การเรียนการสอนภาษาไทยโดยใช้นิทานที่เกี่ยวกับไก่สำหรับนักศึกษาชาวเมียนมา

ผู้แต่ง

  • Shun Lae Win
  • สุภัค มหาวรากร

คำสำคัญ:

การเรียนการสอนภาษาไทย, ประเทศเมียนมา, การอ่านนิทาน, ไก่

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างสื่อการสอนภาษาไทยโดยใช้นิทานที่เกี่ยวกับไก่สำหรับนักศึกษาชาวเมียนมา ผลการวิจัยพบว่า ไก่เป็นสัตว์ที่เกี่ยวกับวัฒนธรรมไทยและเมียนมา โดยมีนิทานที่เกี่ยวกับไก่ซึ่งสามารถนำไปสร้างเป็นสื่อการเรียนการสอนภาษาไทยแก่นักศึกษาชาวเมียนมาได้ ผู้วิจัยแบ่งการศึกษาเป็น 3 ประเด็น ได้แก่ (1) ไก่ในวัฒนธรรมไทย (2) การเรียนการสอนภาษาไทยโดยใช้การอ่านนิทาน และ (3) การสอนนิทานเรื่อง “ผู้มีบุญที่ได้กินไก่วิเศษ” ให้แก่ชาวเมียนมา ผู้วิจัยพบว่า นิทานที่เกี่ยวกับไก่มีประโยชน์ต่อการเรียนการสอนภาษาไทยให้กับนักศึกษาชาวเมียนมา และทำให้นักศึกษาชาวเมียนมาเข้าใจภาษาไทยมากขึ้น

เอกสารอ้างอิง

ทศพล จังพานิชย์กุล. (2547). คู่มือไหว้พระธาตุประจำาปีเกิด. กรุงเทพมหานคร: คอมม่า.
พระสุธีธรรมมานุวัตร. (2557). พุทธศาสนาในประเทศพม่า (เมียนมา): ประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม และความสัมพันธ์ทางสังคม. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์, 2, 1-13.
พสธร สุขเสน. (2560). การพัฒนาทักษะการอ่านภาษาอังกฤษและการคิดวิเคราะห์โดยใช้นิทานพื้นบ้านไทย.(ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). กรุงเทพมหานคร: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ. (2544). หนังสือชุดความรู้ภาษาไทย อันดับที่ 30 ภาษาไทยวันนี้ เล่มที่ 6. กรุงเทพมหานคร: คุรุสภาลาดพร้าว.
มหามกุฏราชวิทยาลัย. (2543). พระสูตรและอรรถกถแปล ขุททกนิกาย ชาดก เล่มที่ 3 ภาคที่ 4 (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: มหามกุฏราชวิทยาลัย.
บุปผา คุณยศยิ่ง และ รัตนา พรหมพิชัย. (2542). ไก่. ในสารานุกรมวัฒนธรรมไทย ภาคเหนือ เล่มที่ 1. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสารานุกรมวัฒนธรรมไทย ธนาคารไทยพาณิชย์.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2554). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. กรุงเทพมหานคร: นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์.
ศิราพร ฐิตะฐาน ณ ถลาง. (2539). ในท้องถิ่นมีนิทานและการละเล่น: การศึกษาคติชนในบริบททางสังคมไทย. กรุงเทพมหานคร: มติชน.
ศิราพร ณ ถลาง. (2545). ชนชาติไทยในนิทาน : แลลอดแว่นคติชนและวรรณกรรมพื้นบ้าน. กรุงเทพมหานคร: มติชน.
ศิราพร ณ ถลาง. (2558). เรื่องเล่าพื้นบ้านไทย ในโลกที่เปลี่ยนแปลง. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร.
สุกัญญา สุจฉายา. (2560). อนุภาคการชนไก่ในนิทานเรื่องพระรถเมรี: ร่องรอยสู่ความเป็น “เมือง” ในสุวรรณภูมิ ในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, คณะกรรมการฝ่ายวิจัย, ภาควิชาวรรณคดี ภาควิชาภาษาไทย ภาควิชา ดนตรี, นางสิบสอง-พระรถเมรีศึกษา. (น. 11). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัย เกษตรศาสตร์.
Su Su Khin. (2554). การพัฒนาการเรียนการสอนของภาควิชาภาษาไทย ณ มหาวิทยาลัยภาษาต่างประเทศย่างกุ้ง ใน มหาวิทยาลัยครีนครินทรวิโรฒ, คณะมนุษยศาสตร์, ภาควิชาภาษาไทยและภาษาตะวันออก, การประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 3 การเรียนการสอนภาษาไทยในเอเชีย (น. 11). กรุงเทพมหานคร: ผู้แต่ง.
สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ. (2544). เลี้ยงไก่พื้นเมืองไทยสู้ภัยเศรษฐกิจ. กรุงเทพมหานคร: ผ้แต่ง.
อารยา อนันต์ประกฤติ. (2559). สภาพการเรียนการสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศในสาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมา. (สารนิพนธ์ศิลปศาสตร์มหาบัณฑิต). กรุงเทพมหานคร: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2019-12-12

รูปแบบการอ้างอิง

Lae Win, S., & มหาวรากร ส. (2019). การเรียนการสอนภาษาไทยโดยใช้นิทานที่เกี่ยวกับไก่สำหรับนักศึกษาชาวเมียนมา. วารสารศิลปศาสตร์วิชาการและวิจัย (ออนไลน์), 14(2), 66–75. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/larhcu/article/view/228934

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย