การจัดการภาพลักษณ์องค์การ เพื่อสร้างความเชื่อมั่นของประชาชนที่มีต่อกองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับการจัดการภาพลักษณ์องค์การ และการสร้างความเชื่อมั่น ขององค์การ รวมถึงการวิเคราะห์นโยบายความมั่นคงที่ปรากฏในสมุดปกขาวของกระทรวงกลาโหมญี่ปุ่น (ปี พ.ศ. 2566) ซึ่งการเปลี่ยนแปลงและความท้าทายจากสถานการณ์โลกและภาวะวิกฤติที่เกิดจากความขัดแย้งระหว่างประเทศ ในปัจจุบัน ทำให้ญี่ปุ่นเองตระหนักได้ว่า ขณะนี้ไม่มีประเทศใดสามารถปกป้องความปลอดภัยของตนเองได้เพียงลำพัง ญี่ปุ่นจึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีแนวทางในการเสริมสร้างสถาปัตยกรรมด้านการป้องกันประเทศด้วยตนเอง และการเสริมสร้างความสามารถในการป้องปรามและการตอบโต้ของพันธมิตรระหว่างญี่ปุ่นและสหรัฐอเมริกา รวมถึงการเสริมสร้างความร่วมมือกับประเทศที่มีอุดมการณ์เดียวกันผ่านการสร้างขีดความสามารถของยุทโธปกรณ์ ทางกลาโหม และความร่วมมือด้านเทคโนโลยี
ซึ่งแนวทางดังกล่าวเป็นการสร้างการยอมรับ และความเชื่อมั่นให้กับคนญี่ปุ่นและประชาคมโลก เกิดความประทับใจเชิงบวกต่อกองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น โดยถือได้ว่าเป็นการจัดการภาพลักษณ์ที่มีประสิทธิภาพ ได้เป็นอย่างดีของกองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น ที่สามารถแสดงผลงานและความเชี่ยวชาญทั้งในบทบาทหลักในการป้องกันประเทศ และบทบาทในการรักษาสันติภาพ การช่วยเหลือทางมนุษยธรรม และการบรรเทาภัยพิบัติ ทั้งในและต่างประเทศ รวมถึงการแสดงบทบาทในเวทีโลก ในการเสริมสร้างความมั่นคงให้กับประชาคมโลกในเวทีต่าง ๆ มาอย่างต่อเนื่อง รวมถึงกองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น สามารถแสดงให้เห็นถึงความน่าไว้วางใจ สามารถเป็นที่พึ่งพาของประชาชนได้ทั้งในยามปกติและยามที่ประเทศเกิดวิกฤติ อีกทั้งยังแสดงให้เห็นถึงความจริงใจของกองกำลัง ป้องกันตนเองญี่ปุ่นในการร่วมรักษาสันติภาพและการแก้ปัญหาจากสถานการณ์และภาวะวิกฤติที่เกิดจากความขัดแย้งระหว่างประเทศ ซึ่งจากการแสดงผลงานและความเชี่ยวชาญ รวมถึงการสร้างความน่าไว้วางใจของกองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น ดังที่ได้กล่าวมาแล้วนั้น ทำให้เกิดเป็นพลังสร้าง ความน่าดึงดูดใจ ทำให้ประชาชนเกิดความศรัทธา เห็นประโยชน์ และเห็นชอบในนโยบายการรักษาความมั่นคง ของกระทรวงกลาโหมญี่ปุ่น อีกทั้งยังพร้อมให้การสนับสนุนกองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่นในการรักษาผลประโยชน์ และอธิปไตยของชาติ ซึ่งถือว่าเป็นการจัดการภาพลักษณ์ องค์การที่มีประสิทธิภาพให้กับกองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่นเอง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความ ภาพ ตาราง กราฟ ข้อเขียน หรือความคิดเห็นในวารสารฉบับนี้เป็นของผู้เขียนไม่ผูกพันกับสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ และทางวิชาการแต่อย่างใด
เอกสารอ้างอิง
ปัญญา ศรีสิงห์. (2553). ภายใต้กรอบรัฐธรรมนูญ ญี่ปุ่นอยู่รอดได้อย่างไร. วารสารเอเชียตะวันออกศึกษา, 14(2), 97-102.
โมโน 29. (2566). 76 ปี รธน. ญี่ปุ่น ถกแก้มาตรา 9 กรอบอำนาจกองกำลังป้องกันตนเอง. สืบค้นเมื่อ 15 พฤศจิกายน 2566, จาก https://mono29.com/news/438123.html
สถาบันเทคโนโลยีป้องกันประเทศ. (2565). รายงานวิเคราะห์เทคโนโลยีป้องกันประเทศ.
Baker, M. J., & Churchill, G. A. (1977). The impact of physically attractive models on advertising evaluations. Journal of Marketing Research, 14(4), 538-555.
Braverman. (1968). Credibility Theory: A Probabiltics Development. Journal of Risk and Insurance, 35(3),
-423.
Dholakia, R. R., & Sternthal, B. (1977). Highly Credible Sources: Persuasive Facilitators or Persuasive Liabilities?. Journal of Consumer Research, 3, 223-232.
Goldsmith, R. E., Lafferty, B. A., & Newell, S. J. (2000). The Impact of Corporate Credibility and Celebrity Credibility on Consumer Reaction to Advertisements and Brands. Journal of Advertising, 29(3). Retrieved from https://doi.org/10.1080/00913367.2000.10673616
_______. (2002). The Dual Credibility Model : The Influence of Corporate and Endorser Credibility on Attitudes and Purchase Intentions. Journal of Marketing Theory and Practice, 10(3). Retrieved from https://doi.org/10.2307/41304270
Hovland, C. I., Janis, I. L., & Kelley, H. H. (1953). Communication and Persuasion. New Haven: Yale University Press.
Kotter. (2014). Accelerate: Building Strategic Agility for a Faster-Moving World. Harvard Business Review Press.
Massey, J. E. (2003). A Theory of Organizational Image Management: Antecedents, Processes & Outcomes. In the International Academy of Business Disciplines Annual Conference, held in Orlando. Retrieved from http://www.citeseerx.ist.psu.edu
_______. (2016). A Theory of Organizational Image Management. International Journal of Management and Applied Science, 2(1).
Kahle, L. R., & Homer, P. M. (1985). Physical attractiveness of the celebrity endorser: A social adaptation perspective. Journal of Consumer Research, 11(4), 954-961.
Li, Y., Wang X., & Yang, Z. (2011). The Effects of Corporate-Brand Credibility, Perceived Corporate-Brand Origin, and Self-Image Congruence on Purchase Intention: Evidence from China’s Auto Industry. Journal of Global Marketing, 24(1), 58-68.
Minstry of Defense. (2023). Defense of Japan 2023 (Annual White Paper). Retrieved from https://www.mod.go.jp/en/publ/w_paper/wp2023/DOJ2023_Digest_EN.pdf
Morgan, R. M., & Hunt, S. (1996). The Commitment-Trust Theory of Relationship Marketing. Journal of Marketing, 58(3), 20-38.
Newell, S., & Goldsmith, R. E. (2001). The development of a scale to measure perceived corporate credibility. Journal of Business Research, 52(3). Retrieved from http://psycnet.apa.org/doi/10.106/S0148-2963(99)00104-6
Ohanian, R. (1990). Construction and validation of a scale to measure celebrity endorsers' perceived expertise, trustworthiness, and attractiveness. Journal of Advertising, 19(3), 39-52.
Pfau, M., Haigh, M. M., Sims, J., & Wigley, S. (2008). The Influence of Corporate Social Responsibility Campaigns on Public opinion. Corporate Reputation Review, 1(2), 145-154.
Sobel, J. (1985). A Theory of Credibility. Review of Economic Studies, 52(4), 557-573.
Yahoo Japan New. (2023). 自衛隊への好印象度は90.8%. Retrieved November 15, 2023 from https://news.yahoo.co.jp/expert/articles/453ccb71ef65343b272f57d6872da70a2004d2e4
