วัจนปฎิบัติศาสตร์และความหมายเชิงอรรถศาสตร์ของโครงสร้างตัวบ่งชี้การกที่ถูกยกเว้น ในนวนิยาย บทความภาษาศาสตร์ประยุกต์และนิตยสาร
DOI:
https://doi.org/10.14456/lar.2022.13คำสำคัญ:
โครงสร้างตัวบ่งชี้การกที่ถูกยกเว้น, วัจนปฎิบัติศาสตร์, ความหมายเชิงอรรถศาสตร์บทคัดย่อ
งานวิจัยครั้งนี้ศึกษาด้านวัจนปฎิบัติศาสตร์และความหมายเชิงอรรถศาสตร์ของตัวบ่งชี้การกที่ถูกยกเว้นในตัวบทนวนิยายบทความภาษาศาสตร์ประยุกต์และนิตยสาร งานวิจัยโครงสร้างตัวบ่งชี้การกที่ถูกยกเว้นก่อนหน้านี้เก็บรวบรวมข้อมูลมาจากคลังข้อมูลนานาชาติ เช่น British National Corpus (BNC) และงานเขียนของผู้เรียนภาษาอังกฤษเป็นภาษาต่างประเทศ งานวิจัยด้านวัจนปฎิบัติศาสตร์และความหมายเชิงอรรถศาสตร์ของโครงสร้างตัวบ่งชี้การกที่ถูกยกเว้นในครั้งนี้จึงเลือกตัวบทที่แตกต่างออกไปโดยชุดข้อมูลนวนิยายเก็บรวบรวมมาจากนวนิยายที่ขายดีเป็นจำนวนหกเล่มคือ The Hobbit (Tolkien, 2020) Persuasion (Austen, 2020) Sherlock Holmes (Doyle, 2021) Frankenstein (Shelly, 2022) Dracula (Stoker, 2020) และ The Return of Sherlock Holmes (Dolye, 2022) ชุดข้อมูลวารสารภาษาศาสตร์ประยุกต์เก็บรวบรวมมาจากวารสาร English for Academic Purposes, English for Specific Purposes, Pasaa, LEARN Journal, Kasetsart Journal of Social Sciences, rEFLections และ HASSS ซึ่งเป็นวารสารภาษาศาสตร์ประยุกต์ที่มีคุณภาพสูงที่ถูกจัดอยู่ในฐานข้อมูลสกอปัส ชุดข้อมูลนิตยสารเก็บรวบรวมมาจากนิตยสาร National Geographic และ Harvard Business Review ชุดข้อมูลจำนวนทั้งสิ้น 450,000 คำ ประกอบด้วยคำ 150,000 คำจากแต่ละชุดข้อมูล โครงสร้างตัวบ่งชี้การกที่ถูกยกเว้นถูกพบเป็นจำนวนทั้งสิ้น 39 ประโยค การวิเคราะห์ตัวบ่งชี้การกที่ถูกยกเว้นในการศึกษาครั้งนี้ทำตามแบบของ Radford (2009) ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่าการวิเคราะห์เชิงวัจนปฏิบัติศาสตร์โครงสร้างตัวบ่งชี้การกที่ถูกยกเว้นสามารถอธิบายได้โดย หลักความประหยัดและหลักการน้ำหนักปลาย ในเชิงวัจนปฎิบัติศาสตร์นั้นโครงสร้างการกที่ถูกยกเว้นถูกใช้อย่างเป็นระบบ เช่น believe someone to be และ expect someone to do โครงสร้างการกที่ถูกยกเว้นสามารถอธิบายได้โดยการแสดงความคิดเห็นส่วนบุคคลและเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต ผู้วิจัยหวังเป็นอย่างยิ่งว่างานวิจัยครั้งนี้จะเป็นประโยชน์ต่อผู้เรียนภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่สองและผู้เรียนภาษาอังกฤษเป็นภาษาต่างประเทศในเชิงทฤษฏีและการใช้โครงสร้างตัวบ่งชี้การกที่ถูกยกเว้นในงานเขียนนวนิยายและบทความภาษาศาสตร์ประยุกต์
เอกสารอ้างอิง
Anderson, T., & Okada, T. (2021). Temporal change in dissertation macrostructures. English for Specific Purposes, 64. 1-12.
Austen, J. (2020). Persuation. UK: Independently published.
Bobaljik, J. D. (2018). On a “make-believe” argument for Case Theory. Michelle Sheehan & Laura R. Bailey (eds). In Order and structure in syntax II subjecthood and argument structure (pp. 277-283). Berlin: Language Science Press.
Calle-Martín, J., & Romero-Barranco, J. (2014). On the use of the split infinitive in the Asian varieties of English. Nordic Journal of English Studies, 13(1), 130-147.
Callies, M. (2008). Easy to understand but difficult to use? Raising constructions and information packaging in the advanced learner variety. Gaetanelle Gilguin, Sziliva Papp & Maria Belen Diez-Bedmar (eds.). In Linking up contrastive and learner corpus research (pp. 199-226). Amsterdam: Rodopi.
Castillo, C. (2001). The configuration of ECM structures. Studia Linguistica, 55(2), 113-140.
David, S., & Congleton, C. (2022). Emotional Agility. Harvard Business Review, 3, 22-26.
Doyle, A. C. (2021). Sherlock Holmes: A gripping casebook of stories, China: Arcturus.
Doyle, A. C. (2022). The return of Sherlock Holmes. USA: Harper Muse.
Duch, N. N. (2013). Transfer in the acquisition of ECM clauses by Catalan learners of English Thesis, Universitat Autònoma de Barcelona. Retrieved from https://core.ac.uk/download/pdf/18581715.pdf.
Duffley, P. J. (2000). Gerund versus infinitive as complement of transitive verbs in English: The problems of “tense” and “control”. Journal of English Linguistics, 28(3), 221-248.
Driessche, L., & Cuyckens, H. (2019). Clausal verb complementation in varieties of English. JournaLIPP, 7, 72-91.
Etikan, I., & Bala, K. (2017). Sampling and sampling methods. Biometrics & Biostatistics International Journal, 5(6), 1-3.
Halim, Z., & Khan, S. (2019). A data science-based framework to categorize academic journals. Scientometrics, 119(1), 393-423.
Husain S. B., Puryanti, L., & Setijowati, A. (2021). Education for all: A study on education for indigenous people in South Sulawesi, Indonesia. Kasetsart Journal of Social Sciences, 42, 623-629.
Jitpraneechai, N. (2019). Noun phrase complexity in academic writing: A comparison of argumentative English essays written by Thai and native English university students. LEARN Journal: Language Education and Acquisition Research Network, 12(1), 71-88.
Kaneko, Y. (1988). On exceptional case-marking in Japanese and English. English Linguistics, 5, 271-289.
Kawai, M. (2005). Complements of epistemic predicates. In Proceedings of the 2005 annual conference of the Canadian Linguistic Association.
Kearns, K. (2011). Semantics. Macmillan International Higher Education.
Keran, M., Marshall, J., Murray, A., & Sabate, S. (2020). Research article title content and form in high-ranked international clinical medicine journal. English for Specific Purposes, 60, 127-129.
Kozáčiková, Z. (2015). To- infinitive clauses in academic discourses-Native and non-native writer compared. Discourse and Interaction, 1(8), 53-64.
Lee, H. (2007). A raising-to-object analysis of English ECM constructions. The Linguistic Association of Korea Journal, 15(3), 109-139.
Lockwood, J. (2017). An analysis of web-chat in an outsourced customer service account in the Philippines. English for Specific Purposes, 47, 26-39.
Malá, M. (2017). A corpus-based diachronic study of a change in the use of non-finite clauses in written English. Prague Journal of English Studies, 6(1), 151-166.
Omidian, T. Siyaniva-Chanturia, A. & Biber, D. (2021), A new multidimensional model of writing for research publication: An analysis of disciplinarity, intra-textual variation, and L1 versus LX expert writing. English for Academic Purposes, 53, 2-19.
Radford, A. (2009). Introduction to English Sentence Structures. Cambridge: Cambridge University Press.
Runner, J. T. (2006). Lingering Challenges to the Raising-to-object and Object-contro lConstructions. Syntax, 9(2), 193-213.
Shelly, M. (2022). Frankenstein. China: Harper Muse.
Sim, C. Y., & Yang, H. K. (1998). Categorial configuration of ECM and control infinitives in the minimalist program. Foreign Language Education Research, 1,139-149.
Sirinkraporn, S. (2022). Discourse of the postmodern jewellery: Identity and existence of contemporary aspects. HASSS: Human, Arts and Social Science Studies, 22(1), 21-31.
Smolka, V. (2011). The end-weight and end-focus principles in rhematic subjects. Theories and Practices, 79-85.
Stoker, B. (2020). Dracula. UK: Chiltern.
Swan, M. (2016). Practical English usage. Oxford: Oxford University Press.
Tanaka, H. (1992). Raising-to-object in English, French and Japanese. English Linguistics, 9, 39-60.
Thwaite, A., Budgen, F., Hunter, J., & Singh, K. (2021). What is complexity? Grammatical issues in assignment prompts. English for Academic Purposes, 52, 1-13.
Tolkien, J. R. R. (2020). The Hobbit. UK: HarperColinsPublisher.
Traugott, E. C. (2010). Intersubjectivity and Intersubjectification: A reassessment. In Kristin Davidse, Lieven Vandelanotte & Hubert Cuyken (eds.) Subjectification, intersubjectification and grammaticalizationpp (pp. 29-73). Berlin & New York: De Gruyter Mouton:
Uysal, H. H., & Bardakci, M. (2014). Teacher beliefs and practices of grammar teaching: focusing on meaning, form, or forms?. South African Journal of Education, 34(1), 1-16.
Valeiras-Jurado, J. & Bernad-Mecho, E. (2022). Modal density and coherence in science dissemination: Orchestrating multimodal ensembles in online TED talks and youtube science videos, Journal of English for Academic Purposes, 58, 1-12.
Válková, S., & Korínková, J. (2019). The Infinitive in the writing of Czech advanced students of English. Barbara Lorance-Paszylk (eds). In Rethinking directions in language learning and teaching at university level (pp. 95-114). UK: Researching Publishing.
Vosberg, U. (2003). The role of extractions and horror aequi in the evolution of-ing-complements in Modern English. Topics in English Linguistics, 43, 305-328.
Wang, D. (2014). Verbs taking "to+ v" or "v+ ing" as their complements: A cognitive grammar
account. International Journal of linguistics, 6(5), 14.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2022 ศิลปศาสตร์ปริทัศน์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศิลปศาสตร์ปริทัศน์
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
