องค์ประกอบความร่วมมือขององค์กรภาครัฐด้านการบินค้นหาและช่วยเหลืออากาศยานและเรือที่ประสบภัยในบริเวณทะเลอ่าวไทย เพื่อมุ่งสู่มาตรฐานสากล
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้วัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันการดำเนินการความร่วมมือ และองค์ประกอบความร่วมมือขององค์กรภาครัฐด้านการบินค้นหาและช่วยเหลืออากาศยานและเรือที่ประสบภัยในบริเวณทะเลอ่าวไทย เพื่อมุ่งสู่มาตรฐานสากล 2) เพื่อตรวจสอบความสอดคล้องของโมเดลองค์ประกอบความร่วมมือขององค์กรภาครัฐด้านการบินค้นหาและช่วยเหลืออากาศยานและเรือที่ประสบภัยในบริเวณทะเลอ่าวไทย เพื่อมุ่งสู่มาตรฐานสากลกับข้อมูลเชิงประจักษ์โดยใช้ระเบียบวิธีการวิจัยเชิงผสมผสานวิธีแบบรองรับภายใน (The Embedded Mixed Method Rerearch Design) ใช้การวิจัยเชิงปริมาณเป็นวิธีการหลักและการวิจัยเชิงคุณภาพเป็นวิธีการรอง การวิจัยเชิงปริมาณรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 308 คน สุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิ แบ่งเป็น 1) องค์กรภาครัฐที่รับผิดชอบการบริหารการบินค้นหาและช่วยเหลือของประเทศไทย จำนวน 99 คน 2) องค์กรภาครัฐที่รับผิดชอบการประสานงานการบินค้นหาและช่วยเหลือในบริเวณทะเลอ่าวไทยตอนบน จำนวน 32 คน และ 3) องค์กรภาครัฐที่ทำการบินค้นหาและช่วยเหลืออากาศยานและเรือในบริเวณทะเลอ่าวไทยตอนบน จำนวน 177 คน และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน (Confirm Factor Analysis: CFA) สำหรับการวิจัยเชิงคุณภาพใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ คือ ผู้บริหารระดับสูงขององค์กรด้านนโยบายการค้นหาและช่วยเหลืออากาศยานและเรือที่ประสบภัยในบริเวณทะเลอ่าวไทยตอนบน จำนวน 9 คน และการประชุมกลุ่มย่อยกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ คือ ผู้แทนขององค์กรภาครัฐที่สามารถทำการบินค้นหาและช่วยเหลืออากาศยานและเรือที่ประสบภัยในบริเวณทะเลอ่าวไทยตอนบน จำนวน 8 คน และวิเคราะห์ข้อมูลแบบการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis)
ผลการศึกษาสรุปได้ดังนี้
- ความร่วมมือขององค์กรภาครัฐ ด้านการบินค้นหาและช่วยเหลืออากาศยานและเรือที่ประสบภัยในบริเวณทะเลอ่าวไทย เพื่อมุ่งสู่มาตรฐานสากล ประกอบด้วย 8 องค์ประกอบ 20 ตัวแปรสังเกตได้ ดังนี้ 1) ด้านความชอบธรรมของการทำงานรูปแบบความร่วมมือกัน 2) ด้าน การปรบั บทบาท การทำงานเพื่อสนับสนนุ ผลประโยชน์ร่วม 3) ด้านภาวะผู้นำแบบยืดหยุ่นและการมีอำนาจร่วมกันในการทำงานแบบความร่วมมือกัน 4) ด้านการทำงานร่วมกันโดยอาศัยการเจรจา 5) ด้านวัฒนธรรมการเรียนรู้ของการทำงานรูปแบบความร่วมมือกัน 6) ด้านการทำงานบนพื้นฐานของการตัดสินใจร่วมกัน 7) ด้านการบริหารงานรูปแบบความร่วมมือกัน และ 8) ด้านการวัดความสำเร็จของการทำงานรูปแบบความร่วมมือกัน
- โมเดลองค์ประกอบความร่วมมือขององค์กรภาครัฐด้านการบินค้นหาและช่วยเหลืออากาศยานและเรือที่ประสบภัยในบริเวณทะเลอ่าวไทย เพื่อมุ่งสู่มาตรฐานสากลมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (ค่าดัชนีไคสแควร์สัมพัทธ์ (χ2/df = 1.542 ค่า GFI = 0.938 ค่า AGFI = 0.902 ค่า CFI = 0.992 ค่า RMSEA = 0.042 และค่า SRMR = 0.022) โดยค่าน้ำหนักองค์ประกอบเรียงจากมากที่สุดไปน้อยที่สุด ได้แก่ องค์ประกอบด้านวัฒนธรรมการเรียนรู้ของการทำงานรูปแบบความร่วมมือกัน (0.99) องค์ประกอบด้านการปรับบทบาทการทำงานเพื่อสนับสนุนผลประโยชน์ร่วมกัน และองค์ประกอบ ด้านการทำงานบนพื้นฐานของการตัดสินใจร่วมกัน (0.98 เท่ากัน) องค์ประกอบด้านความชอบธรรมของการทำงานรูปแบบความร่วมมือกัน องค์ประกอบด้านการทำงานร่วมกันโดยอาศัยการเจรจา และองค์ประกอบด้านภาวะผู้นำแบบยืดหยุ่นและการมีอำนาจร่วมกันในการทำงานแบบความร่วมมือกัน มีค่าน้ำหนักองค์ประกอบ (0.97 เท่ากัน) องค์ประกอบด้านการบริหารงานรูปแบบความร่วมมือกัน (0.96) และองค์ประกอบด้านการวัดประสิทธิภาพของการทำงานแบบความร่วมมือกัน (0.85) ตามลำดับ
Article Details
บทความ ภาพ ตาราง กราฟ ข้อเขียน หรือความคิดเห็นในวารสารฉบับนี้เป็นของผู้เขียนไม่ผูกพันกับสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ และทางวิชาการแต่อย่างใด
เอกสารอ้างอิง
กรมเจ้าท่า. (2562). รายงานสถิติข้อมูลการขนส่งสินค้าและผู้โดยสารทางน้ำปี 2561. กรุงเทพฯ: กลุ่มสถิติวิเคราะห์สำนักแผนงาน.
ปรีชา ประดับมุข และจักรกฤษณ์ นรนิติผดุงการ. (2560). แนวทางการแก้ไขปัญหาการบินพลเรือนของไทยอย่างยั่งยืน.วารสารสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ, 8(1), 68-81.
เสรี ชัดแช้ม. (2547). การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน Confirmatory factor analysis. วารสารวิจัยและวัดผลการศึกษา, 2(1), 15-42.
สำนักข่าว BBC News ประเทศไทย. (2561). เรือล่มภูเก็ต: โศกนาฏกรรมทางน้ำที่เกิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า. สืบค้นเมื่อ 16 พฤศจิกายน 2562, จาก http://www.bbc.com/thai/thailand-44734152
สำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย. (2561). รายงานสภาวะอุตสาหกรรมการบินของประเทศไทย ปี 2560. กรุงเทพฯ:สำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย.
Comrey, A., & Lee, H. (1992). A first course in factor analysis. Hillsdale, NJ: Erlbaum.
Hair, J.F., Black, W.C., Babin, B.J., Anderson, R.E., and Tatham, R.L. (2006). Multivariate data analysis (6th ed.). New Jersey: Prentice Hall.
O’Brien, M. (2010). Review of collaborative governance: Factors crucial to the internal workings of the collaborative process. Wellington: Ministry for the Environment.
Organization IMO and ICAO. (2019). International aeronautical and maritime search and rescue manual.Montréal: ICAO Publication.
The Bureau of Aircraft Accidents Archives (B3A). (2016). The bureau of aircraft accidents archives (B3A).Retrieved from https://www.baaa-acro.com/
