การจัดการเรียนรู้โดยวิธีการบูรณาการเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร เรื่อง ทรานสดิวเซอร์และเซนเซอร์ ของ นักเรียนช่างอิเล็กทรอนิกส์ โรงเรียนช่างฝีมือทหาร

บทคัดย่อ

งานวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ๑) ศึกษาผลการเรียนรู้หลังบูรณาการเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในการจัด

การเรียนรู้ วิชาอิเล็กทรอนิกส์อุตสาหกรรม ๑ ของนักเรียนช่างฝีมือทหาร ช่างอิเล็กทรอนิกส์และ ๒) เปรียบเทียบผล

การเรียนรู้ เรื่อง ทรานสดิวเซอร์และเซนเซอร์ ของ นักเรียนช่างฝีมือทหาร ซึ่งเป็นการวิจัยเชิงทดลอง ประเภททดลองเบื้องต้น

(Pre-Experimental Research) กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนช่างฝีมือทหาร ช่างอิเล็กทรอนิกส์ ชั้นปีที่ ๒ โรงเรียนช่างฝีมือทหาร

๑ ห้องเรียน จำนวน ๓๖ คน สุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบกลุ่ม (Cluster Random Sampling) ในการทดลองครั้งนี้ เครื่องมือที่ใช้

๑) บทเรียนออนไลน์และแผนการจัดการเรียนรู้ เรื่อง ทรานสดิวเซอร์และเซนเซอร์ จำนวน ๔ แผน และ ๒) แบบทดสอบ

วัดผลการเรียนรู้ เรื่อง ทรานสดิวเซอร์และเซนเซอร์ แบบปรนัยชนิด ๔ ตัวเลือก จำนวน ๓๐ ข้อ เครื่องมือทั้งหมดตรวจสอบ

ความเที่ยงตรง (Validity) เชิงเนื้อหาโดยผู้เชี่ยวชาญ ๓ คน มีค่า IOC (Index of Item Objective Congruence)

อยู่ระหว่าง ๐.๖๗-๑.๐๐ มีค่าความยาก อยู่ระหว่าง ๐.๒๓-๐.๗๗ ค่าอำนาจจำแนก อยู่ระหว่าง ๐.๒๐-๐.๘๗ และ

มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ ๐.๗๕ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยผู้วิจัยจัดการเรียนรู้ในภาคทฤษฎีผ่านการเรียนออนไลน์ด้วยโปรแกรม

จัดการชั้นเรียน Google Classroom โดยเข้าใช้งานในบทเรียน สื่อมัลติมีเดีย การทำกิจกรรม การสืบค้นข้อมูลและการสนทนา

ผ่านออนไลน์ด้วยโปรแกรม Google Hangout และ Line และเรียนภาคปฏิบัติในชั้นเรียน แล้ววิเคราะห์ข้อมูลคำนวณ

หาค่าเฉลี่ย ( ) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และเปรียบเทียบผลการเรียนรู้ก่อนและหลังเรียนโดยใช้สถิติ T-Test

ผลการวิจัยพบว่า จากการบูรณาการเทคโนโลยีและสารสนเทศเพื่อจัดการเรียนการสอน มีผลการศึกษา ผลการเรียนรู้ เรื่อง ทรานสดิวเซอร์และเซนเซอร์ อิเล็กทรอนิกส์อุตสาหกรรม ๑ ของ นักเรียนช่างฝีมือทหาร ช่างอิเล็กทรอนิกส์

พบว่า นักเรียนมีคะแนนผลการเรียนรู้อยู่ในระดับปานกลางโดยมีคะแนนเฉลี่ยร้อยละ ๖๑.๖๗ และมีผลการเรียนรู้

หลังเรียนรู้แบบออนไลน์สูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๑