หลักการของทำนองลูกเท่า
คำสำคัญ:
ลูกเท่า, หลักการของเพลงไทย, ดนตรีไทยบทคัดย่อ
ลูกเท่ามีหลักการ 6 ประการ ได้แก่ 1) ทำนอง จำแนกได้ 2 ลักษณะ คือ ลูกเท่าแท้และลูกเท่าพลิกแพลง 2) บันไดเสียงและเสียงควบคุม นิยมใช้เสียงขั้นที่ 1 2 3 5 และ 6 ของบันไดเสียงเป็นเสียงควบคุม โดยมีวิธีการใช้ 2 วิธี คือ กำหนดให้สัมพันธ์กับทำนองก่อนเริ่มลูกเท่า และกำหนดให้เป็นอิสระ ไม่สัมพันธ์กับทำนองก่อนเริ่มลูกเท่า 3) ขนาดความยาว ต้องมีความยาวอย่างน้อยครึ่งจังหวะหน้าทับหรือเต็มจังหวะหน้าทับของหน้าทับปรบไก่หรือหน้าทับสองไม้ 4) ตำแหน่ง นิยมวางไว้ครึ่งแรกของจังหวะหน้าทับ ในตำแหน่งแรกของท่อน 5) หน้าที่ มี 4 หน้าที่ คือ เติมให้ครบจังหวะหน้าทับ เชื่อมทำนอง สื่อถึงการจะเปลี่ยนแปลง และขึ้นต้นและลงจบ และ 6) การขับร้อง มีการวางตำแหน่งคำร้องต่างจากเพลงที่ไม่มีลูกเท่า และสามารถร้องหรือไม่ร้องลูกเท่าก็ได้ ขึ้นอยู่กับการกำหนดใช้เสียงควบคุม
เอกสารอ้างอิง
Chaiseri, Pichit. Composing Thai Songs. Bangkok: Chulalongkorn University Publishing House, 2013. (in Thai)
Chaiseri, Pichit. "Luk thao Rhythms." Interview by Weerasil Huangprasert. January 28, 2023.
Khunthong, Tassani. "Singing Songs with Luk thao." Interview by Weerasil Huangprasert. January 29, 2023.
Naksawat, Uthit. Theories and Thai Musical Pracices. Phra Nakhon: Khurusapha, 1968. (in Thai)
Prasittikul, Thuam. "Different Sounds in Singing Thai Songs." in Handout for the 4 th Academic Seminar The Development of Thai Music Standard Criteria in Singing Thai Songs, Photocopies. n.p., 1999. (in Thai)
Suksaichon, Vorayot. "Principles of Thai Songs." Interview by Weerasil Huangprasert. January 28, 2023.
The Royal Society. Encyclopedia of Thai Musical Terms: Songs and Musical Instruments. 2nd ed. Bangkok: Sahamitra Printing, 2002. (in Thai)
Tramote, Boontham. Lecture Notes for Thai Musicology Class. Bangkok: Chuanpim, 2002. (in Thai)
Tramote, Montri. A Glossary of Musical Terms. 3rd ed. Bangkok: Kaan Sasana, 1988. (in Thai)
Tramote, Montri. Knowledge about Musical Instruments. Bangkok: Kasikorn Bank, 1995. (in Thai)
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 วิทยาลัยดุริยางคศิลป์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ของบทความเป็นของเจ้าของบทความ บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นทัศนะของผู้เขียน
กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยและไม่รับผิดชอบต่อบทความนั้น


