การวิเคราะห์ปริมาณโลหะในกลีเซอรีนที่ได้จากการสกัดแยกด้วยตัวทำละลายโดยใช้กรดเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาร่วมกับวิธีการกลั่นด้วยระบบสุญญากาศ
Main Article Content
บทคัดย่อ
ไบโอดีเซลสามารถนำมาใช้เป็นพลังงานทดแทน ซึ่งการผลิตไบโอดีเซลจะได้กลีเซอรีนดิบเป็นผลพลอยได้เสมอ หากสามารถเพิ่มมูลค่าของกลีเซอรีนดิบจะส่งผลให้ต้นทุนของกระบวนการผลิตไบโอดีเซลถูกลง กลีเซอรีนที่สามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้ นอกจากจะพิจารณาร้อยละความบริสุทธิ์ของกลีเซอรีนแล้ว ปริมาณโลหะในกลีเซอรีนถือเป็นปัจจัยที่สำคัญเช่นเดียวกัน เพราะหากกลีเซอรีนที่สกัดได้มีความบริสุทธิ์ตามมาตรฐาน แต่มีปริมาณโลหะปนเปื้อนสูง การนำกลีเซอรีนดังกล่าวไปใช้ประโยชน์ในอุตสาหกรรมอื่น ๆ ก็จะถูกจำกัดลง ดังนั้น วิจัยนี้้มีวัตถุุประสงค์เพื่อศึกษาปริมาณโลหะโพแทสเซียม (K) โซเดียม (Na) เหล็ก (Fe) และตะกั่ว (Pb) ในกลีเซอรีนดิบก่อนและหลังผ่านกระบวนการสกัดแยกด้วยตัวทำละลายโดยใช้กรดซัลฟิวริก 8 M และกรดฟอสฟอริก 8 M เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาร่วมกบการกลั่นแบบสุญญากาศ
ผลการวิจัยพบว่า ก่อนผ่านกระบวนการสกัดแยกกลีเซอรีนดิบ ซึ่งเป็นผลพลอยได้จากการผลิตไบโอดีเซล จากน้ำมันใช้แล้ว มีโพแทสเซียม (K) 3.2% โซเดีียม (Na) 0.02% เหล็ก (Fe) 29.4 mg/kg และตะกั่ว (Pb) น้อยกว่า 2.5 mg/kg ตามลำดับ และเมื่อนำมาสกัดแยกโดยใช้กรดซัลฟิวริก 8 M จะได้กลีเซอรีนที่มีค่าร้อยละความบริสุทธิ์เท่ากับ 89.7 ± 0.01 มีปริมาณโลหะลดลง คือ โพแทสเซียม (K) 0.03% โซเดีียม (Na) 0.002% เหล็ก (Fe) 2.8 mg/kg และตะกั่ว (Pb) น้อยกว่า 2.0 mg/kg ตามลำดับ สำหรับการสกัดแยกโดยใช้กรดฟอสฟอริก 8 M จะได้กลีเซอรีนที่มีคารอยละความบริสุทธิ์เท่ากับ 87.7 ± 0.01 มีปริมาณโลหะลดลง คือ โพแทสเซียม (K) 0.04% โซเดีียม (Na) 0.004% เหล็ก (Fe) นอยกว่า 2.5 mg/kg และตะกั่ว (Pb) น้อยกว่า 2.0 mg/kg ตามลำดับ ซึ่งโลหะในกลีเซอรีนดิบมีการลดลงอย่างมีนัยสำคัญและมีปริมาณโลหะเป็นไป ตามมาตรฐานที่กระทรวงอุตสาหกรรมกำหนด ดังนั้น การสกัดแยกกลีเซอรีน โดยวิธีการดังกล่าวช่วยลดต้นทุน การผลิตไบโอดีเซลและส่งเสริมให้ชุมชนสนใจการผลิตไบโอดีเซลมากขึ้น และทำให้เกิดความมั่นคงด้านพลังงานในชุมชนและประเทศชาติ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความ ภาพ ตาราง กราฟ ข้อเขียน หรือความคิดเห็นในวารสารฉบับนี้เป็นของผู้เขียนไม่ผูกพันกับสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ และทางวิชาการแต่อย่างใด
เอกสารอ้างอิง
จารุวรรณ ดรเถื่อน และกนกอร นักบุญ. (2561). การหาปริมาณเมทานอลและโลหะหนักบางชนิดในไวท์เม่า. วารสารวิทยาศาสตร์เกษตร, 48(1 พิเศษ), 625-628.
“ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง ชื่อวัตถุที่หามใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอาง พ.ศ.2559” (2559, 17 พฤษภาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 133 ตอนพิเศษ 114 ง.
ปวีณา พาณิชยพิเชฐ. (2563). ลดโลกร้อนด้วย zero waste. สืบค้นจาก https://ghgreduction.tgo.or.th/th/download-tver/68-tver-publications/1384-zero-waste.html
Attard, T., & Attard, E. (2022). Heavy Metals in Cosmetics. In Seleh, H. M., & Hassan, A. I. (Eds.), Environmental Impact and Remediation of Heavy Metals. London: IntechOpen Limited.
Bagnato, G., Iulianelli, A., Sanna, A., & Basile, A. (2017) Glycerol production and transformation: A critical review with particular emphasis on glycerol reforming reaction for producing hydrogen in conventional and membrane reactors. Membrane, 7(2).
Favier, I., Pla, D., & Gomer, M. (2018). Metal-based nanoparticles dispersed in glycerol: An efficient approach for catalysis. Catalysis Today, 310, 98-106.
Muniru, O. S., Ezeanyanaso, C. S., Fagbemigun T. K., Akubueze E. U., Oyewole O. A., Okunola O. J.,...Elemo G. N. (2016). Valorization of Biodiesel Production: Focus on Crude Glycerine Refining/Purification. Vth International Symposium on Fusion of Science & Technology (p.293-397). New Delhi.
Pal, P. & Chaurasia, S. P. (2016). Characterization of Crude and Purified Glycerol from Biodiesel Production and Purification Techniques. Vth International Symposium on “Fusion of Science & Technology (p.293-397). New Delhi.
Satachon, P., Keawmoon, S., Rengsungnoen, P., Thummajitsakul, S., & Silprasit, K. (2019). Source and Health Risk Assessment of Heavy Metals in Non-Certified Organic Rice Farming at Nakhon Nayok Province, Thailand. Applied Environmental Research, 41(3), 96-106.