จุดต่าง จุดร่วมในบทบาทของผู้ผลักดันนโยบายและนายหน้านโยบาย
คำสำคัญ:
ผู้ผลักดันนโยบาย, นายหน้านโยบาย, ทฤษฎีหลายกระแส, แนวคิดเครือข่ายพันธมิตรนโยบายบทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอจุดต่างและจุดร่วมในบทบาทของผู้ผลักดันนโยบายและนายหน้านโยบายผ่านทฤษฎีหลายกระแสและแนวคิดเครือข่ายพันธมิตรนโยบาย ตลอดจนการนำเสนอบทบาทของผู้ผลักดันนโยบายและนายหน้านโยบายผ่านกรณีศึกษาการผลักดันพระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550 ผลการศึกษาพบว่า บทบาทของผู้ผลักดันนโยบายในทฤษฎีหลายกระแส มุ่งสร้างการรับรู้ถึงปัญหาสาธารณะในวงกว้าง เพื่อให้ประเด็นปัญหาเหล่านั้นได้รับความสนใจจากผู้มีอำนาจในการกำหนดนโยบาย ในขณะที่นายหน้านโยบายตามแนวคิดเครือข่ายพันธมิตรนโยบาย มีบทบาทสำคัญในการสร้างเสถียรภาพของกลุ่มพันธมิตรด้วยการร้อยรัดความคิดและความเชื่อหลักของนโยบาย รวมไปถึงส่งเสริมการเรียนรู้ทางนโยบายเป็นสำคัญ สุดท้ายนั้น บทบาทของผู้ผลักดันนโยบายและนายหน้านโยบายต่างมีจุดร่วมที่สำคัญ คือ มุ่งสร้างพันธมิตรของนโยบายและการปรับตัวเมื่อเผชิญต่อเหตุการณ์ภายนอกอันเป็นปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงนโยบาย
เอกสารอ้างอิง
Boasson, E. L., & Wettestad, J. (2014). Policy invention and entrepreneurship: Bankrolling the burying of carbon in the EU. Global Environmental Change, 29, 404–412.
Brouwer, S., & Huitema, D. (2018). Policy entrepreneurs and strategies for change. Regional Environmental Change, 18(5), 1259–1272.
Christopoulos, D. C. (2006). Relational attributes of political entrepreneurs: A network perspective. Journal of European Public Policy, 13(5), 757–778.
Exworthy, M. & M. Powell. (2004). ‘Big Windows and Little Windows: Implementation in the ‘‘Congested State’’, Public Administration, 82, 2, 263–81
Goldfinch, S., & Hart, P. T. (2003). Leadership and institutional reform: Engineering macroeconomic policy change in Australia. Governance, 16(2), 235–270.
Herweg, N., Huß, C., & Zohlnhöfer, R. (2015). Straightening the three streams: Theorising extensions of the multiple streams framework. European Journal of Political Research, 54(3), 435–449.
Hysing, E. (2009). Greening transport‐explaining urban transport policy change. Journal of Environmental Policy and Planning, 11(3), 243–261.
Ingold, Karin, & Frederic Varone. (2011). “Treating Policy Brokers Seriously: Evidence from the Climate Policy.” Journal of Public Administration Research and Theory 22 (2): 319-346.
John, p. (2003). 'Is There Life after Policy Streams, Advocacy Coalitions, and Punctuations: Using Evolutionary Theory to Explain Policy Change?', Policy Studies Journal, 31, 4, 481-98.
King, D. & R. Hansen. (1999). 'Experts at Work: State Autonomy, Social Learning and Eugenic Sterilization in 1930s Britain', British Journal of Political Science, 29, 1, 77-107.
Kingdon, J. (1995). Agendas, Alternatives and Public Policy. New York: HarperCollins.
Koebele, E. (2016). Using the advocacy coalition framework to understand collaborative policy processes. Paper presented at the Western Political Science Association Conference, San Diego, California, 24–26 March.
Mallett, A., & Cherniak, D. (2018). Views from above: Policy entrepreneurship and climate policy change on electricity in the Canadian Arctic. Regional Environmental Change, 18(5), 1323–1336.
Maor, M. (2017). Policy entrepreneurs in policy valuation processes: The case of the coalition for environmentally responsible economies. Environment and Planning C: Politics and Space, 35(8), 1401–1417.
Mintrom, M. (1997). 'Policy Entrepreneurs and the Diffusion of Innovation', American Journal of Political Science, 41, 3, 738-70.
Mintrom, M., & Norman, p. (2009). Policy entrepreneurship and policy change. Policy Studies Journal, 37(4), 649-667.
Mintrom, M., & Vergari, S. (1996). Advocacy coalitions, policy entrepreneurs, and policy change. Policy Studies Journal, 24(3), 420-434.
Mukhtarov, F., & Gerlak, A. K. (2013). River Basin organizations in the global water discourse: An exploration of agency and strategy. Global Governance, 19(2), 307–326.
Nohrstedt, D. (2011). Shifting resources and venues producing policy change in contested subsystems: A case study of Swedish signals intelligence policy. Policy Studies Journal, 39(3), 461—484.
Roberts, N. and p. King. (1991). 'Policy Entrepreneurs: Their Activity Structure and Function in the Policy Process', Journal of Public Administration Research and Theory, 1, 2, 147-75.
Sabatier, P., & Weible, C. (2007). The advocacy coalition framework: Innovations and clarifications. In P. Sabatier & C. Weible (Eds.), Theories of the policy process (pp. 189–217). Boulder: Westview Press
Sabatier, Paul A. (1999). Theories of the Policy Process. Boulder, CO: Westview Press.
Sabatier, Paul A., & Hank C. Jenkins-Smith. (1993). Policy Change and Learning. Boulder, CO: Westview Press, Inc.
Skocpol, T. (1992). Protecting Soldiers and Mothers: The Political Origins of Social Policy in the United States. Cambridge, MA: Belknap Press.
Waranyoo Senasu. (2016). sēnthāng kotmāi sukkhaphāp hǣng chāt : čhāk ratthabān thaksin thưng ratthabān sura yut [Path to national health law: from Thaksin to Surayud government]. (Master of political science). Thammasat university, Thailand.
Weible, C. and Sabatier, P. (2006). A Guide to the Advocacy Coalition Framework. (2020, October 11). Retrieved from https://www.researchgate.net/publication/286358383_A_Guide_to_the_Advocacy_Coalition_Framework
Weible, c. M., Sabatier, p. A., & McQueen, K. (2009). Themes and variations: Taking stock of the advocacy coalition framework. Policy Studies Journal, 37(1), 121-140.
Zahariadis, N. (2003). Ambiguity and choice in public policy: Political decision making in modern democracies. Washington, D.C: Georgetown University Press
Zhu, X. (2008). Strategy of Chinese policy entrepreneurs in the third sector: Challenges of ‘technical infeasibility’. Policy Sciences, 41(4), 315–334.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
- เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารผู้ตรวจการแผ่นดินถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
- บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารผู้ตรวจการแผ่นดินถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารฯ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารฯ ก่อนเท่านั้น
