ความสมควรเดินอากาศ กับ อากาศยานทหาร

Main Article Content

อาทิตย์ เจนจบสกลกิจ
จักรี รังสินธุ์

บทคัดย่อ

ความสมควรเดินอากาศ มีความหมายนัยหนึ่งว่าเป็นกระบวนการในการตรวจสอบถึงความเหมาะสมของอากาศยาน


ว่ามีความปลอดภัยสำหรับปฏิบัติภารกิจการบิน ซึ่งเป็นมาตรฐานที่สำคัญสำหรับอากาศยานพลเรือน แต่ละสายการบิน


ที่มีอากาศยานให้บริการด้านการบินต้องมีโครงสร้างองค์กร การกำหนดหน้าที่ และการบริหารทรัพยากรที่จำเป็นในด้าน


การซ่อมบำรุง การส่งกำลัง และการบริการต่าง ๆ เป็นไปตามมาตรฐานสากล เพื่อให้ผู้โดยสารหรือลูกค้ามีความเชื่อมั่นได้ว่า


การบริการด้านการบินจะเป็นไปด้วยความปลอดภัยและมีประสิทธิภาพ ทั้งนี้ พระราชบัญญัติการเดินอากาศ (ฉบับที่ ๑๔)


พุทธศักราช ๒๕๖๒ ไม่บังคับใช้กับอากาศยานราชการ หรืออากาศยานทหาร บทความนี้จึงได้นำเสนอความหมาย


ของความสมควรเดินอากาศและแนวทางการพัฒนาความสมควรเดินอากาศไปใช้กับอากาศยานทหาร เพื่อให้การเดินอากาศ


ของประเทศไทยเกิดความปลอดภัยในการใช้ห้วงอากาศและทรัพยากรด้านการบินร่วมกัน

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กรมช่างอากาศ. คู่มือช่างอากาศ Aeronautical Engineering Manual.

กองทัพอากาศ. คู่มือ CAME/MOE.

กองทัพอากาศ. นโยบายผู้บัญชาการทหารอากาศ พุทธศักราช ๒๕๖๒. จาก http://www.rtaf.mi.th/th/Documents/

Publication/Policy 20RTAF 202562_Web.pdf

กองทัพอากาศ. ยุทธศาสตร์กองทัพอากาศ ๒๐ ปี (พ.ศ.๒๕๖๑-๒๕๘๐) ฉบับเผยแพร่. จาก http://www.rtaf.mi.th/th/

PublishingImages/RTAF_Strategy_20y_2561-2580.pdf

“พระราชบัญญัติการเดินอากาศ พ.ศ.๒๔๙๗”. ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม ๗๑ ตอนที่ ๕๘.

“พระราชบัญญัติการเดินอากาศ (ฉบับที่ ๑๔) พ.ศ.๒๕๖๒”. (๒๕๖๒, ๒๔ พฤษภาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม ๑๓๖

ตอนที่ ๖๘ ก.

สัมพันธ์ พงษ์ไทย. “Behind the Safety” สำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย. จาก https://www.caat.or.th/

th/archives/20291