ผลการจัดกิจกรรมประกอบอาหารฮาลาลที่มีต่อพฤติกรรมการสื่อสาร ของเด็กปฐมวัย ศูนย์พัฒนาเด็กก่อนวัยเรียนชุมชนธรรมานุรักษ์ กรุงเทพมหานคร
คำสำคัญ:
การประกอบอาหารฮาลาล, พฤติกรรมการสื่อสาร, เด็กปฐมวัยบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบพฤติกรรมการสื่อสารของเด็กปฐมวัย ก่อนและหลังได้รับการจัดกิจกรรมประกอบอาหารฮาลาล ประชากรที่ใช้คือ เด็กปฐมวัยชายและหญิง อายุระหว่าง 4 - 5 ปี กำลังศึกษาอยู่ชั้นอนุบาลปีที่ 2 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 ที่ศูนย์พัฒนาเด็กก่อนวัยเรียนชุมชนธรรมานุรักษ์ จำนวน 2 ห้องเรียน รวมทั้งสิ้น 60 คน กลุ่มตัวอย่างจำนวน 30 คน กำลังศึกษาอยู่ชั้นอนุบาลปีที่ 2A ได้มาจากการสุ่มแบบแบ่งกลุ่มโดยการสุ่ม 1 ห้องเรียน จาก 2 ห้องเรียนซึ่งห้องเรียนมีลักษณะคล้ายคลึงกัน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดกิจกรรมประกอบอาหารฮาลาลที่มีต่อพฤติกรรมการสื่อสารของเด็กปฐมวัย จำนวน 24 แผน มีค่าดัชนีความสอดคล้องอยู่ที่ 0.96 แบบสังเกตพฤติกรรมการสื่อสารของเด็กปฐมวัยทั้งหมด 2 ด้าน ได้แก่ พฤติกรรมการส่งด้าน และพฤติกรรมการรับสาร มีค่าดัชนีความสอดคล้องอยู่ที่ 0.94 ระยะเวลาในการทดลอง 8 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 วัน วันละ 45 นาที ในช่วงกิจกรรมเสริมประสบการณ์ สถิติที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการทดสอบ ค่าทีแบบกลุ่มตัวอย่างไม่เป็นอิสระต่อกัน
ผลการวิจัยพบว่า เด็กปฐมวัยหลังได้รับการจัดกิจกรรมประกอบอาหารฮาลาลมีพฤติกรรมการสื่อสารสูงกว่าก่อนการจัดกิจกรรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยมีค่าเฉลี่ยหลังการทดลองของพฤติกรรมการสื่อสารในแต่ละด้าน คือ พฤติกรรมการส่งสาร ( = 2.20) และพฤติกรรมการรับสาร (
= 2.23)
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กนกอร ยังน้อย. (2564). การพัฒนาพฤติกรรมการสื่อสารของเด็กปฐมวัย โดยใช้การจัดประสบการณ์ตามแนวคิด 4-H ของโรงเรียนอนุบาลวัดพิชัยสงคราม จังหวัดสมุทรปราการ. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร].
กระทรวงศึกษาธิการ. (2561). หลักสูตรการศึกษาปฐมวัย พุทธศักราช 2560. โรงพิมพ์ชุมชนสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กัญญารัตน์ ชูเกลี้ยง. (2562). การพัฒนาทักษะสมองเพื่อชีวิตที่สำเร็จ (EF) สำหรับเด็กปฐมวัยโดยผ่านการจัดประสบการณ์การเรียนรู้แบบสะเต็มศึกษาเรื่อง การประกอบอาหารประเภทขนมไทยพื้นเมือง 4 ภาค. มหาวิทยาลัยสวนดุสิต.
กุลยา ตันติผลาชีวะ. (2551). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้สำหรับเด็กปฐมวัย. เบรนเบสบุ๊คส์.
จิระนันท์ กมลนรากิจ. (2560). แนวทางการพัฒนาร้านอาหารฮาลาลเพื่อรองรับนักท่องเที่ยวในอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยพะเยา].
จิรารัตน์ อภิชนังกูร. (2562). ผลการจัดกิจกรรมประกอบอาหารที่มีต่อทักษะการอ่านภาษาอังกฤษของเด็กปฐมวัย. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์].
ธนพร มะยมหิน. (2556). การพัฒนากรรมการสื่อสารโดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนทักษะการคิดแสวงหาความรู้สำหรับเด็กปฐมวัย โรงเรียนบ้านคลองบัว (เอี่ยมแสงโรจน์). [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร].
นุชอนงค์ ถิรนันทนากร. (2559). การพัฒนาความสามารถในการคิดและแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัย โดยการจัดประสบการณ์ประกอบอาหาร. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร]. https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/23528?locale-attribute=th.
บุณยณัฐ ไตรรัตน์. (2556). การพัฒนาพฤติกรรมการสื่อสารของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเล่านิทานโดยใช้เทคนิควาด พับ และตัด ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กเทศบาลนครรังสิต (รัตนโกสินทร์) จังหวัดปทุมธานี. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร].
เบญจมาศ จันทร์โคตร. (2558). การพัฒนาพฤติกรรมการสื่อสารของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบวัฏจักรการสืบเสาะหาความรู้ 5E โรงเรียนทานสัมฤทธิ์วิทยา จังหวัดนนทบุรี. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร].
ประสาน ศรีเจริญ. (2561). ตำรับอาหารไทย - ฮาลาล มาตรฐานวิทยาลัยดุสิตธานี. วิทยาลัยดุสิตธานี.
ปีญพร ชุ่มคุณ. (2561). การพัฒนาพฤติกรรมการสื่อสารของเด็กปฐมวัยโดยใช้รูปแบบการเรียนการสอน SPARPS ของโรงเรียนวัดคู้บอน (วัฒนานันท์อุทิศ) กรุงเทพมหานคร. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร].
รัตติกาล ทองเลาะ. (2563). ผลการจัดกิจกรรมประกอบอาหารตามแนวการสอนภาษาธรรมชาติ (Whole Language Approach) ที่มีต่อความสามารถด้านการฟังและการพูดของเด็กปฐมวัย ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กก่อนวัยเรียนชุมชนซอยสมหวัง กรุงเทพมหานคร. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร].
สถาบันมาตรฐานฮาลาลแห่งประเทศไทย. (2559). ข้อบังคับการ ดำเนินการตรวจรับรอง. สำนักงานมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ. https://www.acfs.go.th/halal/thai_halal.
สถาบันมาตรฐานฮาลาลแห่งประเทศไทย. (2557). เรื่องฮาลาลน่ารู้. สถาบันค้นคว้าและพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหาร. http://ifrpd.ku.ac.th/th/home/index
สุรางค์ โค้วตระกูล. (2556). จิตวิทยาการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 6). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมปอง ดีลี, และวิโรจน์ อินทนนท์. (2563). การวิเคราะห์แนวคิดและหลักปฏิบัติงานด้านพัฒนาคุณภาพนักศึกษาของกองพัฒนานักศึกษา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ตามแนวคิดปฏิบัตินิยมของ จอห์น ดิวอี้. วารสารวิชาการด้านปรัชญาและศาสนา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 16(1), 1-29. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/panidhana/article/view/224070/165523
อรัญญา กุฏจอมศรี. (2557). การพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์ของเด็กปฐมวัยด้วยรูปแบบการจัดการเรียนรู้ SMILE. [ปริญญานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ]. http://backoffice.thaiedresearch.org/uploads/paper/b75765ec1ea4fa832ec6445c45292d8b.pdf
Bandura, A. (1997). Social Learning Theory. Prentice Hall.
Dewey, J. (1920). Reconstruction in Philosophy. New York: Holt.
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in Society: The Development of Higher Psychological Processes. Harvard University Press.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
