รูปแบบการบริหารวิชาการโดยใช้ SMART SPR Model ในการส่งเสริมความสามารถ ด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) เพื่อพัฒนาผู้เรียนให้มีศักยภาพเป็นพลโลก โรงเรียนสายปัญญารังสิต สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี

Main Article Content

ปาณิสรา สิงหพงษ์

บทคัดย่อ

     การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบและศึกษาผลการใช้รูปแบบการบริหารวิชาการโดยใช้ SMART SPR Model ในการส่งเสริมความสามารถด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) เพื่อพัฒนาผู้เรียนให้มีศักยภาพเป็นพลโลก โรงเรียนสายปัญญารังสิต เป็นการวิจัยและพัฒนา (Research and Development: R & D) โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัย แบบผสานวิธี (Mixed Methods Research) กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครูและผู้มีส่วนได้ส่วนเสียกับโรงเรียนสายปัญญารังสิต จำนวน 92 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง (Semi-Structure Interview) ค่า IOC ทั้งฉบับ เท่ากับ 0.95 และแบบสอบถาม ค่าเฉลี่ยทั้งฉบับ เท่ากับ 0.95 สถิติวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และ การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน
      ผลการวิจัยพบว่า 1) รูปแบบการบริหารวิชาการโดยใช้ SMART SPR Model กับการส่งเสริมความสามารถด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) มีความสัมพันธ์เชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2) ความสามารถด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) กับผู้เรียนมีศักยภาพเป็นพลโลก มีความสัมพันธ์เชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 3) ความสามารถด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) ส่งผลต่อผู้เรียนมีศักยภาพเป็นพลโลกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยพบว่ามี 3 ตัวแปรที่มีอำนาจพยากรณ์ ได้แก่ ด้านทักษะการจัดการเรียนรู้เชิงรุก ร้อยละ 66.40 ด้านทักษะการออกแบบการจัดการเรียนรู้เชิงรุก ร้อยละ 77.90 และด้านทักษะการวัดและประเมินผลการจัดการเรียนรู้เชิงรุก ร้อยละ 81.90 ตามลำดับ และภาพรวมมีอำนาจพยากรณ์ร้อยละ 81.90 และ 4) ผลการประเมินรูปแบบโดยผู้เชี่ยวชาญ พบว่า ด้านที่มีคุณภาพอยู่ในระดับดีมากที่สุด ได้แก่ ด้านความเป็นไปได้ (Feasibility) รองลงมา คือ ด้านความเป็นประโยชน์ (Utility) กับด้านความถูกต้องครอบคลุม และมีคุณภาพอยู่ในระดับดี ได้แก่ ด้านความเหมาะสม (Propriety) และภาพรวมมีคุณภาพอยู่ในระดับดี.

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

สุธาสินี โพธิจันทร์. (2558). PDCA หัวใจสำคัญของการปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง. สถาบันเพิ่มผลผลิตแห่งชาติ. https://www.ftpi.or.th/2015/2125

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). แนวทางการดำเนินงานโรงเรียนมาตรฐานสากล.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน, สำนักบริหารงานการมัธยมศึกษาตอนปลาย. (2559). เกณฑ์รางวัลคุณภาพแห่งสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (OBECQA) ปี 2559-2560.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน, สำนักบริหารงานการมัธยมศึกษาตอนปลาย. (2561). แนวทางการดำเนินงานโรงเรียนมาตรฐานสากล World-Class Standard School (ปรับปรุง พ.ศ. 2561).

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน, สำนักบริหารงานการมัธยมศึกษาตอนปลาย. (2562). มาตรฐานการปฏิบัติงานโรงเรียนมัธยมศึกษา พ.ศ. 2560 (ปรับปรุง พ.ศ. 2562).

สำนักเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). ทักษะที่จำเป็นแห่งอนาคต (Future Skill) เพื่อเตรียมการพัฒนาคุณภาพคนไทยทุกช่วงวัย รองรับการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว (Disruption) ของโลกศตวรรษที่ 21 : ผลการศึกษาและแนวทางการส่งเสริม. บริษัท เพชรเกษมพริ้นติ้ง กรุ๊ป จำกัด.

อัมพันธ์ ดอกเตย, ดวงใจ ชนะสิทธิ์, และ อรพรรณ ตู้จินดา. (2565). การพัฒนากลยุทธ์การบริหารชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของสถานศึกษา สังกัดคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 10(39).

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Education and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.

Theeraphab Phetmalaikul. (2017). Academic administration and management to enhance learners' skills and characteristics in the 21st Century. International Journal of Educational Science and Research (IJESR), 7(3), 113-124.