การศึกษาเชิงประจักษ์ด้านทักษะการรู้เท่าทันนวัตกรรมดิจิทัลของข้าราชการทหารอากาศ

Main Article Content

ชบา โพธิ์มณี
โกวิท รพีพิศาล

บทคัดย่อ

การศึกษาเชิงประจักษ์ด้านทักษะการรู้เท่าทันนวัตกรรมดิจิทัลของข้าราชการทหารอากาศมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะที่แตกต่างของประชากรศาสตร์ต่อทักษะการรู้เท่าทันนวัตกรรมดิจิทัลของข้าราชการทหารอากาศ ศึกษาอิทธิพลของความรู้เกี่ยวกับเทคโนโลยีดิจิทัลที่มีผลต่อการเข้าถึงและตระหนักดิจิทัล การใช้งานเครื่องมือด้านดิจิทัล และการสร้างสื่อดิจิทัลเพื่อการทำงานร่วมกัน และศึกษาอิทธิพลของทักษะการรู้เท่าทันนวัตกรรมดิจิทัลที่มีผลต่อการวางแนวทางและประโยชน์การพัฒนาทักษะการรู้เท่าทันนวัตกรรมดิจิทัลของข้าราชการทหารอากาศ การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือ ข้าราชการทหารอากาศสังกัดกองทัพอากาศทั้งในส่วนกลางและต่างจังหวัด จำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถามใช้วัดระดับความรู้เกี่ยวกับเทคโนโลยีดิจิทัล วัดระดับความคิดเห็นของระดับความสามารถเกี่ยวกับทักษะการรู้เท่าทันนวัตกรรมดิจิทัล และวัดระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับการวางแนวทางและประโยชน์การพัฒนาทักษะการรู้เท่าทันนวัตกรรมดิจิทัลที่เหมาะสม ได้ค่าดัชนีความสอดคล้อง 0.96 ได้ค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.53 และได้ค่าสัมประสิทธิ์อัลฟาเท่ากับ 0.971 สถิติที่ใช้ในการวิจัยเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติที่ใช้ทดสอบสมมติฐานของการวิจัย ได้แก่ การทดสอบแบบที การทดสอบค่าเอฟ และการวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุ ผลการวิจัยพบว่า แนวทางและประโยชน์การพัฒนาทักษะการรู้เท่าทันนวัตกรรมดิจิทัลล้วนมิอิทธิพลที่ส่งผลมาจากทักษะด้านต่าง ๆ 1) ด้านการเข้าถึงและตระหนักดิจิทัล ได้แก่ การใช้งานระบบปฏิบัติการ (b=0.069) การใช้อินเทอร์เน็ต (b=0.080) การใช้งานโปรแกรมปฏิทิน (b=0.060) 2) ทักษะการใช้เครื่องมือด้านดิจิทัลขั้นต้น ได้แก่ การใช้โปรแกรมนำเสนอ (b=0.159) การใช้โปรแกรมประมวลผลคำ (b=0.112) การใช้โปรแกรมตารางคำนวณ (b=-0.077) 3) ทักษะการสร้างสื่อดิจิทัลเพื่อการทำงานร่วมกัน ได้แก่ การใช้โปรแกรมจับภาพหน้าจอ (b=0.094) การกำหนดรูปแบบการพิสูจน์ตัวตน (b=0.067) และ 4) ความรู้เกี่ยวกับเทคโนโลยีดิจิทัลคือเรื่องของการใช้ชุดโปรแกรมสำนักงาน โดยเฉพาะโปรแกรมตารางคำนวณ (b=0.186)

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2559). แผนพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. สืบค้นเมื่อ 11 มกราคม 2561,

จาก http://www.mdes.go.th/assets/portals/1/files/590613_4Digital_Economy_Plan-Book.pdf

กองทัพอากาศ. (2559). ยุทธศาสตร์กองทัพอากาศ 20 ปี. สืบค้นเมื่อ 15 มกราคม 2561, จาก http://www.rtaf.mi.th/

th/Documents/Publication/RTAF_Strategy_20y_2560-2579.pdf

แววตา เตชาทวีวรรณ และอัจศรา ประเสริฐสิน. (2559). การประเมินการรู้ดิจิทัลของนักศึกษาระดับปริญญาตรีในเขต

กรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารสารสนเทศศาสตร์, 34(4), 1-28.

สถาบันคุณวุฒิวิชาชีพ (องค์การมหาชน), สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน (ก.พ.) และสำนักงานรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์

(องค์การมหาชน) (สรอ.). (2561). (ร่าง) มาตรฐานสมรรถนะด้านดิจิทัลสำหรับข้าราชการและบุคลากรภาครัฐ.

กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2560). แนวทางพัฒนาทักษะด้านดิจิทัลของข้าราชการและบุคลากรภาครัฐ

เพื่อการปรับเปลี่ยนเป็นรัฐบาลดิจิทัล. สืบค้นเมื่อ 11 มกราคม 2561, จาก http://www.ocsc.go.th/sites/

default/files/attachment/page/process_dev_digital.pdf

สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ. (2558). การรู้ดิจิทัล (Digital literacy). สืบค้นเมื่อ 2 กุมภาพันธ์

, จาก https://www.nstda.or.th/th/nstda-knowledge/142-knowledges/2632

Alexander J.A.M., van Deursen, & Jan A.G.M. van Dijk. (2011). Internet skills and the digital divide.

New Media & Society, 19(9), 1-19.

Alexander J.A.M., van Deursen, Helsper, E. J., & Eynon R. (2014). Measuring digital skills from digital skills

to tangible outcomes project report.

American Library Association. (2012). Digital literacy, libraries, and public policy. Retrieved February 2,

, from http://www.districtdispatch.org/wp-content/uploads/2013/01/2012_OITP_digilitreport_

_22_13.pdf

Bawden, D. (2008). Origins and concepts of digital literacy. In C. Lankshear, & M. Knobel (Eds.), Digital

literacies: Concepts, policies & practices (p.17-32). New York: Peter Lang.

Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3),

-334.

Fernández-Cruz, F. J., & Fernández-Díaz, M.J. (2016). Generation Z's teachers and their digital skills.

Cumunicar, 46(25), 97-105.

Garrett, H. E. (1979). Statistics in psychology and education (9th ed.). Bombay: Valks, Feffer and Simons.

Hague, C., & Payton, S. (2010). Digital literacy across the curriculum. Bristol: Futurelab.

Hargittai, E. (2002). Second-Level Digital Divide: Differences in People’s Online Skills. First Monday, 7(4).

Kuder, Frederic G. and M.W. Richardson. (1937). The Theory of the Estimation of Test Reliability.

Psychometrika, 2(September 1937), 151-160.

Leahy, D., & Dolan, D. (2010). Digital literacy: A vital competence for 2010? In N. Reynolds, & M.

Turcsanyi-Szab o (Eds.), Key competencies in the knowledge society (p.210-221). New York,

NY: Springer.

Likert, R. (1932). A technique for the measurement of attitudes. Retrieved February 1, 2018, from

https://legacy.voteview.com/pdf/Likert_1932.pdf

Martin, A., & Grudziecki, J. (2006). DigEuLit: Concepts and Tools for Digital Literacy Development.

ITALICS: Innovations In Teaching & Learning In Information & Computer Sciences.

Newman, B.L. (2012). Defining digital literacy. Retrieved January 26, 2018, from http://www.districtdispatch.

org/2012/04/defining-digital-literacy/defining-digital-literacy

Pérez-Escoda, A., Castro-Zubizarreta, A., & Fandos-Igado, M. (2016). Digital skills in the Z generation:

Key question for a curricular introduction in primary school. Cumunicar, 49(24), 71-79.

Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of

criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2, 49-60.

Schumacher, P., & Morahan-Martin, J. (2001). Gender, Internet and computer attitudes and experiences.

Computers in Human Behavior, 17(1), 95–110.

Yamane, T. (1973). Statistics: an introductory analysis. New York: Harper & Row.