11 ทศวรรษบันเทิงคดี “ไซอิ๋ว” สิ่งพิมพ์และวิธีวิทยาจำแนกชนิดสิ่งพิมพ์และงานแปล :

ศึกษาภายใต้กระบวนทัศน์การแพร่กระจายวรรณกรรมและวรรณกรรมกับการแปล

ผู้แต่ง

  • จรัสศรี จิรภาส ภาควิชาภาษาไทย สถาบันเอเชียศึกษา มหาวิทยาลัยภาษาต่างประเทศปักกิ่ง

คำสำคัญ:

บันเทิงคดี “ไซอิ๋ว”, สิ่งพิมพ์, จำแนก, การแพร่กระจายวรรณกรรม

บทคัดย่อ

“ไซอิ๋ว” เป็นวรรณคดีชิ้นเอกของจีนที่ทรงคุณค่าทางด้านสุนทรียภาพ จินตนาการ วรรณศิลป์รวมไปถึงปรัชญาที่ปรากฏอยู่ในงานวรรณคดี ส่งผลให้อิทธิพลของวรรณคดีไซอิ๋วได้รับความชื่นชอบและได้รับการถ่ายทอดออกเป็นภาษาต่าง ๆ ทั่วโลก ทั้งยังแพร่หลายในรูปสิ่งพิมพ์บันเทิงคดีฉบับภาษาไทยชนิดต่าง ๆ จำนวนไม่น้อย บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) รวบรวม-วิเคราะห์-จำแนกสิ่งพิมพ์บันเทิงคดี “ไซอิ๋ว” ฉบับภาษาไทยที่แพร่หลายตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 20–ค.ศ.2020 2) จำแนกชนิดงานแปลนิยาย “ไซอิ๋ว” ฉบับภาษาไทย 3) เสนอแนะหลักวิธีจำแนก-แจกแจงสิ่งพิมพ์วรรณกรรมคลาสสิกจีน ฉบับภาษาไทยภายใต้กระบวนทัศน์การแพร่กระจายวรรณกรรมและวรรณกรรมกับการแปล ผลการศึกษาพบว่าสิ่งพิมพ์บันเทิงคดีไซอิ๋วจำพวกหนังสือการ์ตูนเป็นที่นิยมสูงสุดในศตวรรษที่ 21 ส่วนประเภทงานแปลจากต้นฉบับภาษาจีนมีด้วยกัน 3 สำนวนประกอบด้วยสำนวนแปลเอาความ 2 สำนวนและแปลเอาคำ 1 สำนวน นอกจากนั้นยังพบว่ามีงานเรียบเรียงขึ้นใหม่จากเค้าโครงงานแปลสำนวนที่แพร่หลายต้นศตวรรษที่ 20 ซึ่งพบทั้งประเภทหนังสือประเภทวรรณกรรมและการ์ตูน เป็นต้น

เอกสารอ้างอิง

โกวิท เอนกชัย (เขมานันทะ). (2530). เดินทางไกลกับไซอิ๋ว. กรุงเทพมหานคร: กองทุนวุฒิธรรมเพื่อการศึกษา

และปฏิบัติธรรม.

ชมนาด บุญอารีย์. (2540). นิยายภาพ :การ์ตูนสร้างสรรค์เพื่อการอ่าน. มนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์, 29(1), 111-138.

นายติ่น (ผู้แปล). (2512). ไซอิ๋ว เล่ม 1-8. กรุงเทพมหานคร: องค์การค้าของคุรุสภา.

นายติ่น (ผู้แปล). (2547ก). ไซอิ๋ว เล่ม 1-2. กรุงเทพมหานคร: โฆษิต.

นายติ่น (ผู้แปล). (2547ข). ไซอิ๋ว. นนทบุรี: ศรีปัญญา.

นายติ่น (ผู้แปล). (2552). ไซอิ๋ว เล่ม 1-2. กรุงเทพมหานคร: สร้างสรรค์บุ๊คส์.

ปิยตา วนนันทน์. (2530). เล่าเรื่องไซอิ๋ว. กรุงเทพมหานคร: ชมรมเด็ก.

พ. บางพลี (นามแฝง). (2511). ไซอิ๋ว. กรุงเทพมหานคร: เกษมบรรณกิจ.

วิวัฒน์ ประชาเรืองวิทย์. (2559). ไซอิ๋ว (บันทึกทัศนาจรชมพูทวีป). กรุงเทพมหานคร: ธรรมสภาบันลือธรรม.

ส. ประดับบุญเมือง (นามแฝง). (2503). ไซอิ๋วกี่ จาริกสู่ชมพูทวีปเบื้องตะวันตก. นิตยสารรายปักษ์ชัยพฤกษ์, 7(1),

-29.

ส. ประดับบุญเมือง (นามแฝง). (2504). ไซอิ๋วกี่ จาริกสู่ชมพูทวีปเบื้องตะวันตก. นิตยสารรายปักษ์ชัยพฤกษ์, 8(17),

-26.

สมเด็จพระบรมวงศ์เธอกรมพระยาดำรงราชานุภาพ. (2543). ตำนานเรื่องสามก๊ก (ประกอบหนังสือสามก๊กฉบับงาน

พระเมรุสมเด็จพระปิตุจฉาเจ้า). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร.

สุพรรณี ปิ่นมณี. (2555). แปลผิด แปลถูก คัมภีร์การแปลยุคใหม่. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์

มหาวิทยาลัย.

สิทธา พินิจภูวดล. (2548). เวทีโลกแห่งวรรณกรรม: วรรณคดีเปรียบเทียบ. ราชบัณฑิตยสถาน, 30(3), 612-614.

สำนักงานอุทยานการเรียนรู้. (2551). ทัศนคติและพฤติกรรมการอ่านของคนไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงาน

อุทยานการเรียนรู้.

หลัวล่าง (เรียบเรียง), บ.ใบไม้ (ผู้แปล). (มปป.). ไซอิ๋ว. กรุงเทพมหานคร: นานมี.

谢玉冰 (Charassri Jiraphas).(1993). 《西游记》在泰国的研究[D]. 台北:中国文化大学.

温英英 (Hathairath Udomlarptham).(2014) 《西游记》泰译本的变译研究—以乃鼎译本为例[D].

北京:北京外国语大学.

王丽娜 (Wang Lina).(1999). 《西游记》在海外.古典文学知识[J]. 6(04),117-126.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2021-06-14

รูปแบบการอ้างอิง

จิรภาส จ. (2021). 11 ทศวรรษบันเทิงคดี “ไซอิ๋ว” สิ่งพิมพ์และวิธีวิทยาจำแนกชนิดสิ่งพิมพ์และงานแปล : : ศึกษาภายใต้กระบวนทัศน์การแพร่กระจายวรรณกรรมและวรรณกรรมกับการแปล. วารสารศิลปศาสตร์วิชาการและวิจัย (ออนไลน์), 16(1), 205–226. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/larhcu/article/view/249388

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ