินทางเข้ามาท่องเที่ยวจังหวัดชัยนาทมากขึ้น และสร้างผลกระทบเชิงบวกจากการท่องเที่ยวมากขึ้น

เอกสารอ้างอิง

กรมศิลปากร. (2542). วัฒนธรรม พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ เอกลักษณ์และภูมิปัญญา จังหวัดชัยนาท. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
กองบรรณาธิการศิลปวัฒนธรรม. (2558). ประวัติชัยนาท. กรุงเทพมหานคร: มติชน.
กุลประภัสสร์ รำพึงจิตต์. (2556). ผลสัมฤทธิ์ในการบริหารจัดการน้ำตามแผนยุทธศาสตร์ กรมชลประทาน พ.ศ. 2553 -2556 : ศึกษากรณีสำนักชลประทานที่ 11. (ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). วิทยาลัยบัณฑิตศึกษาด้านการจัดการ มหาวิทยาลัยศรีปทุม, กรุงเทพมหานคร.
คณะกรรมการฝ่่ายประมวลเอกสารและจดหมายเหตุ. (2542). วัฒนธรรม พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ เอกลักษณ์และภูมิปัญญา จังหวัดชัยนาท. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
โทโมฮิโตะ ทะคะตะ. (2549). แบบอย่างของเจดีย์ในเมืองสรรคบุรีกับการสะท้อนความสัมพันธ์ทางประวัติศาสตร์. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร, นครปฐม.
ณักษ์ กุลิสร์ และคณะ. (2553). แผนการตลาดการท่องเที่ยวเชิงบูรณาการบนฐานข้อมูลพฤติกรรมนักท่องเที่ยวและการมีส่วนร่วมของชุมชนจังหวัดชัยนาท. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ธนธร กิตติกานต์. (2549). เจดีย์วัดพระแก้ว สรรคบุรี จังหวัดชัยนาท. (สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร, นครปฐม.
น. ณ ปากน้ำ (นามแฝง). (2542). เที่ยวเมืองศิลปอู่ทอง. กรุงเทพมหานคร: ต้นอ้อ.
สยามล ชัยรัตนอุดมกุล และ วิลาศ เทพทา. (2553) การพัฒนากายภาพและการเพิ่มคุณค่าของแหล่่งท่องเที่ยวที่เป็นภาพลักษณ์์ของจังหวัดชัยนาท. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
Australia ICOMOS International Council of Monuments and Site. (1999). The Burra Charter: The Australia ICOMOS Charter for Places of Cultural Significance 1999. Retrieved from https://australia.icomos.org/wp-content/uploads/BURRA_CHARTER.pdf

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2019-12-12

รูปแบบการอ้างอิง

ทรัพย์สมบูรณ์ ย., & ภัทรภิญโญพงศ์ ว. (2019). การสำรวจแหล่งท่องเที่ยวในจังหวัดชัยนาท เพื่อเป็นข้อมูลเบื้องต้นสำหรับสนับสนุนการสร้างมูลค่าเพิ่มทางการท่องเที่ยว. วารสารศิลปศาสตร์วิชาการและวิจัย (ออนไลน์), 14(2), 1–14. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/larhcu/article/view/228894

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย