การจัดทำแผนที่ทางวัฒนธรรม อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ
DOI:
https://doi.org/10.14456/arjla.2024.1คำสำคัญ:
แผนที่ทางวัฒนธรรม, บางเสาธง, มรดกทางวัฒนธรรมบทคัดย่อ
การจัดทำแผนที่ทางวัฒนธรรมอำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อสำรวจมรดกวัฒนธรรมของอำเภอบางเสาธง ทั้งวัฒนธรรมที่จับต้องได้และวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ 2) เพื่อสร้างแผนที่ทางวัฒนธรรมของอำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ ผ่านความร่วมมือของ 5 ภาคีหลัก ประกอบด้วย สถาบันอุดมศึกษา ภาคประชาสังคม/ชุมชน ภาครัฐ/องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เครือข่าย ศิลปิน และภาคธุรกิจ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้กระบวนการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม วิธีดำเนินการวิจัย ใช้การสำรวจ การสัมภาษณ์เชิงลึก การสังเกตการณ์อย่างมีส่วนร่วม การฝึกอบรมเชิงปฏิบัติการ การประชุมชาวบ้าน และดำเนินการจัดทำแผนที่ทางวัฒนธรรม ซึ่งผลการวิจัย 1) รายการมรดกทางวัฒนธรรมอำเภอบางเสาธงมีจำนวนทั้งสิ้น 49 รายการ จำแนกเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ (tangible) 21 รายการ และมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ (intangible) จำนวน 28 รายการ 2) ได้แผนที่ทางวัฒนธรรมอำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ ซึ่งเกิดจากความร่วมมือของ 5 ภาคีหลัก ประกอบด้วย 1) สถาบันอุดมศึกษา 2) ภาคประชาสังคม/ชุมชน 3) ภาครัฐ/องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4) เครือข่ายศิลปิน และ 5) ภาคธุรกิจ
เอกสารอ้างอิง
พรรณศิริ แจ่มอรุณ และคณะ. (2561). การศึกษาเชิงคติชนวิทยา: การตั้งชื่อบ้านและคลองในอำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ. สมุทรปราการ: มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ.
ภาสวรรธน์ วัชรดำรงศักดิ์ และคณะ. (2561). การพัฒนาเชิงพื้นที่ผ่านทรัพยากรทางศิลปะและวัฒนธรรมเมืองแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา.
วุฒิชัย ไชยรินคำ และคณะ. (2562). โครงการวิจัย ฟื้นใจคน ค้นหาบ้าน ย่าน เวียง ระเบียงกว๊านพะเยา เพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่ทางวัฒนธรรมเชิงสร้างสรรค์. พะเยา: มหาวิทยาลัยพะเยา.
ศศิธร โตวินัส. (2554). การศึกษาเพื่อจัดทำแผนที่มรดกทางสถาปัตยกรรมชุมชนรักษ์คลองบางพระจังหวัดตราด. (วิทยานิพนธ์ปริญญาโทบัณฑิตวิทยาลัย). มหาวิทยาลัยศิลปากร, กรุงเทพมหานคร.
อินทิรา ซาฮีร์ และคณะ. (2561). การขับเคลื่อนศิลปะและวัฒนธรรมเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่ อำเภอเขมราฐ จังหวัดอุบลราชธานี. อุบลราชธานี: มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.
Commonwealth Department of Communications and the Arts. (1995). Mapping culture Canberra: Canberra, AU: Australian Government Publishing Service.
Crawhall, N. (2003). Giving New Voice to Endangered Cultures. Retrieved from http://www.unesco.org.
Longley, A., & Duxbury, N. (2016). Introduction: Mapping cultural Intangibles. City, Culture and Society, 7, 1-7.
Marana, M. (2010). Culture and Development: Evolution and Prospects. UNESCO Etxea, 2010. UNESCO Center of the Basque Country, Bilbao, Spain. Retrieved from https://bangkok.unesco.org/content/cultural-mapping.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 ศิลปศาสตร์ปริทัศน์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศิลปศาสตร์ปริทัศน์
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
