การเปรียบเทียบรูปแบบการขอโทษของนักศึกษาในระดับมหาวิทยาลัย ชาวอินโดนีเซียและชาวไทยที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษากลาง (ELF)
คำสำคัญ:
การสื่อสารระหว่างวัฒนธรรม, การขอโทษ, ไทย, อินโดนีเซีย, ภาษาอังกฤษบทคัดย่อ
การแสดงวัจนกรรม เช่น การขอโทษระหว่างบุคคลที่มีพื้นฐานทางวัฒนธรรมที่แตกต่างกัน ซึ่งสื่อสารโดยใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษากลาง (English as a Lingua Franca) อาจส่งผลให้เกิดความสามัคคีหรือความขัดแย้ง แต่บ่อยครั้งที่มักนำไปสู่ความเข้าใจผิดเนื่องจากลักษณะทางวัฒนธรรมที่แตกต่างกัน การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะการขอโทษเป็นภาษาอังกฤษของนักศึกษาในระดับมหาวิทยาลัยชาวอินโดนีเซียและนักศึกษาไทยที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษากลาง ว่ามีการขอโทษในภาษาอังกฤษอย่างไร งานวิจัยนี้มีกลุ่มตัวอย่างคือ นักศึกษาเอกภาษาอังกฤษจากมหาวิทยาลัยในอินโดนีเซีย จำนวน 42 คน และนักศึกษาเอกภาษาอังกฤษจากมหาวิทยาลัยในประเทศไทย จำนวน 32 คน ตอบแบบสอบถามแบบเติมเต็มบทสนทนา (Discourse Completion Test) โดยคำตอบของผู้ตอบแบบสอบถามถูกจัดรหัสตามกรอบกลยุทธ์ในการขอโทษซึ่งประกอบด้วยกลยุทธ์หลัก 6 ประการ โดยหนึ่ง กลยุทธ์หลักประกอบด้วย กลยุทธ์ย่อย 9 ประการ
ผลการวิจัยพบว่า ทั้งนักศึกษาอินโดนีเซียและนักศึกษาไทยใช้กลยุทธ์การขอโทษ 13 แบบ เป็นหลัก ซึ่งมีความคล้ายคลึงกันเป็นส่วนใหญ่แต่มีลำดับขั้นตอนที่แตกต่างกัน นอกจากนี้ กลยุทธ์การขอโทษที่ใช้โดยนักศึกษาไทยที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษากลางมีความเกี่ยวข้องกับกลยุทธ์ที่ใช้ โดยนักศึกษาอินโดนีเซียที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษากลาง แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างกลยุทธ์ที่ใช้โดยทั้งสองกลุ่ม (X2 = 117.60, p < .05) นอกจากนี้ ผลการวิจัยยังแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างในหมวดหมู่ของการอธิบายเหตุผล ความห่วงใยต่อผู้ฟัง และการรับผิดชอบ กลุ่มนักศึกษาอินโดนีเซียแสดงแนวโน้มที่เด่นชัดกว่าในการใช้กลยุทธ์การขอโทษที่เน้นผู้พูดเมื่อเทียบกับกลุ่มนักศึกษาไทย ในทางตรงกันข้ามกลุ่มนักศึกษาไทยแสดงให้เห็นถึงความต้องการกลยุทธ์การขอโทษที่เน้นผู้ฟังมากกว่าเมื่อเทียบกับนักศึกษาอินโดนีเซีย อย่างมีนัยสำคัญ นอกจากนี้ ลักษณะของการขอโทษที่ใช้ในทั้งสองกลุ่มแสดงให้เห็นถึงอิทธิพลของพื้นฐานทางวัฒนธรรม รวมถึงความเชื่อทางศาสนาและค่านิยมทางสังคม
Downloads
เอกสารอ้างอิง
Adrefiza, A. (2010). Cross-Cultural Apologies in Australian English and Bahasa Indonesia: A Brief Look at its Pedagogical Implications into EFL Teaching in Indonesia. Paper Presented at The 57th TEFLIN International Conference, Bandung, November 1-3, 2010.
Abidi, A. (2022). A Comparative Study of American Native Speakers of English and Moroccan EFL University Students’ Production of The Speech Act of Request. International Journal of Language and Literary Studies, 4(1), 331-349.
Abudin, B., & Sundari, H. (2021). Exploring Apology Strategy by Indonesian Public Figures: A Pragmatic Study in Social Media. DEIKSIS, 13(2), 121-133.
Alfattah, M. H. A. (2010). Apology Strategies of Yemeni EFL University Students. MJAL, 2(3), 223-249.
Al-Sallal, R., & Ahmed, M. (2020). Gender Differences in Using Apology Strategies in Jordanian Spoken Arabic. International Journal of English Linguistics, 10(6), 54-64.
Ardiati, R. L. (2023). Apology Speech Act in Indonesian and Japanese Language: A Comparative Method. Theory and Practice in Language Studies, 13(1), 192-201.
Bergman, M., L., & Kasper, G. (1993). Perception and Performance in Native and Nonnative Apology. In Kasper, G., & Blum-Kulka, S. (Eds.), Interlanguage Pragmatics (pp. 82-107). Oxford: Oxford University Press.
Blum-Kulka, S., & Olshtain, E. (1984). Requests and Apologies: A Cross-cultural Study of Speech act Realization Patterns (CCSARP). Applied linguistics, 5(3), 196-213.
Blum-Kulka, S., House, J., & Kasper, G. (1989). Cross-cultural Pragmatics: Requests and Apologies. New York: Ablex Publishing.
Bowe, H., Martin, K., & Manns, H. (2014). Communication Across Cultures: Mutual Understanding in Global World (2nd ed.). Cambridge, England: Cambridge University Press.
Cedar, L. (2012). Teaching American Compliment Response to Thai Undergraduate Students. International Journal of Arts & Sciences, 393 – 403. https://www.universitypublications.net/ijas/0505/pdf/PRG218.pdf.
Chiravate, B. (2019). An Interlanguage Study of Thai EFL Learners' Apology. English Language Teaching, 12(5), 116-129.
Crystal, D. (2003). English As a Global Language. Cambridge, UK: Cambridge University Press.
Eslami, Z., R., Raeisi-Vanani, A., & Sarab, M. R. A. (2022). Variation Patterns in Interlanguage Pragmatics: Apology Speech Act of EFL Learners vs. American Native Speakers. Contrastive Pragmatics, 4(1), 27-63.
Fareh, S., Abu Guba, M.N., Hamadi, I., Awad, A., & Fareh, A. (2023). Assessing The Pragmatic Competence of Arab Learners of English: The Case of Apology. Cogent Arts & Humanities, 10(1), 1-14. https://doi.org/10.1080/23311983.2023.2230540.
Félix-Brasdefer, J. C. (2010). Data Collection Methods in Speech Act Performance. In Martinez-Flor, A., & Uso-Juan, E. (Eds.), Speech Act Performance: Theoretical, Empirical and Methodological Issues (p.41): John Benjamins.
Ghanbari, H., Jamalinesari, A., Gowhary, H., & Azizifar, A. (2015). Investigating Apology Strategy Among Male and Female Kurdish. In 2nd GLOBAL Conference on Psychology Researches (pp. 477-484). Iran: Procedia-Social and Behavioral Sciences.
Goffman, E. (1971). Relations in Public. London, England: Allen Lane.
Golato, A. (2005). Compliments and Compliment Responses: Grammatical Structure and Sequential Organization (Vol. 15). John Benjamins Publishing.
Hamidi, B., & Khodareza, M. (2014). The Relationship Between Iranian EFL Learners’ Language Proficiency and Pragmatic Competence. ELT Voices, 4(6), 44-53.
Hassan, F. (2014). Apology Strategies in Central Kurdish with Reference to English: An empirical study in Socio-Pragmatics. PhD thesis, Prifysgol Bangor University.
Hymes, D. (1966). Language in Culture and Society: A Reader in Linguistics and Anthropology. New York: Harper & Row.
Intachakra, S. (2004). Contrastive Pragmatics and Language Teaching: Apologies and Thanks in English and Thai. RELC Journal, 35(1), 37-62.
Istifci, I. (2009). The Use of Apologies by EFL Learners. English Language Teaching, 2(3), 15-25.
Khorshidi, S., Mobini, F., & Nasiri, M. (2016). Iranian English Teaching Applicants’ Request and Apology Speech Acts: Special Focus on Language Proficiency. Journal of Language Teaching and Research, 7(3), 534-541.
Maruti, E. S. (2022). Direct Open Strategy in Javanese Apology Speech Act: A Pragmatic Study. Journal of Pragmatics and Discourse Research, 1(2), 64-75.
Meier, A. (2010). Culture and Its Effect on Speech Act Performance. In Flor, A. M. & Juan, E. U. (Eds.), Speech Act Performance: Theoretical, Empirical and Methodological Issues (pp. 75-90). Amsterdam: John Benjamins Pub.
Olshtain, E., & Cohen, D. (1983). Apology: A Speech Act Set. In Wolfson, N., & Judd, E. (Eds.), Sociolinguistics and Language Acquisition (pp. 18-35). Rowley: Newbury House.
Parsa, H., & Mohd Jan, (2015). Apology strategies of Iranian ESL students. International Journal of Applied Linguistics & English Literature, 4(1), 139-150.
Prachanant, N. (2014). A Cross-cultural Study of Apology Speech Act Realizations. In 6th International Science, Social Sciences, Engineering and Energy Conference, 17th to 19th December 2014 (pp. 1-13). Thailand: Udon Thani.
Prasithrathsint, A. (2001). Syntactic Distribution and Communicative Function of The /kh/ Polite Particles in Thai. Journal of Language and Linguistics, 20(1), 11-23.
Qorina, D. (2012). Realization of Apology Strategies by English Department Students of Pekalongan University. Language Circle, Journal of Language and Literature, 7(1), 93-105.
Ramlah, S., & Sartini, N. W. (2023). Strategy, Factor, and Response of Apologies in Javanese and Madurese: A Cross-cultural Pragmatics Study. Cogent Arts and Humanities, 10(2), 2275341. https://doi.org/10.1080/23311983.2023.2275341.
Rastegar, S., & Yasami, F. (2014). Iranian EFL Learners’ Proficiency Levels and Their Use of Apology Strategies. International Conference on Current Trends in ELT, 1535-1540.
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1976). On The Use of Content Specialists in The Assessment of Criterion-referenced Test Item Validity. ERIC, 37.
Saleem, T., Azam, S., & Saleem, A. (2014). The Use of Apology Strategies in English by Pakistani EFL. Journal of Education and Practice, 34(5), 142-148.
Saleem, T., Anjum, U., & Tahir, S. (2021). The Sociopragmatic and Pragmalinguistic Strategies in L2 Pragmatic Competence: A Case of Pakistani ESL Learners. Journal of Intercultural Communication Research, 50(2), 185-206.
Salehi, R. (2014). A Comparative Analysis of Apology Strategy: Iranian EFL Learners and Native English Speakers. Social and Behavioral Science: International Conference on Current Trends in ELT, 98, 1658-1665.
Searle, J. (1976). A Classification of Illocutionary Acts. Language in Society, 5(1), 1-23.
Schauer, G. A. (2009). Interlanguage Pragmatic Development: The Study Abroad Context. London/New York: Continuum.
Siregar, R. S. (2021). Investigating Pragmatics of Apology Strategy: A Case Study of The Sixth Semester English Education Students at Institut Pendidikan Tapanuli Selatan Padangsidimpuan. Journal of Education and Teaching, 2(1), 40-51.
Suszczynska, M. (1999). Apologizing in English, Polish and Hungarian: Different Languages, Different Strategies. Journal of Pragmatics, 31(8), 1053-1065.
Thijittang, S. (2010). Pragmatics Strategies of English of Thai University Students. Australian Association for Research in Education, Annual Conference (AARE), Melbourne, 1-16.
Trosborg, A. (1987). Apology Strategies in Native/Non-native English. Journal of Pragmatics, 11(2), 147-167.
Winda, A. (2014). Apologizing Strategies Realization of Indonesian: A Case Study of The University of Kuningan Students. English Review: Journal of English Education, 2(2), 200-208.
Wouk, F. (2006). Strategies of Apologizing in Lombok Indonesia. Journal of Politeness Research, 2(2), 277–311.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
