ยุทธศาสตร์ ปัจจัยความสำเร็จ และความท้าทายในการขับเคลื่อนสังคมคุณธรรมของศูนย์คุณธรรม (องค์การมหาชน)
คำสำคัญ:
ยุทธศาสตร์, ปัจจัยความสำเร็จ, การขับเคลื่อน, ส่งเสริมคุณธรรม, ศูนย์คุณธรรมบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) วิเคราะห์ SWOT ผลงานของศูนย์คุณธรรม (องค์การมหาชน) ใน พ.ศ. 2566-2567 2) วิเคราะห์ความเชื่อมโยงของแผนยุทธศาสตร์ระดับชาติกับผลการดำเนินงานศูนย์คุณธรรม (องค์การมหาชน) 3) ปัจจัยความสำเร็จในการขับเคลื่อนส่งเสริมคุณธรรมของศูนย์คุณธรรม (องค์การมหาชน)
เลือกกลุ่มตัวอย่างด้วยวิธีเลือกแบบเจาะจง จำนวน 12 คน เครื่องมือในการศึกษา ได้แก่ แบบวิเคราะห์เอกสาร แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึก วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาและวิเคราะห์แก่นสาระ
ผลการศึกษา พบว่า
- ศูนย์คุณธรรม (องค์การมหาชน) มีจุดแข็งด้านยุทธศาสตร์และเครือข่ายที่ช่วยขับเคลื่อนการส่งเสริมคุณธรรมได้อย่างมีประสิทธิภาพและประสิทธิผล ช่วยให้ศูนย์คุณธรรมสามารถเตรียมพร้อมรับมือกับความท้าทายในสถานการณ์ปัจจุบัน หรือการลดความสนใจในประเด็นคุณธรรมของสังคม อย่างไรก็ตาม การขับเคลื่อนในระยะยาวยังต้องพัฒนากลไกติดตามผล และสร้างกลยุทธ์ที่ยืดหยุ่นเพื่อรองรับความหลากหลายของสังคมไทย
- ศูนย์คุณธรรม (องค์การมหาชน) มีการดำเนินงานสอดคล้องกับยุทธศาสตร์ชาติระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2561-2580) และแผนปฏิบัติการด้านการส่งเสริมคุณธรรมแห่งชาติ ระยะที่ 2 (พ.ศ. 2566–2570) ได้แก่ 1) การสร้างสังคมคุณธรรมอย่างยั่งยืน 2) การปลูกฝังคุณธรรมให้กับเด็ก เยาวชน และประชาชน 3) การสร้างและขยายภาคีเครือข่ายทางสังคม 4) การขับเคลื่อนคุณธรรมในภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาสังคม และ 5) การสร้างระบบบริหารจัดการที่มีประสิทธิภาพ
- ปัจจัยความสำเร็จในการขับเคลื่อนส่งเสริมคุณธรรมของศูนย์คุณธรรม (องค์การมหาชน) ได้แก่ 1) การสร้างระบบความร่วมมือด้านคุณธรรมอย่างเป็นเครือข่าย 2) การพัฒนานวัตกรรมสังคมด้านคุณธรรม 3) การพัฒนาภาวะผู้นำและทุนมนุษย์เชิงคุณธรรม 4) ระบบมาตรฐานและระบบรับรององค์กรคุณธรรม 5) การสร้างความร่วมมือเชิงยุทธศาสตร์กับภาคีภายนอก 6) การประกันคุณภาพองค์กรและความโปร่งใส และ 7) การสื่อสารสาธารณะและสร้างต้นแบบคุณธรรมในสังคม
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
กรมการศาสนาและศูนย์คุณธรรม (องค์การมหาชน). (2565). แผนปฏิบัติการด้านการส่งเสริมคุณธรรมแห่งชาติ ระยะที่ 2 (พ.ศ. 2566–2570). กรุงเทพฯ : คณะกรรมการส่งเสริมคุณธรรมแห่งชาติ กระทรวงวัฒนธรรม.
ดำรงค์ วัฒนา และ กนกวรรณ รุ้งตาล. (2564). ยุทธศาสตร์ชาติระยะ 20 ปี กับอนาคตการศึกษาไทย. วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย, 13(1), 175-196.
ผ่องพรรณ ตรัยมงคลกูล และ สุภาพ ฉัตราภรณ์. (2555). การออกแบบการวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
พรชนก พินิจปริญญา. (2563). การขับเคลื่อนคุณธรรม จริยธรรม และธรรมาภิบาลของหน่วยงานภาครัฐไทยผ่านกลไกการประเมินองค์กรคุณธรรม: กรณีศึกษาสำนักงบประมาณ. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พระครูปลัดวีระ อคฺคจิตฺโต (มงคล). (2565). รูปแบบการบริหารจัดการแหล่งเรียนรู้ชุมชนแบบมีส่วนร่วมโดยพลังบวร (บ้าน วัด โรงเรียน). วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
แพรภัทรา เขียวชะอุ่ม. (2567). ปัจจัยความสำเร็จในการขับเคลื่อนแผนแม่บทบริหารจัดการและพัฒนาคลองเจดีย์บูชาอย่างยั่งยืน ระยะ 3 ปี (พ.ศ. 2564-2566). วารสารผู้ตรวจการแผ่นดิน, 17(2), 289-323.
วิไลลักษณ์ ลังกา และคณะ. (2565). รายงานการวิจัยเรื่อง การพัฒนาและสำรวจสถานการณ์คุณธรรมด้วยดัชนีชี้วัดคุณธรรม. กรุงเทพฯ : ศูนย์คุณธรรม (องค์การมหาชน).
ศูนย์คุณธรรม (องค์การมหาชน). (2565). รายงานสถานการณ์คุณธรรม. กรุงเทพฯ : ศูนย์คุณธรรม.
ศูนย์คุณธรรม (องค์การมหาชน). (2566). แผนยุทธศาสตร์ศูนย์คุณธรรม ระยะ 5 ปี (พ.ศ.2566-2570). กรุงเทพฯ: ศูนย์คุณธรรม (องค์การมหาชน).
ศูนย์คุณธรรม (องค์การมหาชน). (2566). รายงานผลการดำเนินงานประจำปี 2566. กรุงเทพฯ : ศูนย์คุณธรรม.
สงวน อินทร์รักษ์ และ ประเสริฐ อินทร์รักษ์. (2565). กลไกการขับเคลื่อนยุทธศาสตร์ชาติด้านการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการสู่การปฏิบัติ. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 5(1), 147-161.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี. กรุงเทพฯ : สำนักนายกรัฐมนตรี.
สุริยเดว ทรีปาตี และคณะ (2563). โครงการพัฒนาตัวชี้วัดคุณธรรมเพื่อขับเคลื่อนสู่สังคมคุณธรรม.กรุงเทพฯ: สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.).
ภาษาอังกฤษ
Alexander, L., & Moore, M. (2016). Deontological ethics. In E. N. Zalta (Ed.), The Stanford encyclopedia of philosophy (Fall 2016 Edition). Retrieved from https://plato.stanford.edu/archives/fall2016/entries/ethics-deontological/
Ansell, C., & Gash, A. (2008). Collaborative governance in theory and practice. Journal of Public Administration Research and Theory, 18(4), 543–571.
Aristotle. (2000). Nicomachean ethics (T. Irwin, Trans.). Indianapolis, IN: Hackett Publishing.
Becker, L. (2019). Ethical governance and public integrity: Principles and practice. Routledge.
Bovens, M. (2007). Analysing and assessing public accountability: A conceptual framework. European Law Journal, 13(4), 447–468.
Easton, D. (1975). A re-assessment of the concept of political support. British Journal of Political Science, 5(4), 435-457.
Heiskala, R. (2018). Social innovations: Theories, practices and policies. Edward Elgar Publishing.
Hursthouse, R., & Pettigrove, G. (2018). Virtue ethics. In E. N. Zalta (Ed.), The Stanford encyclopedia of philosophy (Fall 2018 Edition). https://plato.stanford.edu/archives/fall2018/entries/ethics-virtue/
Kant, I. (1993). Grounding for the metaphysics of morals (J. W. Ellington, Trans.). Indianapolis, IN: Hackett Publishing.
Moynihan, D. P. (2008). The dynamics of performance management: Constructing information and reform. Georgetown University Press.
OECD. (2017). OECD recommendations on public integrity. OECD Publishing.
OECD. (2020). OECD digital government index 2020: Next generation digital government. OECD Publishing.
Putnam, R. D. (2000). Bowling alone: The collapse and revival of American community. Simon & Schuster.
Transparency International. (2023). Corruption Perceptions Index 2023. https://images.transparencycdn.org/images/CPI2023_Report.pdf
Transparency International. (2024). Corruption Perceptions Index 2024. https://www.transparency.org/en/cpi/2024
United Nations. (2015). Transforming our world: the 2030 Agenda for Sustainable Development. New York: United Nations.
United Nations. (2022). Sustainable development goals report 2022. United Nations Development Programme.
World Economic Forum. (2022). Future of jobs report 2022. Geneva: WEF.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 สำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดิน
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารผู้ตรวจการแผ่นดินถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
- บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารผู้ตรวจการแผ่นดินถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารฯ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารฯ ก่อนเท่านั้น
