Adaptation of Community Business Entrepreneurs to the COVID19 Pandemic: A Case Study of Adventure Rafting Tourism on the Khek River
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aims to investigate the impact of the COVID-19 pandemic and the adaptation strategies of rafting business entrepreneurs on the Khek River. This study adopted a qualitative research approach through in-depth interviews with nine rafting business operators. The findings revealed that the COVID-19 pandemic generated both positive and negative impacts. On the positive side, entrepreneurs became more prepared in planning and managing business risks, while the natural sites had opportunities to recover due to the suspension of tourism activities. On the negative side, the pandemic resulted in decreased income, business closures, loss of local employment opportunities, and increased expenses related to COVID-19 prevention measures. Regarding adaptation strategies, five main strategies were identified: 1) financial adaptation through promotional campaigns and accommodation package deals, 2) personnel adaptation by encouraging employees to engage in supplementary professions, 3) organizational adaptation through service adjustment and organizational downsizing, 4) technological adaptation through online business promotion, and 5) environmental adaptation through tourism conservation activities and landscape improvement. To address future pandemic-related risks, three adaptation approaches are proposed: 1) strengthening business networks, 2) improving the operational readiness of rafting tourism businesses through standardized pricing and service quality, and 3) enhancing entrepreneurs’ technological skills.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- The ideas and opinions expressed in MBA-KKU Journal are those of the authors and not necessarily those of the editor.
- Copyright on any open access article in a journal published by MBA-KKU Journal
References
กรมการท่องเที่ยว. (2561). แผนยุทธศาสตร์พัฒนาการท่องเที่ยว พ.ศ.2561–2564. กรุงเทพฯ: วีไอพี ก็อปปี้ปริ้น
กระทรวงสาธารณสุข. (2563). คาดการณ์การระบาดและมาตรการในระยะที่ 3โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019. ค้นเมื่อ 26 เมษายน 2567, จาก http://www.pn.psu.ac.th/COVID-19/document/vcharkran/phase3COVID-19.pdf.
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2564). รายงานประจำปี 2564. กรุงเทพฯ: การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. ค้นเมื่อ 22 เมษายน 2567, จาก https://shorturl.asia/Lv7j8.
ชัยนันต์ ไชยเสน และอารีย์ฏา ถิรสัตยาพิทักษ์. (2562). การท่องเที่ยวเชิงนิเวศผจญภัย: การรับรู้มาตรฐานผู้ประกอบ กิจกรรมล่องแก่งบ้านสองแพรกจังหวัดพังงา. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ, 15(1), 22-46.
นิศา ชัชกุล. (2547). การจัดการท่องเที่ยวผจญภัย. ภูเก็ต: สถาบันราชภัฏภูเก็ต.
รัชดา จึงพัฒนาวดี. (2553). แนวทางการพัฒนาสถานที่พักแรมสําหรับการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ. วิทยานิพนธ์หลักสูตรสถาปัตยกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสถาปัตยกรรมคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ และการผังเมือง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
รัฐชา อาวาท. (2558). แนวทางการเพิ่มศักยภาพการแข่งขันทางการท่องเที่ยวโดยใช้Social Media สําหรับผู้ประกอบการStartup ในธุรกิจท่องเที่ยวเชิงผจญภัยประเภทกิจกรรมล่องแก่งในจังหวัดพิษณุโลก. วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจสาขาวิชาเศรษฐศาสตร์และการสื่อสารมหาวิทยาลัยนเรศวร.
สำนักประสานงานโครงการพัฒนาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและเศรษฐกิจสร้างสรรค์. (2564). Covid-19 ต่อภาคการท่องเที่ยวไทย ผลกระทบและแนวทางการแก้ปัญหา หน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการเพิ่มความสามารถในการแข่งขันของประเทศ (บพข.) ค้นเมื่อ 22 เมษายน 2567, จาก https://www.mots.go.th/download/BannerLink.
Bollati, I. M., Rossi, D., & Viani, C. (2023). Outdoor River Activities: Relations with Geological Background and Extreme Events in the Perspective of Geoeducation. Geosciences 2023, 13(4), 122; https://doi.org/10.3390/geosciences13040122
Bruner, E. M. (1996). Tourism in Ghana: The representation of slavery and the return of the black diaspora. American Anthropologist, 98(2), 290-304.
Chaiyakot, P., & Chaiyaket, W. (2023). Assessing the psychological effectiveness of the ministry of tourism and sports administration's two-decade effort in promoting sustainable tourism: An investigation into the success of responsible tourism in Thailand. Journal for ReAttach Therapy and Developmental Diversities, 6(7s), 511-524.
Chanchitpricha, C., & Fischer, T. B. (2022). The role of impact assessment in the development of urban green infrastructure: a review of EIA and SEA practices in Thailand. Impact Assessment and Project Appraisal, 40(3), 191-201.
Chatkaewnapanon, Y., & Lee, T. J. (2022). Planning Sustainable Community-Based Tourism in the Context of Thailand: Community, Development, and the Foresight Tools. Sustainability, 14(12), 7413.
Choden, R., & Pholphirul, P. (2024). Employment Adjustment During the Initial Outbreak of COVID-19: Empirical Evidence from Tourism Workers in Bhutan. South Asia Economic Journal, Institute of Policy Studies of Sri Lanka, 25(1), 74-95.
Coombs, W. T. (2007). Protecting organization reputations during a crisis: The development and application of situational crisis communication theory. Corporate Reputation Review, 11, 300–312.
Dursun, M. T., & Ceylan, S. (2022). Guide but Entertain! Investigating the Experiences of Rafting Tourism Participants. Journal of Recreation and Tourism Research, 9(3), 85-97.
Fakfare, P., Lee, J. S., & Han, H. (2022). Thailand tourism: a systematic review. Journal of Travel & Tourism Marketing, 39(2), 188-214.
Hillman, W., & Radel, K. (2023). The social, cultural, economic and political strategies extending women's territory by encroaching on patriarchal embeddedness in tourism in Nepal. In Gender and Tourism Sustainability (pp. 303-324). Routledge.
Jamal, S. A., Aminudin, N., & Kausar, D. R. (2019). Family adventure tourism motives and decision-making: A case of whitewater rafting. Journal of Outdoor Recreation and Tourism, 25, 10-15.
Johann, M., Mishra, S., Malhotra, G., & Tiwari, S. R. (2022). Participation in active sport tourism: impact assessment of destination involvement and perceived risk. Journal of Sport & Tourism, 26(2), 101-123.
Kampha, Y. & Phatthanasamphan, A. (2016). The 5A’S Tourism Elements Influencing the Decision Making in Traveling to Khao Chi Chan Tourist Attraction of Chinese Tourists. Chonburi: Commerce College, Burapha University.
Kunis, A. J. (2022). COVID-19’s attack on tourism and the adventure communities that defended it. (Doctoral dissertation, University of British Columbia).
Lamaichin, K. (2009). Tourism Elements. Ubon Ratchathani: Ubon Ratchathani Rajabhat University.
Liu, K. (2022). COVID-19 and the Chinese economy: impacts, policy responses and implications. In the Political Economy of Covid-19 (pp. 200-222). Routledge.
Madhyamapurush, W. (2022). Post Covid-19 Travel Behaviour of Thai Tourists in the Northern Region of Thailand. Journal of Sustainable Tourism Development, 4(1), 17-31.
McKee, D.O., Varadarajan, P.R. and Pride, W.M. (1989). Strategic adaptability and firm performance: a market-contingent perspective. Journal of Marketing, 53(3), 21- 35.
Nugroho, S. A., Dalimunthe, F. I., & Tondang, B. (2022). Institutional Cooperation in The Development of Rafting Tourism in Sei Bolon, Buluh Duri Village, Sipispis District. Jurnal Sosial Humaniora dan Pendidikan, 1(3), 42-54.
Pampasit, R. (2022). Community-based Tourism and Community Economic Development: The Case of the Lower Northern Region, Thailand. Journal of Community Development Research (Humanities and Social Sciences), 15(4), 110-124.
Paudel, R., Khadka, S., Rai, J., & Singh, R. (2023). Psychological impact of COVID‐19 pandemic and lockdown among the population involved in tourism sector in Lakeside of Pokhara: A qualitative study. Health Science Reports, 6(7), e1382.
Praditrod, C. (2014). Factors of Tourism Attractions and the Motivation Factors on Tourism Affecting the Decision Making in Traveling in Metropolitan Areas of Working-Aged People in Bangkok. Master of Administration Independent Study, Bangkok University.
Pop, R. A., Săplăcan, Z., Dabija, D. C., & Alt, M. A. (2022). The impact of social media influencers on travel decisions: The role of trust in consumer decision journey. Current Issues in Tourism, 25(5), 823-843.
Revsbech, C. (2023). Sustainability Practice in a World at Risk. In J. Krøjer & L. L. Langergaard (Eds.), Social Sustainability in an Unsustainable Society: Concepts, Critiques, and Counter-Narratives (pp. 107-125). Cham: Springer International Publishing. https://doi.org/10.1007/978-3-031-51366-4_7
Roy, C., & Andrews, H. A. (1999). The Roy adaptation model (2nd ed.). Stamford, CT: Appleton & Lange.
Selway, J. S. (2022). Thailand in 2021: Demonstrations and Discord in the Depths of a Pandemic. Asian Survey, 62(1), 105-117.
Sombatnantha, A. (2012). Behaviours of Chinese Tourists Traveling to Thailand. Master of Economics Thesis, Srinakharinwirot University.
Thaothampitak, W., & Wongsuwatt, S. (2022). The Effect of e-WOM on Foreign Students’ Travel Intention Related to Visiting Tourism Destinations along Thailand’s Andaman Coast in the Wake of the COVID-19 Pandemic: Mediating Roles of Destination Image. Journal of Community Development Research (Humanities and Social Sciences), 15(1), 62-75.
Waiyawet, S., & Nonthapot, S. (2023). Demand for Water Tourism by Rafting in the Upper Northeastern Region 1 of Thailand. Journal of Environmental Management and Tourism, 14(4), 2056-2065.
Wu, C. H. J., & Liang, R. D. (2011). The relationship between white-water rafting experience formation and customer reaction: A flow theory perspective. Tourism Management - TOURISM MANAGE. 32. 317-325. 10.1016/j.tourman.2010.03.001.
