การรับรู้ ทัศนคติ และแนวทางการปฏิบัติของนักเรียนนายร้อยต่อแนวคิดประเทศไทย ๔.๐
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ๑) ศึกษาการรับรู้และทัศนคติของนักเรียนนายร้อยต่อแนวคิดประเทศไทย ๔.๐และ ๒) ศึกษาแนวทางการปฏิบัติของนักเรียนนายร้อยต่อแนวคิดประเทศไทย ๔.๐ โดยใช้การวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ นักเรียนนายร้อยชั้นปีที่ ๑-๕ จำนวน ๓๐๔ คน โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์อย่างง่ายของเพียร์สัน
ผลการวิจัย
๑) การรับรู้และทัศนคติของนักเรียนนายร้อยต่อแนวคิดประเทศไทย ๔.๐ พบว่า การรับรู้ผ่านแหล่งข้อมูลสื่อบุคคล
และแหล่งข้อมูลสื่อมวลชน อยู่ในระดับมาก การรับรู้ผ่านแหล่งข้อมูลสื่อบุคคลพบว่า การรับรู้ผ่านครูอาจารย์ของโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้าอยู่ในระดับสูงสุด สำหรับการรับรู้ผ่านแหล่งข้อมูลสื่อมวลชนพบว่า การรับรู้ผ่าน YouTube และ Facebookอยู่ในระดับสูงสุด ส่วนทัศนคติพบว่า นักเรียนนายร้อยมีทัศนคติด้านความเชื่อและทัศนคติด้านความรู้สึก อยู่ในระดับมากทั้งคู่เมื่อพิจารณาเฉพาะทัศนคติด้านความเชื่อพบว่า นักเรียนนายร้อยมีระดับทัศนคติสูงสุดในเรื่องแนวคิดประเทศไทย ๔.๐สามารถสร้างความสมดุลทางเศรษฐกิจและสังคมให้เกิดความมั่นคง มั่งคั่ง และยั่งยืน สำหรับทัศนคติด้านความรู้สึกพบว่ามีระดับทัศนคติสูงสุดในเรื่องโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้าควรจัดให้มีการเรียนรู้เกี่ยวกับแนวคิดประเทศไทย ๔.๐นอกจากนั้นยังพบว่า การรับรู้ข้อมูลมีความสัมพันธ์กับทัศนคติของนักเรียนนายร้อยอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๑โดยมีความสัมพันธ์ในระดับปานกลางและในทิศทางเดียวกัน
๒) แนวทางการปฏิบัติของนักเรียนนายร้อยต่อแนวคิดประเทศไทย ๔.๐ พบว่า แนวทางแรก ด้านการยกระดับนวัตกรรม ควรใช้การเสริมสร้างจิตสำนึกในการอนุรักษ์พลังงาน แนวทางที่สอง ด้านการสร้างสังคมที่มีจิตวิญญาณความเป็นผู้ประกอบการ ควรใช้การเสริมสร้างคุณลักษณะความเป็นผู้นำทางทหารผ่านการฝึกเชิงสถาบันการแต่งตั้งให้ปฏิบัติหน้าที่ และการพัฒนาตนเอง แนวทางที่สาม ด้านการสร้างความเข้มแข็งของชุมชนและเครือข่ายควรใช้การเสริมสร้างอุดมการณ์ทางทหารร่วมกัน และแนวทางที่สี่ ด้านการเชื่อมโยงกับประชาคมโลก ควรใช้การพัฒนาความฉลาดทางสังคม ความเข้าใจในวัฒนธรรมที่แตกต่าง ความสามารถทางด้านเทคโนโลยี ความคิดสร้างสรรค์นวัตกรรม ความสามารถในการสื่อสาร และความตระหนักถึงสิ่งแวดล้อมโลก
Article Details
บทความ ภาพ ตาราง กราฟ ข้อเขียน หรือความคิดเห็นในวารสารฉบับนี้เป็นของผู้เขียนไม่ผูกพันกับสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ และทางวิชาการแต่อย่างใด
เอกสารอ้างอิง
กรมยุทธการทหาร กองบัญชาการกองทัพไทย. (๒๕๖๑). นโยบายผู้บัญชาการทหารสูงสุด ประจำปีงบประมาณ ๒๕๖๑.
กรุงเทพฯ: หจก.อรุณการพิมพ์.
กรมยุทธศึกษาทหารบก. (๒๕๕๖). คู่มือนายทหารสัญญาบัตร ประจ ำปี ๒๕๕๖. กรุงเทพฯ: อรุณการพิมพ์.
กองทัพบก. (๒๕๑๗). คู่มือราชการสนาม ว่าด้วยลักษณะผู้นำทางทหาร (รส. ๒๒-๑๐๐). กรุงเทพฯ.
กองบริหารงานวิจัยและประกันคุณภาพการศึกษา. (๒๕๕๙). พิมพ์เขียว Thailand 4.0 โมเดลขับเคลื่อนประเทศไทย
สู่ความมั่นคง มั่งคั่ง และยั่งยืน. กรุงเทพฯ: กองบริหารงานวิจัยและประกันคุณภาพการศึกษา.
กองวิชาความมั่นคงและวิชาพิเศษ. (๒๕๕๒). เอกสารประกอบวิชาคุณธรรมและจริยธรรมกองวิชาความมั่นคงและวิชาพิเศษ.
ฝ่ายวิชาการ กรมยุทธศึกษาทหารเรือ.
เกียรติศักดิ์ แสงอรุณ. (๒๕๕๑). แนวทางการพัฒนาจิตสำนึกสาธารณะสำหรับเยาวชนไทย: กรณีศึกษากลุ่มและเครือข่าย
เยาวชนที่ทำงานด้านจิตสำนึกสาธารณะ. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จักราวุธ คงอินทร์ และคณะ. (๒๕๖๐). พฤติกรรมการใช้เครือข่ายสังคมออนไลน์ของนักเรียนนายร้อย(รายงานวิจัย).
นครนายก.
ชิดชนกทองไทย. (๒๕๕๖). การรับรู้ และทัศนคติ ที่มีผลต่อความพร้อมในการเข้าสู่ตลาดแรงงานประชาคมอาเซียน
ของนักศึกษาปริญญาโท มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัย
ศรีนครินทรวิโรฒ. กรุงเทพฯ.
เดวิท แมทิวส์. (๒๕๔๐). จากปัจเจกสู่สาธารณะกระบวนการเสริมสร้างชุมชนให้เข้มแข็ง(ฐิรวุฒิ เสนาคำ, ผู้แปล)กรุงเทพฯ:
สถาบันชุมชนท้องถิ่นพัฒนา.
ประเวศ วะสี. (๒๕๔๑). ชุมชนเข้มแข็งทุนทางสังคมไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนเพื่อสังคมและธนาคารออมสิน.
พรพรรษ์ ภู่กฤษณา. (๒๕๕๕). แนวทางการจัดกิจกรรมการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างจิตสำนึกการอนุรักษ์ธรรมชาติของชุมชน
บริเวณอุทยานแห่งชาติทางทะเล (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการศึกษานอกระบบโรงเรียน).
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิชัย นริพทะพันธุ์. (๒๕๕๙, ๒๗ เมษายน). ปรับเปลี่ยนประเทศไทย (ไทยแลนด์ ๔.๐)มติชนรายวัน.
ภักดี รัตนมุขย์. (๒๕๖๑). Thailand 4.0 ตอบโจทย์ประเทศไทย?. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ปัญญาชน.
โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า. (๒๕๕๔). เอกสารประกอบการบรรยายสรุปการเสริมสร้างอุดมการณ์ทหาร.
วชิราภรณ์สุรธนะสกุล. (๒๕๕๗). การนำเสนอรูปแบบการเสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชนโดยวิทยาลัยชุมชน(วิทยชุมชนานิพธ์ ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาอุดมศึกษา). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วรรณิภา สันป่าแก้ว. (๒๕๕๖). แนวทางการเสริมสร้างจิตสำนึกด้านการอนุรักษ์พลังงานของเยาวชน(วิทยานิพนธ์ปริญญา
ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนศึกษา). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วรรณี ชลนภาสถิต. (๒๕๕๒). SMEs ธุรกิจกู้เศรษฐกิจ. เศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจปริทัศน์ มหาวิทยาลัยรังสิต,๕(๑),
๕-๑๙.
ราชกิจจานุเบกษา. (๒๕๕๑). พระราชบัญญัติจัดระเบียบราชการกระทรวงกลาโหม พ.ศ. ๒๕๕๑.
ศูนย์ศึกษายุทธศาสตร์ สถาบันวิชาการป้องกันประเทศ. (๒๕๖๑). แนวทางการพัฒนากองทัพไทยเพื่อรองรับนโยบาย
ไทยแลนด์ ๔.๐ ใน การประชุมวิชาการศูนย์ศึกษายุทธศาสตร์ครั้งที่ ๑/๒๕๖๑.
สมพงษ์ สิงหพล. (๒๕๔๒). ต้องสอนให้เกิดจิตสำนึกใหม่. สีมาจารย์, ๑๓(๒๗), ๑๕-๑๖.
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์(องค์การมหาชน). (๒๕๖๐). รายงานผลการส ำรวจพฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ต
ในประเทศไทยปี ๒๕๖๐. กรุงเทพฯ: สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจ
และสังคม.
สำนักวิจัยและพัฒนาระบบงานบุคคล. (๒๕๖๐). ประเทศไทยในบริบทไทยแลนด์ ๔.๐ ภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๖๐. กรุงเทพฯ: สำนักวิจัยและพัฒนาระบบงานบุคคล.
สุธีรา อะทะวงษา. (๒๕๕๖). คุณลักษณะของการเป็นผู้ประกอบการและลักษณะของสถานประกอบการที่มีผลต่อ
การเจริญเติบโตของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมของประเทศไทย(วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจดุษฎีบัณฑิต).
มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
สุพจน์ทรายแก้ว. (๒๕๔๖). จิตสำนึกสาธารณะ: การก่อรูปและกระบวนการเสริมสร้าง. กรุงเทพฯ:วารสารเพชรบุรีพิทยา
ลงกรณ์.
สุวิทย์ เมษินทรีย์. (๒๕๕๙). ประเทศไทย ๔.๐ โมเดลขับเคลื่อนสู่ความมั่งคั่งนคงและยั่งยืนใน การบรรยายพิเศษ.
กรุงเทพฯ.
สุวิทย์ เมษินทรีย์. (๒๕๖๐). การบริหารการศึกษาเพื่อร่วมสร้างประเทศไทย ๔.๐. กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วนจำกัด โรงพิมพ์
วัชรินทร์ พี.พี.
เสถียร เชยประทับ. (๒๕๒๕). การสื่อสารงานนวัตกรรม. กรุงเทพฯ: คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เสาวภาคย์ แหลมเพ็ชร.( ๒๕๕๙). พฤติกรรมและผลกระทบจากการใช้เครือข่ายสังคมออนไลน์ของนักเรียนระดับชั้น
มัธยมศึกษาตอนปลายในจังหวัดนนทบุรี. สุทธิปริทัศน์, ๙๓, ๑๑๙.
อารีย์วรรณ สุทธิพงศ์พันธ์. (๒๕๖๐.). กลยุทธ์การบริหารวิชาการโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้าตามแนวคิดคุณลักษณะ
ความเป็นผู้นำทางทหารและความมั่นคงของชาติในศตวรรษที่ ๒๑ (วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา
ภาควิชานโยบาย การจัดการและความเป็นผู้นำทางการศึกษา). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Assael, H. (2004). Consumer Behavior: A Strategic Approach. MA: Houghton Mifflin Company.
Brown, B. R. (2016). Mission Command in the 21st Century: Empowering to Win in a Complex World
Fort Leavenworth, Kansas: The Army press.
Farthing, G. E. (1992). The psychology of consciousness. Englewood cliffs, NJ: Prentice Hall.
Freire, P. (1973). Education for critical consciousness. London: Sheed and Ward.
Eiser, J. R. (Eiser). Social psychology: attitudes cognition and social behavior. New York: The Press
Syndicate of the University of Cambridge.
Headquarters. (2011). FM 7-0: Training Units and Developing Leaders for Full Spectrum Operations.
Washington D.C.: Department of the Army.
Hodgetts, R. M., & Kuratko, D. F. (1955). Effective Small Business Management (5th ed.). Fort Worth: Dryden.
Kihlstrom, J. F. (1984). Conscious, subconscious, unconscious: A cognitive perspective. New York:
John Wiley & Sons.
Likert, R. A. (1932). Technique for the Measurement of Attitudes. Archives of Psychology, 22.
Najafipour, F. (2016). Commanders of the 21st Century: Different Skills of Today Commanders.
Journal of Archives in Military Medicine, 4(2). doi:10.5812/jamm.38945
Schiffman, L. G., & Kanuk, L. L. (2010). Consumer behavior. NJ: Pearson Prentice Hall.
Yamane, T. (1973). Statistics: an introductory analysis. New York: Harper & Row.
