การศึกษากลวิธีการแปลคำศัพท์ทางการแพทย์แผนจีน จากภาษาจีนสู่ภาษาไทย กรณีศึกษาคำศัพท์หมวด Treatment Principles/Methods and Therapies ในพจนานุกรมศัพท์การแพทย์แผนจีน เล่ม 1
คำสำคัญ:
คำศัพท์, การแพทย์แผนจีน, กลวิธีการแปล, ภาษาจีนบทคัดย่อ
งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษากลวิธีการแปลคำศัพท์ทางการแพทย์แผนจีนจากภาษาจีนเป็นภาษาไทยในพจนานุกรมศัพท์การแพทย์แผนจีนเล่ม 1 ของกรมพัฒนาการแพทย์แผนไทยและแพทย์แผนทางเลือก กระทรวงสาธารณสุข โดยวิเคราะห์เฉพาะคำศัพท์ในหมวด Treatment Principles/ Methods and Therapies (治则、治法与疗法) จำนวน 363 คำ
ผลการศึกษาผู้วิจัยพบกลวิธีการแปล 5 ประเภท คือ แบบตรงตัว แบบเติมคำอธิบาย แบบปรับ เปลี่ยนคำ แบบทับศัพท์ และแบบละทิ้ง โดยใช้กลวิธีการแปลแบบตรงตัวเป็นหลัก เนื่องจากการแปลศัพท์เฉพาะทางเน้นการรักษาความหมายต้นฉบับ ยึดความถูกต้องเป็นสำคัญ และเสริมด้วยกลวิธีการแปลแบบเติมคำอธิบาย หรือแบบปรับเปลี่ยนคำเพื่อให้การสื่อความชัดเจนยิ่งขึ้น กลวิธีการแปลแบบละทิ้งมักจะใช้กับคำที่ไม่สื่อความหมายสำคัญ เพื่อไม่ให้ความหมายหลักผิดเพี้ยนไป ผู้แปลพยายามรักษาความหมายเดิมของเนื้อความ และใช้การแก้ไขเพิ่มเติมให้น้อยที่สุด การแก้ไขเพิ่มเติมจะถูกเลือกมาใช้กรณีที่การแปลแบบตรงตัวไม่สามารถสื่อความได้ถูกต้อง ครบถ้วน และชัดเจนตามที่ต้องการ การทับศัพท์ ซึ่งสื่อความหมายได้น้อยที่สุด มักจะถูกเลือกใช้ในกรณีที่เป็นชื่อเรียก ซึ่งหาคำแปลหรือคำแทนในภาษาไทยได้ยาก จึงเป็นกลวิธีการแปลที่พบน้อยที่สุดในการศึกษาวิจัยครั้งนี้
Downloads
เอกสารอ้างอิง
ชวลิต สันติกิจรุ่งเรือง. (2549, กุมภาพันธ์-พฤษภาคม). การแพทย์แผนจีนในประเทศไทย อดีตปัจจุบัน อนาคต. วารสารการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก, 4(2), 99-121.
ดวงตา สุพล. (2545). ทฤษฎีและกลวิธีการแปล (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: ภาควิชาภาษาอังกฤษ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิพย์สุดา ธีระเจตกูล, และวริษา อัศวรัตน์. (2566, มีนาคม - เมษายน). แนวทางการแปลคำศัพท์ทาง การแพทย์จากภาษาจีนเป็นภาษาไทย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 42(2), 227-236.
เธียรชัย เอี่ยมวรเมธ. (2564). พจนานุกรมจีน-ไทย ฉบับใหม่ (พิมพ์ครั้งที่ 39). กรุงเทพฯ: รวมสาส์น
บุญเกียรติ เบญจเลิศ. (2556). สารานุกรมศัพท์แพทย์จีนที่นิยมใช้ในประเทศไทย (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: โครงการสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ.
ปานฉาย ฐานธรรม. (2537). สื่อสารด้วยการแปล. กรุงเทพฯ: มายิก.
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, คณะครุศาสตร์. (ม.ป.ป.). หลักการสร้างคำศัพท์ ศัพท์บัญญัติคำเฉพาะกลุ่มคำที่ใช้ในวงการต่างๆ. สืบค้น ตุลาคม 6, 2565, จาก https://readgur.com.
รัชนีโรจน์ กุลธำรง. (2552). ความรู้ความเข้าใจเรื่องภาษาเพื่อการแปล จากทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิชัย โชควิวัฒน, ชวลิต สันติกิจรุ่งเรือง, และเย็นจิตร เตชะดำรงสิน. (บก). (2549). ตำรับยาจีนที่ใช้บ่อยในประเทศไทย เล่ม 1. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์องค์การทหารผ่านศึกในพระบรมราชูปถัมภ์.
วิลาวัณย์ จึงประเสริฐ, เกา หย่งเสียง, และคนอื่น ๆ. (บก.). (2554). พจนานุกรมศัพท์การแพทย์ แผนจีน (จีน-ไทย-อังกฤษ). กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สุพจน์ มูลครอง, ภราดร สุขพันธ์, และวิภาพร สุรินทร์ธรรม. (2564). การวิเคราะห์การแปลจากบทภาพยนตร์เรื่อง มหาบุรุษซามูไร. เอกสารเสนอต่อที่ประชุมวิชาการระดับชาติ “วิถีพุทธ วิถีชุมชน รากฐานชีวทัศน์เชิงสังคมล้านนาในสังคมวิถีใหม่” ครั้งที่ 7 วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2564, ลำพูน. หน้า 803-811.
สุพรรณี ปิ่นมณี. (2552). การแปลขั้นสูง (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
_______. (2561). แปลผิด แปลถูก คัมภีร์การแปลยุคใหม่ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อรจิรา มีญาณเยี่ยม. (2560). บทแปลเรื่อง “แสงสัมผัสใจ” ของแอนโทนี่ดูเออร์พร้อมบทวิเคราะห์. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
อภิญญา จอมพิจิตร. (2565, มกราคม-มิถุนายน). การศึกษากลวิธีการแปลชื่อสถานที่ท่องเที่ยวไทยเป็นภาษาจีน. วารสารจีนวิทยา, 17(1), 56-80.
Liu, Fanghua. (2020). A Study on English Translation of Traditional Chinese Medicine Vocabulary: A Case Study of the Chinese for Traditional Chinese Medicine Integrated Course. Master’s thesis, Central China Normal University.
Mobi Systems. (2020). Oxford English Thai Dictionary (Version 11.4.593). [Mobile Application Software]. จาก http://bit.ly/3GzIP2X.
Newmark, P. (1988). A Textbook of Translation. New York: Prentice Hall.
Phan, Thi Tra My. (2011). The Comparison Research of Vocabulary Chinese-Vietnamese in Traditional Chinese Medicine. Master’s thesis, Jilin University.
Wang, H. (2012). Application of Domestication and Foreignization Strategy in TCM Translation under the Background of Intercultural Communication. Master’s thesis, Anhui University.
World Health Organization. (2022). WHO International Standard Terminologies on Traditional Chinese Medicine. Switzerland: WHO.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.