ความสมควรเดินอากาศ กับ อากาศยานทหาร
Main Article Content
บทคัดย่อ
ความสมควรเดินอากาศ มีความหมายนัยหนึ่งว่าเป็นกระบวนการในการตรวจสอบถึงความเหมาะสมของอากาศยาน
ว่ามีความปลอดภัยสำหรับปฏิบัติภารกิจการบิน ซึ่งเป็นมาตรฐานที่สำคัญสำหรับอากาศยานพลเรือน แต่ละสายการบิน
ที่มีอากาศยานให้บริการด้านการบินต้องมีโครงสร้างองค์กร การกำหนดหน้าที่ และการบริหารทรัพยากรที่จำเป็นในด้าน
การซ่อมบำรุง การส่งกำลัง และการบริการต่าง ๆ เป็นไปตามมาตรฐานสากล เพื่อให้ผู้โดยสารหรือลูกค้ามีความเชื่อมั่นได้ว่า
การบริการด้านการบินจะเป็นไปด้วยความปลอดภัยและมีประสิทธิภาพ ทั้งนี้ พระราชบัญญัติการเดินอากาศ (ฉบับที่ ๑๔)
พุทธศักราช ๒๕๖๒ ไม่บังคับใช้กับอากาศยานราชการ หรืออากาศยานทหาร บทความนี้จึงได้นำเสนอความหมาย
ของความสมควรเดินอากาศและแนวทางการพัฒนาความสมควรเดินอากาศไปใช้กับอากาศยานทหาร เพื่อให้การเดินอากาศ
ของประเทศไทยเกิดความปลอดภัยในการใช้ห้วงอากาศและทรัพยากรด้านการบินร่วมกัน
Article Details
บทความ ภาพ ตาราง กราฟ ข้อเขียน หรือความคิดเห็นในวารสารฉบับนี้เป็นของผู้เขียนไม่ผูกพันกับสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ และทางวิชาการแต่อย่างใด
เอกสารอ้างอิง
กรมช่างอากาศ. คู่มือช่างอากาศ Aeronautical Engineering Manual.
กองทัพอากาศ. คู่มือ CAME/MOE.
กองทัพอากาศ. นโยบายผู้บัญชาการทหารอากาศ พุทธศักราช ๒๕๖๒. จาก http://www.rtaf.mi.th/th/Documents/
Publication/Policy 20RTAF 202562_Web.pdf
กองทัพอากาศ. ยุทธศาสตร์กองทัพอากาศ ๒๐ ปี (พ.ศ.๒๕๖๑-๒๕๘๐) ฉบับเผยแพร่. จาก http://www.rtaf.mi.th/th/
PublishingImages/RTAF_Strategy_20y_2561-2580.pdf
“พระราชบัญญัติการเดินอากาศ พ.ศ.๒๔๙๗”. ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม ๗๑ ตอนที่ ๕๘.
“พระราชบัญญัติการเดินอากาศ (ฉบับที่ ๑๔) พ.ศ.๒๕๖๒”. (๒๕๖๒, ๒๔ พฤษภาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม ๑๓๖
ตอนที่ ๖๘ ก.
สัมพันธ์ พงษ์ไทย. “Behind the Safety” สำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย. จาก https://www.caat.or.th/
th/archives/20291