มุมมองต่อสภาพแวดล้อมด้านความมั่นคง ภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ยุทธศาสตร์ชาติกำหนดวิสัยทัศน์ไว้ว่า “ประเทศไทย มีความมั่นคง มั่งคั่ง ยั่งยืน เป็นประเทศพัฒนาแล้ว ด้วยการพัฒนา ตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง” ปัจจุบันดำเนินการมาแล้ว 7 ปี จึงจำเป็นต้องศึกษาและติดตาม การเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมด้านความมั่นคงอยู่เสมอ เพื่อทบทวน คาดการณ์ หรือระบุผลกระทบในลักษณะของภัยคุกคามที่จะสร้างความเสียหายต่อชาติและความผาสุกของประชาชน เพื่อให้หน่วยงานภาครัฐกำหนดแผนปฏิบัติการ ที่จะบริหารจัดการต่อภัยคุกคามได้อย่างมีประสิทธิภาพ เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมด้านความมั่นคงที่มี ความสัมพันธ์และเชื่อมโยงกันในหลากหลายมิติ ทำให้รูปแบบของภัยคุกคามแบบดั้งเดิมเปลี่ยนแปลงเป็นภัยคุกคามรูปแบบใหม่ กอรปกับพัฒนาการด้านวิทยาศาสตร์เทคโนโลยี แนวคิด ทฤษฎี และนวัตกรรม ทำให้สภาพแวดล้อมด้านความมั่นคง มีความสลับซับซ้อนมากขึ้นมีการเปลี่ยนแปลงรวดเร็วยิ่งขึ้น เกิดภัยคุกคามจากพัฒนาการของนวัตกรรม กลายเป็น ภัยคุกคามแบบที่ไม่คาดคิดมาก่อนหรือภัยคุกคามแบบพลิกผัน (Disruptive Threats)
เมื่อวิเคราะห์สภาพแวดล้อมด้านความมั่นคงตามแนวคิดการจัดการเชิงยุทธศาสตร์ สามารถแบ่งองค์ประกอบ ของสภาพแวดล้อมด้านความมั่นคงออกเป็น 2 กลุ่ม คือ ปัจจัยภายในและปัจจัยภายนอก บทความฉบับนี้มุ่งเน้นศึกษาการนำ ปัจจัยภายนอกที่ประกอบรวมกันเป็นสภาพแวดล้อมด้านความมั่นคงของชาติ มากำหนดภัยคุกคามจากภายนอกประเทศ เป็นหลัก เพื่อนำผลลัพธ์ที่ได้ไปเป็นพื้นฐานในการกำหนดแผนปฏิบัติการด้านการพัฒนาศักยภาพของประเทศด้าน ความมั่นคง ซึ่งอยู่ในความรับผิดชอบของกระทรวงกลาโหม พร้อมทั้งทบทวนและเสนอห้วงเวลาที่เหมาะสมสำหรับ กระบวนการประเมินภัยคุกคาม ให้มีความทันสมัยสอดคล้องกับพลวัตของการเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมด้านความมั่นคง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความ ภาพ ตาราง กราฟ ข้อเขียน หรือความคิดเห็นในวารสารฉบับนี้เป็นของผู้เขียนไม่ผูกพันกับสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ และทางวิชาการแต่อย่างใด
เอกสารอ้างอิง
ภุมรัตน ทักษาดิพงศ์. (2565). การบริหารจัดการความมั่นคงแห่งชาติ เล่มที่ 1- 2. กรุงเทพฯ: บริษัท เพจเมคเกอร์ จำกัด.
Aguilar, F. J. (1967). Scanning the Business Environment. New York: MacMilan Co.
Alagappa, M. (2003). Asian Security Order: Instrumental and Normative Features. California: Stanford University Press.
Alkhafaj, A. F. (2003). Strategic Management Formulation, Implementation, and Control in a Dynamic Environment. New York: Haworth Press.
Burgess, J. P. (2010). The Routledge Handbook of New Security Studies. New York: Routledge.
Henry, R. (2006). Transforming The U.S. Global Defense Posture. Rhode Island: Naval War College Press.
Keohane, R. O., & Nye, J. S. (1977). Power and Interdependence: World Politics in Transition. Boston: Little Brown.
United Nations Development Programme. (1994). Human Development Report 1994. New York: Oxford University Press.
Waltz, K. N. (1979). Theory of International Politics. Boston: Addison-Wesley.
Wheelen T. L., Hunger J. D., Hoffman A. N., & Bamford C. E. (2015). Strategic Management and Business Policy (14th ed.). New Jersey: Prentice Hall.
