ประสิทธิภาพการจัดการโลจิสติกส์ของนักท่องเที่ยวในจังหวัดชุมพร

ผู้แต่ง

  • พัชริดา โพธิ์อาศัย คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต
  • ชิณโสณ์ วิสิฐนิธิกิจา คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต

DOI:

https://doi.org/10.14456/lar.2023.5

คำสำคัญ:

การจัดการโลจิสติกส์เพื่อการท่องเที่ยว, ประสิทธิภาพการจัดการโลจิสติกส์ของนักท่องเที่ยว

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) การจัดการโลจิสติกส์เพื่อการท่องเที่ยว 2) ประสิทธิภาพการจัดการโลจิสติกส์ของนักท่องเที่ยว 3) เปรียบเทียบประสิทธิภาพการจัดการโลจิสติกส์ของนักท่องเที่ยว จำแนกตามข้อมูลส่วนบุคคล 4) การจัดการโลจิสติกส์เพื่อการท่องเที่ยวที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิภาพการจัดการโลจิสติกส์ของนักท่องเที่ยวในจังหวัดชุมพร ใช้แบบสอบถาม จำนวน 400 ชุด เป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลและสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย สถิติที่ใช้ในการทดสอบสมมติฐาน คือ t-test การวิเคราะห์แบบ ANOVA ใช้ F-test (One-way ANOVA) และ Multiple Regression Analysis ผลการวิจัย พบว่า ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุ 20-29 ปี สถานภาพโสด การศึกษาปริญญาตรี เป็นพนักงานบริษัท รายได้เฉลี่ยต่อเดือนมากกว่า 30,000 บาท เดินทางมาท่องเที่ยวในจังหวัดชุมพรเป็นครั้งแรก จำนวนผู้ที่ร่วมเดินทาง 1-3 คน มาเพื่อพักผ่อนหย่อนใจ มาจากกรุงเทพมหานคร การจัดการโลจิสติกส์เพื่อการท่องเที่ยว ประสิทธิภาพการจัดการโลจิสติกส์ของนักท่องเที่ยวในจังหวัดชุมพร อยู่ในระดับความสำคัญมาก อายุ อาชีพ จำนวนครั้งที่เดินทางมาท่องเที่ยว จำนวนผู้ร่วมเดินทางมาท่องเที่ยว จังหวัดที่อยู่ปัจจุบัน ที่แตกต่างกันมีประสิทธิภาพการจัดการโลจิสติกส์ของนักท่องเที่ยวในจังหวัดชุมพร แตกต่างกัน การเคลื่อนที่ทางกายภาพ การเคลื่อนที่ของข้อมูลข่าวสาร และการเคลื่อนที่ด้านการเงิน มีอิทธิพลต่อประสิทธิภาพการจัดการโลจิสติกส์ของนักท่องเที่ยวในจังหวัดชุมพร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

 

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2565). สถานการณ์การท่องเที่ยวในประเทศ รายจังหวัด ปี 2564. (16 กุมภาพันธ์ 2566). ค้นคืนจาก https://shorturl.asia/E8HYc.

กองโลจิสติกส์. (2562). Industrial Logistics Performance Index Key Success Factor ตัวชี้วัดประสิทธิภาพด้านโลจิสติกส์ ปัจจัยสู่ความสำเร็จ. (18 มิถุนายน 2565). ค้นคืนจาก https://shorturl.asia/OXLon.

จริยาวัฒน์ โลหะพูนตระกูล. (2565). การพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวชุมชนด้วยการศึกษาและสื่อสารอัตลักษณ์ของชุมชน: กรณีศึกษาวัดบัวโรย อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ. วารสารศิลปศาสตร์ปริทัศน์, 17(1), 1-14.

มิ่งสรรพ์ ขาวสะอาด, และคมสัน สุริยะ. (2551). การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงบูรณาการที่ยั่งยืนในลุ่มแม่น้ำโขง 3. เชียงใหม่: สถาบันวิจัยสังคม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

วาสนา จรูญศรีโชติกำจร สุภาภรณ์ หมั่นหา การัณต์ เจริญสุวรรณ กนิษฐา ศรีภิรมณ์ วรางค์ รามบุตร และ ชลธิชา แสงงาม. (2560). ประสิทธิภาพการจัดการโลจิสติกส์ของแหล่งท่องเที่ยวจังหวัดกำแพงเพชร. วารสารวิทยาการจัดการสมัยใหม่, 10(2), 213-229.

สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดชุมพร. (2560). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวจังหวัดชุมพร พ.ศ. 2560-2564. (18 มิถุนายน 2565). ค้นคืนจาก https://shorturl.asia/xY0mF.

สำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2564). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติ พ.ศ. 2564-2565. (18 มิถุนายน 2565). ค้นคืนจาก https://shorturl.asia/DLwSW.

อดิศัย วรรธนะภูติ, จันทนา แสนสุข, อภิชยา นิเวศน์ และ สุตาภัทร จันทร์ประเสริฐ. (2562). การพัฒนารูปแบบการจัดการโลจิสติกส์เพื่อการท่องเที่ยว อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ.

อดิศัย วรรธนะภูติ จันทนา แสนสุข จันทิมา บุญอนันต์วงศ์ และ อัจฉราพร โชตน์วรกาญจน์. (2563). การจัดการโลจิสติกส์เพื่อการท่องเที่ยวส่งผลต่อประสิทธิภาพการจัดการโลจิสติกส์และความภักดีของนักท่องเที่ยวในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารการจัดการสมัยใหม่, 18(2), 15-29.

Cochran, W.G. (1953). Sampling Techiques. New York: John Wiley & Sons. Inc.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2023-06-22

รูปแบบการอ้างอิง

โพธิ์อาศัย พ. ., & วิสิฐนิธิกิจา ช. . (2023). ประสิทธิภาพการจัดการโลจิสติกส์ของนักท่องเที่ยวในจังหวัดชุมพร. วารสารศิลปศาสตร์วิชาการและวิจัย (ออนไลน์), 18(1), 85–110. https://doi.org/10.14456/lar.2023.5

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย