การพัฒนา ส่วนประสมทางการตลาดของพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติภาคกลาง
คำสำคัญ:
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ, ส่วนประสมทางการตลาดบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบส่วนประสมทางการตลาด และแนวทางการพัฒนาส่วนประสมทางการตลาดของพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติภาคกลาง กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ คือ เจ้าหน้าที่ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติภาคกลาง (พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติเจ้าสามพระยา, พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติสมเด็จพระนารายณ์ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติอู่ทอง) และนักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางมาท่องเที่ยวพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติทั้งสามแห่ง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ การสัมภาษณ์
ผลการวิจัยพบว่า ด้านผลิตภัณฑ์และการบริการ พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติทั้งสามแห่ง ตัวผลิตภัณฑ์ หรือโบราณวัตถุ มีความน่าสนใจและมีความโดดเด่นในตัวเอง ลักษณะการให้บริการของพิพิธภัณฑ์ เน้นการให้บริการทางการศึกษาให้ข้อมูลแก่ผู้สนใจ ด้านราคา การเก็บค่าเข้าชมและใช้สถานที่เป็นไปตามระเบียบของกรมศิลปากร ด้านทำเลที่ตั้ง การเดินทางสะดวก ทั้งรถส่วนตัว การขนส่งสาธารณะ ด้านส่งเสริมการตลาด มีการจัดทำหนังสือ แผ่นพับ และมีระบบข้อมูลข่าวสารโดยผ่านเครือข่ายคอมพิวเตอร์และสื่อออนไลน์ ด้านบุคคลหรือพนักงาน มีบุคลากรส่วนใหญ่เป็นคนในพื้นที่ มีการตั้งใจทำงานดี บริการดี ยิ้มแย้มแจ่มใส ด้านลักษณะทางกายภาพ อาคารค่อนข้างเก่า ด้านกระบวนการ การเข้าชมเป็นหมู่คณะส่วนมากจะได้รับการติดต่อล่วงหน้าเพื่อการจัดวิทยากรนำชม
ข้อเสนอแนะการพัฒนาส่วนประสมทางการตลาดของพิพิธภัณฑ์ ด้านผลิตภัณฑ์และบริการ ควรคำนึงถึงความเพลิดเพลินในการเรียนรู้ของผู้เข้าชม รวมถึงการปรับปรุงรายละเอียดป้ายสื่อความหมาย ด้านทำเลที่ตั้ง การเพิ่มป้ายทางเข้าพิพิธภัณฑ์ที่มีขนาดใหญ่ ด้านส่งเสริมการตลาด ควรประชาสัมพันธ์ผ่านสื่อออนไลน์ต่าง ๆ และควรจัดกิจกรรมเชิงเรียนรู้สร้างสรรค์ ลักษณะทางกายภาพ ควรปรับปรุงเทคนิคการจัดแสดงให้ทันสมัย ด้านกระบวนการ การเพิ่มศูนย์บริการหรือจุดบริการนักท่องเที่ยว ช่วยบอกกล่าวกฎระเบียบการเข้าชมพิพิธภัณฑ์ให้แก่นักท่องเที่ยวเพื่อการปฏิบัติตัวที่เหมาะสมในการเข้าชม
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2556). คู่มือการประเมินมาตรฐานคุณภาพแหล่งท่องเที่ยวทางศิลปะวิทยาการ. กรมการท่องเทียว กระทรวงการท่องเทียวและกีฬา.
กานต์สินี ปิติวีรารัตน์. (2555). คุณภาพการบริการ และกระบวนการบริการในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร. SDU Research Journal, 8(1), 61-70.
กุลทิกา วิบูลย์ปิ่น. (2559). ปัจจัยที่มีผลต่อความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวผู้เข้าชมพิพิธภัณฑ์ศิริราชพิมุขสถาน. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 10(1), 74-88.
ไกรสิทธิ์ สิงห์ยะบุศย์. (2557). การจัดการเชิงกลยุทธ์และปัจจัยความสำเร็จ: กรณีศึกษาสำนักงานพิพิธภัณฑ์เกษตร เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว (องค์กรมหาชน). วารสารวิชาการบริหารธุรกิจ สมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทย, 3(1), 41-50.
ฉลองศรี พิมลสมพงษ์. (2556). การวางแผนและพัฒนาตลาดการท่องเที่ยว. พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพมหานคร:มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ติกาหลัง สุขกุล และ มนต์ ขอเจริญ. (2560). การสื่อสารภายใน การสื่อสารการตลาด และการตลาดเชิงประสบการณ์ เพื่อการสื่อสารแบรนด์ และการรับรู้ของผู้บริโภค ที่มีต่อพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ สุพรรณบุรี และมิวเซียมสยาม. วารสารนิเทศศาสตร์ธุรกิจบัณฑิตย์, 11(2), 457-493.
นิคม มูสิกะคามะ. (2536). คู่มือการปฏิบัติงานของภัณฑารักษ์ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติกรมศิลปากร. กรุงเทพมหานคร: อมรินทร์พรินติงแอนด์พับลิชชิง.
นิคม มูสิกะคามะ. (2544). แนวปฏิบัติในการสงวนรักษาโบราณสถานตามพระราชบัญญัติโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พ.ศ. 2504. (แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2535). ม.ป.ท.: ม.ป.พ.
นิติเทพ ชัยยะ. (2556). “นิยามคำว่า “พิพิธภัณฑ์” วารสารออนไลน์ธรรมศาสตร์ ฉบับที่ 1/2556. ค้นคืนจาก http://articles.citu.tu.ac.th/wpcontent/uploads/2013/05/1-2556_007.pdf.
พนมบุตร จันทรโชติ, ภัทราวรรณ ภาครส และ วรางคณา เพ็ชร์อุดม. (2550). นำชมพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติอู่ทอง และเรื่องราวสุวรรณภูมิ. กรุงเทมหานคร: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
มนัญญา นวลศรี. (2552). แนวทางในการจัดการพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นกรุงเทพมหานครให้เป็นแหล่งการเรียนรู้ตลอดชีวิต. (ปริญญาครุศาสตร์มหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพมหานคร.
วรวิทย์ องค์ครุฑรักษา. (2552). พิพิธภัณฑ์ทีพึงประสงค์ของนักท่องเที่ยวชาวไทย ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. (ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, เชียงใหม่.
ศุศราภรณ์ แต่งตั้งลํา. (2562). กระบวนการจัดการที่ส่งผลต่อความสําเร็จในการพัฒนาคุณภาพการบริการของพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติในประเทศไทย. Journal of MCU Nakhondhat, 6(10), 5393-5406.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคณะ. (2541: 124 – 125). กลยุทธ์การตลาดและการบริหารการตลาด. กรุงเทพมหานคร:
ไดมอน อิน บิสสิเน็ต เวิร์ล.
ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร. (2562). ฐานข้อมูลพิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย. ค้นคืนจาก www.sac.or.th/museumdatabase/.
สถาบันพิพิธภัณฑ์การเรียนรู้แห่งชาติ. (2558). แนวคิดสถาบันและสถานที่ตั้งพิพิธภัณฑ์การเรียนรู้แห่งชาติ.กรุงเทพมหานคร: สถาบันพิพิธภัณฑ์การเรียนรู้แห่งชาติ.
สำนักพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ. (2562). ประวัติความเป็นมาพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ. ค้นคืนจาก http://www.nationalmuseums.finearts.go.th/OfficeMuseum /history.htm
สุจิตต์ วงษ์เทศ. (2562). พิพิธภัณฑ์ไทย ปลุกยังไงก็ไม่ขึ้น ในรัฐราชการรวมศูนย์. กรุงเทพมหานคร: มติชน.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศิลปศาสตร์ปริทัศน์
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
