การรับรู้และการปฏิบัติตนตามหลักคิดเศรษฐกิจพอเพียงและหลักคิดเศรษฐกิจบุญนิยมในเศรษฐกิจชุมชนชาวอโศก

Main Article Content

แก้วบุญเกื้อ ศรีลิขิตตานนท์
วิวัฒน์ชัย อัตถากร

บทคัดย่อ

          การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์การรับรู้และการปฏิบัติตนตามหลักคิดเศรษฐกิจพอเพียงและหลักคิดเศรษฐกิจบุญนิยม ในเศรษฐกิจชุมชนชาวอโศก นอกจากนี้ยังเสนอแนะการประยุกต์ต่อธุรกิจชุมชนและต่อนโยบายสาธารณะที่มีผลต่อประชาชนทั้งสังคมไทย กลุ่มตัวอย่างเป็นสมาชิกชุมชนราชธานีอโศก จังหวัดอุบลราชธานี ที่มีสถานะเป็นฆราวาสและไม่ใช่นักเรียน จำนวน ๑๖๖ คน จากจำนวนประชากร ๒๘๔ คน ได้มาโดยวิธีการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญหรือตามสะดวก (Accidental or Convenience Sampling) เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถาม และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้วิธีการวิเคราะห์เชิงพรรณนา (Descriptive Analysis Method) ด้วยค่าสถิติร้อยละ ผลการวิจัยพบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามมีระดับการรับรู้หลักคิดเศรษฐกิจพอเพียงในระดับมากที่สุด และมีระดับการรับรู้หลักคิดเศรษฐกิจบุญนิยมในระดับมากที่สุด โดยทั้ง ๒ หลักคิดมีความสอดคล้องกันที่เป้าหมาย แนวคิด และหลักการปฏิบัติ ส่วนด้านการปฏิบัติตนในเศรษฐกิจชุมชนพบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามมีการปฏิบัติตนในเศรษฐกิจชุมชนตามหลักคิดเศรษฐกิจพอเพียงและเศรษฐกิจบุญนิยม ซึ่งยึดมั่นในศีลธรรมตามแนวทางพุทธศาสนาในระดับมากที่สุด โดยข้อเสนอแนะสำหรับการประยุกต์หลักคิดเศรษฐกิจพอเพียงต่อธุรกิจชุมชนและต่อนโยบายสาธารณะ คือ ทุกภาคส่วนที่เกี่ยวข้องต้องตระหนักและเร่งศึกษาเกี่ยวกับการนำหลักคิดเศรษฐกิจพอเพียงมาประยุกต์ใช้ การพัฒนาเศรษฐกิจอย่างเป็นรูปธรรม โดยสามารถอาศัยตัวแบบของชุมชนราชธานีอโศกที่ใช้หลักคิดบุญนิยม ซึ่งสอดคล้องกับหลักคิดเศรษฐกิจพอเพียงมาดำเนินชีวิตจนสามารถพึ่งพาตนเองได้ อีกทั้งชุมชนราชธานีอโศกยังเป็นแหล่งเรียนรู้ที่มีการปฏิบัติจริง ผู้สนใจสามารถเข้าไปศึกษาเรียนรู้ทดลองปฏิบัติได้ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นชุมชนที่ยึดหลักพุทธเศรษฐศาสตร์ที่รัฐบาลควรให้การส่งเสริม และสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในธุรกิจชุมชนโดยเฉพาะเรื่องความรับผิดชอบต่อสังคมทั้งด้านธุรกิจ ด้านสิ่งแวดล้อม และด้านคุณธรรมจริยธรรม

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

Heikkilä-Horn, M. L. (1997). Buddhism with Open Eyes. Belief and Practice of Santi Asoke. Bangkok:

Fah Aphai.

Jacobs, N. (1971). Modernization without development: Thailand as an Asian case study. New York:

Praeger Publishers.

ทิวเมฆ นาวาบุญนิยม. (๒๕๕๗). การประยุกต์ใช้ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของชุมชนปฐมอโศก

จังหวัดนครปฐม (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.

ประเวศ วะสี. (๒๕๓๐). สวนโมกข์ ธรรมกาย สันติอโศก. หมอชาวบ้าน, ๙(๑๐๓), ไม่มีเลขหน้า.

พระวิทยา ญาณสาโร. (คุ้มราษฎร์). (๒๕๕๔). ศึกษาแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงที่สอดคล้องกับหลักพุทธธรรม ที่ปรากฏใน

คัมภีร์พระพุทธศาสนาเถรวาท (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

วลัญชา สุพรรณธริกา. (๒๕๕๕). สังคมอุดมสุขที่ยั่งยืน (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

วิทยากร เชียงกูล. (๒๕๕๖, ๑๕ มกราคม). เศรษฐศาสตร์แนวใหม่ เพื่อชีวิตและระบบนิเวศที่สันติสุข. กรุงเทพธุรกิจ.

สืบค้นเมื่อ ๑๕ มกราคม ๒๕๖๑, จาก http://www.bangkokbiznews.com/blog/detail/505908.

วิวัฒน์ชัย อัตถากร. (๒๕๕๓). เศรษฐกิจการเมืองไทย ๒๕๔๔-๒๕๕๓ ยุค ๕ นายก. กรุงเทพฯ: น้ำปิงใส.

สมหมาย สาดทรัพย์. (๒๕๔๒). ความเข้มแข็งของชุมชนตามแนวทางพัฒนาเศรษฐกิจแบบพอเพียงของชาวพุทธ: ศึกษา

กรณีชุมชนศีรษะอโศก อำเภอกันทรลักษณ์ จังหวัดศรีสะเกษ. (ภาคนิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาพัฒนาสังคม).

สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

สาธารณโภคี เศรษฐกิจแบบใหม่. (๒๕๕๐). กรุงเทพฯ: ฟ้าอภัย.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (๒๕๒๔). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ ๕

พ.ศ. ๒๕๒๕-๒๕๒๙. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (๒๕๔๐). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ ๘

พ.ศ. ๒๕๔๐-๒๕๔๔. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (๒๕๔๖). การพัฒนาที่ยั่งยืนในบริบทไทย. ในการประชุม

ประจำปี ๒๕๔๖ การพัฒนาที่ยั่งยืน. สืบค้นเมื่อ ๑๕ มกราคม ๒๕๖๑, จาก http://www.nesdb.go.th/download/

article/article_20150813133735.pdf.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (๒๕๔๙). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ ๑๐

พ.ศ. ๒๕๕๐-๒๕๕๔. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (๒๕๕๔). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ ๑๑

พ.ศ. ๒๕๕๕-๒๕๕๙. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.