Development and Usage of Television Media to take advantage of TRF Research
Development and Usage of Television Media to take advantage of TRF Research
คำสำคัญ:
การพัฒนา การใช้ สื่อวิทยุโทรทัศน์ การนำงานวิจัยไปใช้ประโยชน์ งานวิจัยทุน สกว., งานวิจัยทุน สกว, สื่อวิทยุโทรทัศน์, การนำงานวิจัยไปใช้ประโยชน์, การใช้สื่อวิทยุโทรทัศน์, การพัฒนาบทคัดย่อ
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาสื่อวิทยุโทรทัศน์ด้านการสื่อสารเพื่อการใช้ประโยชน์จากงานวิจัยด้านการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในพื้นที่อำเภอนครไทย จังหวัดพิษณุโลก และเพื่อนำสื่อวิทยุโทรทัศน์ด้านการสื่อสารเพื่อการใช้ประโยชน์จากงานวิจัยด้านการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในพื้นที่อำเภอนครไทย จังหวัดพิษณุโลก ไปเผยแพร่แก่เยาวชน ผลการวิจัยพบว่า
ตอนที่ 1 การพัฒนาสื่อวิทยุโทรทัศน์ด้านการสื่อสารเพื่อการใช้ประโยชน์จากงานวิจัยด้านการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในพื้นที่อำเภอนครไทย จังหวัดพิษณุโลก การนำงานวิจัยของ สกว. 2 เรื่อง ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในพื้นที่อำเภอนครไทย จังหวัดพิษณุโลก มาเป็นเนื้อหาสำคัญในการสร้างสื่อวิทยุโทรทัศน์ โดยกำหนดสื่อวิทยุโทรทัศน์ออกเป็น 4 ตอน ดังนี้
ตอน 1 อุทยานแห่งชาติภูหินร่องกล้า
ตอน 2 วิถีชีวิตที่ยั่งยืนตามรอยปราชญ์แห่งแผ่นดิน (วิถีชีวิตเกษตรพอเพียงหมู่บ้านร่องกล้า)
ตอน 3 วัฒนธรรมม้ง หมู่บ้านร่องกล้า
ตอน 4 วิถีชีวิตบ้านห้วยน้ำไซ (การอยู่ร่วมกันของชาวม้ง หมู่ 15, 16 และชาวไทย หมู่ 17)
ค่าเฉลี่ยผลการประเมินคุณภาพสื่อวิทยุโทรทัศน์ของทั้ง 4 ตอน อยู่ในระดับมาก (4.14)
ตอนที่ 2 การนำสื่อวิทยุโทรทัศน์ด้านการสื่อสารเพื่อการใช้ประโยชน์จากงานวิจัยด้านการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในพื้นที่อำเภอนครไทย จังหวัดพิษณุโลก ไปเผยแพร่แก่เยาวชน
กลุ่มที่ 1 เยาวชนในพื้นที่อำเภอนครไทย จังหวัดพิษณุโลก ได้แก่ นักเรียนระดับมัธยมศึกษาในโรงเรียนพื้นที่ ตำบลเนินเพิ่ม อำเภอนครไทย จังหวัดพิษณุโลก จำนวน 3 โรงเรียน สรุปผลประเมินการรับรู้อยู่ในระดับมากที่สุด (4.53)
กลุ่มที่ 2 เยาวชนนอกพื้นที่อำเภอนครไทย จังหวัดพิษณุโลก ได้แก่ นักเรียนระดับมัธยมศึกษาในจังหวัดพิษณุโลก จังหวัดนนทบุรี และจังหวัดสมุทรปราการ จำนวน 3 โรงเรียน สรุปผลประเมินการรับรู้อยู่ในระดับมากที่สุด (4.51)
กลุ่มที่ 3 เยาวชนชาวต่างชาติที่เข้ามาศึกษาระดับอุดมศึกษาในประเทศไทย ได้แก่ นักศึกษาชาวจีนที่เข้ามาศึกษาหลักสูตรภาษาไทยในประเทศไทย จำนวน 3 แห่ง สรุปผลประเมินการรับรู้อยู่ในระดับมากที่สุด (4.53)
ตอนที่ 3 การเผยแพร่การใช้ประโยชน์จากงานวิจัยสู่สาธารณชนในวงกว้าง ได้แก่ กลุ่มหน่วยงานในพื้นที่และท้องถิ่น เช่น อุทยานแห่งชาติภูหินร่องกล้า บ้านใหม่ร่องกล้า กลุ่มสื่อสารมวลชน เช่น การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย จังหวัดพิษณุโลก สถานีวิทยุโทรทัศน์ช่อง 11 จังหวัดพิษณุโลก ฯลฯ กลุ่มเครือข่ายวิชาการ เช่น สถานอารยธรรมศึกษาโขง-สาลวิน มหาวิทยาลัยนเรศวร และสื่อสังคมออน์ไลน์
เอกสารอ้างอิง
Chirawat Phirasan, et al. (2011).The Development of Cultural Traveling Routes in the Participation of Communities Located in Phitsanulok Municipality. Bangkok: The Thailand Research Fund.
Manual of Knowledge Management on Research Application, Online available from old. rmutto.ac.th/rmuttonews/attachment/PR1355_1.doc
Phenphak Tiawsombunkit. (2014). Media Literacy of Thai Television Users in Changing Television Landscape. Doctoral Dissertation in Mass Communication, Bangkok: Chulalongkorn University.
Pichet Phumpanit (2012). Tourism Network Building by Local Community to Develop the Traveling Routes in tambon Nuean Pueam, amphoe Nakhon Thai, Pitsanulok province. Bangkok: The Thailand Research Fund.
Piyatus Tusanawiwat, et al. (2005). Development of Research Application System. Bangkok: The Thailand Research Fund.
Po Wachirawongworakun (2010). Guidelines for developing Tourism Potential Arranged by Ban Rong Kla Community, tambon Nuean Pueam, amphoe Nakhon Thai, Pitsanulok province. Bangkok: The Thailand Research Fund.
Pratin Khlainak. (2002). Production of Educational Television Programs. Nakhonpathom: Silpakorn University.
Suthiporn Jitmittraphap. (2013). Research Applications, Journal of Kom Chad Look, Vol.9, No.34, 9-12.
Thawon Phongphanit, et al. (2003). The Historical Eco-Tourism in Khao Samo Khrang Area, Amphoe Wang Thoang, Phitsanulok Province. Bangkok: The Thailand Research Fund.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศิลปศาสตร์ปริทัศน์
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
