ปัจจัยที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรโรงเรียนนายเรืออากาศ นวมินทกษัตริยาธิราช -
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยเรื่อง “ปัจจัยที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรโรงเรียนนายเรืออากาศนวมินทกษัตริยาธิราช” มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรโรงเรียนนายเรืออากาศนวมินทกษัตริยาธิราช 2) เพื่อเปรียบ เทียบ ความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรโรงเรียนนายเรืออากาศนวมินทกษัตริยาธิราชจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล 3) เพื่อศึกษาปัจจัยคุณภาพชีวิตที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรโรงเรียนนายเรืออากาศนวมินทกษัตริยาธิราช ซึ่งมีประชากร 684 คน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ บุคลากรโรงเรียนนายเรืออากาศนวมินทกษัติยาธิราช จำนวน 253 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสัมภาษณ์และแบบสอบถามเกี่ยวกับคุณภาพชีวิตการทำงานและความผูกพันต่อองค์กร ค่าสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่า t-test ค่า One-Way ANOVA และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน
ผลการศึกษาพบว่า 1) บุคลากรในโรงเรียนนายเรืออากาศนวมินทกษัตริยาธิราชมีความผูกพันต่อองค์กรอยู่ในระดับมาก 2) ผลการเปรียบเทียบ ตามปัจจัยส่วนบุคคลของบุคลากรในโรงเรียนนายเรืออากาศนวมินทกษัตริยาธิราช พบว่า ระดับเงินเดือนที่มีความแตกต่างกัน ยกเว้นตัวแปร เพศ อายุ ระยะเวลาการปฏิบัติงาน สถานภาพการทำงาน และสังกัดที่มีความแตกต่างกันทำให้มีการรับรู้ต่อความผูกพันต่อองค์กรที่ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 3) ปัจจัยคุณภาพชีวิตการทำงานส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรโรงเรียนนายเรืออากาศนวมินทกษัตริยาธิราช ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 ป ระกอบด้วย การพัฒนาศักยภาพของผู้ปฏิบัติงาน และลักษณะงานที่เกี่ยวข้องกับสังคม ซึ่งปัจจัยทั้งสองนี้สามารถทำนายความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรโรงเรียนนายเรืออากาศนวมินทกษัตริยาธิราชได้ร้อยละ 49 (R Square 0.490)
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความ ภาพ ตาราง กราฟ ข้อเขียน หรือความคิดเห็นในวารสารฉบับนี้เป็นของผู้เขียนไม่ผูกพันกับสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ และทางวิชาการแต่อย่างใด
เอกสารอ้างอิง
กองทัพอากาศไทย. (2561). ยุทธศาสตร์กองทัพอากาศ 20 ปี (พ.ศ.2561-2580) ฉบับเผยแพร่. กรุงเทพฯ: กองทัพอากาศ.
ชัยวัฒน์ โอสถอํานวยโชค. (2555). ปัจจัยจูงใจที่มีความสัมพันธ์กับความผูกพันต่อองค์การของพนักงานบริษัทที่ปรึกษาด้านระบบคอมพิวเตอร์ กรณีศึกษาพนักงานบริษัทที่ปรึกษาด้านระบบคอมพิวเตอร์แห่งหนึ่ง (สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ธงชัย สันติวงษ์. (2540). องค์กรและการจัดการทันสมัยยุคโลกาภิวัตน์. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
ปรียาภรณ์ อยู่คง. (2558). คุณภาพชีวิตการทำงานของข้าราชการทหารในจังหวัดเพชรบุรี (วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พลอยบุษรา บุญญาพิทักษ์. (2558). คุณภาพชีวิตการทำงานกับการรักษาความผูกพันต่อองค์การของบุคลากรต่างวัย:กรณีศึกษาบุคลากรในสำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย (วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริชัย กาญจนวาสี, ทวีวัฒน์ ปิตยานนท์, และดิเรก ศรีสุโข. (2559). การเลือกใช้สถิติที่เหมาะสมสำหรับการวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
โศรตี โชคคุณะวัฒนา. (2557). คุณภาพชีวิตในการทำงานที่มีผลต่อความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานธนาคารกรุงไทย สำนักงานใหญ่ (สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
อรวรรณ เปรมธีรวัฒน์ชัย และชิณโสณ์ วิสิฐนิธิกิจา. (2562). ระหว่างคุณภาพชีวิตการทำงานกับความผูกพันต่อองค์การของพนักงานบริษัท ไทยจูรอง เอ็นจิเนียริ่ง จำกัด. วารสารวิจัยและพัฒนามหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 14(49), 62-73.
Hewitt Associates. (2010). Hewitt Engagement Survey. Retrieved September 14, 2020 from http://www.asia.aonhumancapital.com/document-files/thought-leadership/people-and-performance/model-of-employee-engagement.pdf
Walton, R.E. (1975). The Quality of Working Life: Criteria for Quality of Working Life. New York: Free Press.