การสร้างรูปแบบกระบวนการพัฒนาระบบการดูแลผู้สูงอายุ ระหว่างฝ่ายปกครองกับผู้สูงอายุระหว่างฝ่ายปกครองกับผู้สูงอายุ: กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านยาง อำเภอเมือง จังหวัดบุรีรัมย์
คำสำคัญ:
กระบวนการพัฒนาระบบการดูแลผู้สูงอายุ, SIPOC Model, ผู้สูงอายุ, ฝ่ายปกครองบทคัดย่อ
บทความวิจัยชิ้นนี้เกิดขึ้นจากการวิจัยในเชิงผสมผสาน ระหว่างการวิจัยเชิงคุณภาพและ การวิจัยเชิงปริมาณเพื่อนำผลที่ได้ในเชิงปริมาณมาสนับสนุนการวิจัยในเชิงคุณภาพ โดยอาศัยกรอบทฤษฎีในเชิงยุทธศาสตร์ นโยบาย และกฎหมาย ด้วยการนำแนวคิดในการสร้างความสัมพันธ์ ในรูปแบบ SIPOC Model มาปรับใช้ในการศึกษา วัตถุประสงค์ของการศึกษาเพื่อค้นหากระบวนการพัฒนาระบบการดูแลผู้สูงอายุเพื่อให้ได้ตัวแบบ (Model) ของกระบวนการพัฒนาระบบการดูแลผู้สูงอายุ ด้วยการประเมินผลการดำเนินงาน รูปแบบ และกระบวนการตามโครงสร้างการพัฒนาระบบการดูแลผู้สูงอายุขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านยาง รวมถึงทิศทางของการพัฒนาระบบดูแลผู้สูงอายุที่สอดคล้องกับสภาพภูมิสังคม ผลการศึกษาพบว่ากระบวนการพัฒนาระบบผู้สูงอายุในแต่ละพื้นที่มีความแตกต่างกัน ดังนั้น เพื่อให้การพัฒนาผู้สูงอายุในแต่ละพื้นที่ตอบสนองต่อผู้สูงอายุอย่างแท้จริง ฝ่ายปกครองสามารถนำ SIPOC Model มาสร้างรูปแบบความสัมพันธ์ระหว่างฝ่ายปกครองในฐานะ (Suppliers) กับผู้สูงอายุในฐานะลูกค้า (Customers) เพื่อนำไปสู่เป้าหมาย ของในแง่ประสิทธิผลและประสิทธิภาพของกระบวนการ โดยการให้ผู้สูงอายุในฐานะลูกค้าเป็นแกนหลักในการพัฒนา ระบบการดูแลผู้สูงอายุของฝ่ายปกครองต้องให้ความสำคัญโดยอาศัยต้นแบบ 5 ด้าน ได้แก่ 1) ด้านผู้ส่งมอบ (S–Supplier) คือ ผู้ให้บริการ หรือ ฝ่ายปกครองควรหาเครือข่ายและแหล่งทุนสนับสนุนการดำเนินการ 2) ด้านปัจจัยนำเข้า (I–Input) กระบวนการด้วยการปรับปรุงฐานข้อมูลให้ทันสมัยเสมอ 3) ด้านกระบวนการดำเนินกิจกรรม (P–Process) ควรเน้นที่นโยบายและการกำหนดแผนยุทธศาสตร์การดำเนินการ 4) ด้านผลผลิต (O–Output) การสร้างกิจกรรมให้ได้ผลผลิตที่ดีจำเป็นต้องสอดคล้องกับแผนนโยบายการดำเนินงานในระดับจังหวัดและระดับประเทศ และ 5) ด้านผู้รับบริการหลัก (C–Customer) ต้องให้ความสำคัญกับผู้สูงอายุที่เป็นผู้รับบริการหลักด้วยการบริการที่ดีของผู้ส่งมอบหรือฝ่ายปกครอง
ข้อเสนอแนะแบ่งเป็น 3 ส่วน ได้แก่ ข้อเสนอแนะสำหรับฝ่ายปกครองในฐานะผู้ดำเนินการ ข้อเสนอแนะสำหรับฝ่ายปกครองที่จะให้ทุนงบประมาณสนับสนุนกิจกรรมการดูแลผู้สูงอายุ และ ข้อเสนอแนะสำหรับภาครัฐ ท้ายที่สุดสังคมผู้สูงอายุจะเกิดการพัฒนาให้สอดคล้องกับบริบท ของสังคมไทยด้วยการสร้างระบบความคุ้มครองผู้สูงอายุในทางเศรษฐกิจและสังคม ด้วยการออกกฎหมาย หรือ ระเบียบ เพื่อเป็นบรรทัดฐานต้นแบบให้ส่วนงานอื่นนำไปปฏิบัติตาม ภายใต้หลักการบริหารประเทศตามหลักนิติธรรม
เอกสารอ้างอิง
Ageing Asia Organization. (2017, April 3). Ageing population in Thailand. Retrieved Febuary11, 2018 from http://ageingasia.org.
Department of Older Persons. (2017). Nayōbāi Ratthabān Dān Phū Sūngʻāyu. Retrieved Febuary 11, 2018 from http://www.dop.go.th.
Department of Public Welfare, Ministry of Labor. (1999). Patinyā Phū Sūngʻāyu Thai. Retrieved Febuary 15, 2018 from http://www.dop.go.th.
Jiro Okochi. (2005). Increase of mild disability in Japanese elders: A seven year follow-up cohort study. Retrieved Febuary 11, 2018 from https://www.researchgate.net.
National Institute Ageing. (2017, April 7). World’s older population grows dramatically. Retrieved March 11, 2018 from https://www.nia.nih.gov.
Porametee Vimolsiri. (2016). ʻēkkasān prakō̜p kān banyāi rư̄ang yutthasāt chāt sō̜ng sū pī ʻanākhot prathēt Thai phư̄a khwāmmankhong mangkhang yangyư̄n. Na hō̜ng prachum sathāban witthayākān prakanphai radap sūng chan sō̜ng samnakngān คปภ. . Krung Thēp Mahā Nakhō̜n.
Sasiphat Yordpret. (2017). Bō̜rikān Thō̜ngthin Phư̄a Kān Plīanplǣng Thī dī Samrap Phū sūngʻāyu. Krung Thēp Mahā Nakhō̜n: sathāban phrapokklao .
Sirinan Kittisuksathit, et al. (2014). Khunnaphāp Chīwit Kānthamngān læ Khwām Suk Nai Khrōngkān čhaptā Sathānakān Khwām Suk Khō̜ng Khon Ngān Nai Prathēt Thai. Sathāban Wičhai Prachākō̜n læ Sangkhom Mahāwitthayālai Mahidon . Nakhō̜n Pathom.
SomSak Chunharat. (2017). Bot thī Nưng Sakkayaphāp ʻOngkō̜n Pokkhrō̜ng Sūan Thō̜ngthin Kap Kānphatthanā Khunnaphāp Chīwit Phū sūngʻāyu. Retrieved March 11, 2018 from http://thaitgri.org.
Supachai Muangrak. (2017, August 28). Lakkān Phatthanā ʻOngkō̜n sū Khwāmpen lœ̄t Tām Nǣothāng Kānbō̜rihān čhatkān Phāk Rat ( PMQA). Sathāban Phœ̄m Phonphalit Hǣng Chāt .
UNESCO. (1978). Indicators of Environmental Quality and Quality of Life. Paris: UNESCO.
United Nations. (2015). World Population Ageing 2015. New York: United Nations.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
- เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารผู้ตรวจการแผ่นดินถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
- บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารผู้ตรวจการแผ่นดินถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารฯ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารฯ ก่อนเท่านั้น
