บุพปัจจัยความสำเร็จของสินค้า OTOP ประเภทอาหารในประเทศไทย

Main Article Content

ขุมทรัพย์ โลจายะ
เตือนใจ แสงทอง
ทักษิณา แสนเย็น

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาแบบจำลองความสำเร็จของสินค้า OTOP ประเภทอาหาร ในประเทศไทย เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน โดยเริ่มจากการวิจัยเชิงปริมาณแล้วตามด้วยการวิจัยเชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ประกอบการธุรกิจสินค้า OTOP ประเภทอาหารในประเทศไทยที่ได้รับ รางวัลระดับ 4 - 5 ดาว จากกรมพัฒนาชุมชน จำนวน 600 คน ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขึ้นตอน และทำการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญคือ ผู้บริหารระดับสูงของสินค้า OTOP ประเภทอาหารในประเทศไทย จำนวน  18 คน โดยสุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง ซึ่งวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา สถิติเชิงอนุมาน และการวิเคราะห์เนื้อหา


ผลการวิจัยพบว่า แบบจำลองความสำเร็จของสินค้า OTOP ประเภทอาหารในประเทศไทย ที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย ปัจจัยภาวะผู้นำ ปัจจัยทรัพยากรหลัก ปัจจัยการบริหารการตลาด ปัจจัยนวัตกรรมการการจัดการ ปัจจัยเทคโนโลยี ปัจจัยการมุ่งเน้นการตลาด ปัจจัยภาพลักษณ์ตราสินค้า ปัจจัยคุณค่าสินค้าและบริการ ปัจจัยการจัดการลูกค้าสัมพันธ์ ส่งผลต่อความสำเร็จของสินค้า OTOP ประเภทอาหารในประเทศไทย องค์ความรู้ที่ได้จากการวิจัย สามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการส่งเสริมและความสามารถในการแข่งขันของธุรกิจสินค้า OTOP ประเภทอาหารไทยในอนาคต

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
โลจายะ ข., แสงทอง เ., & แสนเย็น ท. (2025). บุพปัจจัยความสำเร็จของสินค้า OTOP ประเภทอาหารในประเทศไทย. วารสารรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 8(2), 224–237. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/polssru/article/view/285334
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

การพัฒนาชุมชน. (2567). แนวทางการดำเนินกิจกรรมตามแผนการปฏิบัติการและแผนการใช้จ่ายงบประมาณ ประจำปี พ.ศ. 2567. กรมพัฒนาชุมชน กระทรวงมหาดไทย.

กรมพัฒนาชุมชน. (2568). สรุปรายงานยอดจำหน่ายสินค้า OTOP (แยกตามประเภทผลิตภัณฑ์) ปี พ.ศ. 2566–2567. สืบค้นจาก https://logi.cdd.go.th/otop/

กรมวิทยาศาสตร์บริการ. (2567). รายงานประจำปี 2567. สืบค้นจาก https://www.dss.go.th/images/ 2568/DSS_report_2024.pdf

กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2567). เผยศักยภาพไทยพร้อมก้าวสู่การเป็นศูนย์กลางด้านอาหารแห่งอนาคตของภูมิภาค. สืบค้นจาก https://url.in.th/cJrSc

ขนิษฐา เศษคึมบง, ธนสุวิทย์ ทับหิรัญรักษ์, และสมเดช รุ่งศรีสวัสดิ์. (2565). รูปแบบความสำเร็จการเพิ่มศักยภาพและขีดความสามารถในการแข่งขันธุรกิจ SMEs ประเภทอาหารในประเทศไทย. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 15(1), 31–48.

จุฑาภรณ์ เสาว์พูล, และธมยันตี ประยูรพันธ์. (2566). นวัตกรรมการจัดการทางธุรกิจที่ส่งผลต่อความได้เปรียบทางการแข่งขันของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในจังหวัดชายแดนภาคใต้. วารสารสหวิทยาการวิจัยและวิชาการ, 3(2), 105–124.

ชวรณ ธีระกุลชัย, ณัฐภัสสร ธนาบวรพาณิชย์, และพิสมัย จารุจิตติพันธ์. (2568). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเพื่อความสำเร็จขององค์กรของผู้บริหารวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม กลุ่มการผลิตในประเทศไทย. วารสารศิลปการจัดการ, 9(3), 190–209.

ปิยมาศ สื่อสวัสดิ์วณิชย์. (2568). สมรรถนะและภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ที่ส่งผลต่อการขับเคลื่อนความยั่งยืนไปสู่การปฏิบัติของ SMEs ในประเทศไทย. วารสารเครือข่ายส่งเสริมการวิจัยทางมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 8(1), 149–167.

วรรณิภา ไชยสัตย์. (2567). หลักการจัดการสมัยใหม่เพื่อการดำเนินธุรกิจในยุคปัจจุบัน. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์, 26(3), 197–209.

วัชระ เวชประสิทธิ์. (2567). รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของภาวะผู้นำดิจิทัล ความสามารถการตลาดดิจิทัล ความได้เปรียบทางการแข่งขัน และผลการดำเนินงานทางธุรกิจของผู้ประกอบการผลิตภัณฑ์ชุมชน. วารสารบริหารธุรกิจศรีนครินทรวิโรฒ, 15(2), 89–112.

วัลลดา ทองเย็นบุริศร์. (2567). การวัดประสิทธิภาพขององค์กรโดย Balanced Scorecard. วารสารธรรมเพื่อชีวิต, 30(4), 24–35.

สำนักงานสภาพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2568). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570). สืบค้นจาก https://www.nesdc.go.th

Avakiat, S., & Roopsuwankun, P. (2023). Business innovation factors affecting the performance of SMEs in service business sectors in Thailand. Apheit International Journal, 12(2), 1–9.

Curado, C., Jesus, M. M., & Bontis, N. (2024). Perceptions and configurations of balanced scorecard use: Evidence from Portuguese SMEs. Management Research, 23(2), 203–232.

Hair, J. F., Hult, G. T. M., Ringle, C. M., & Sarstedt, M. (2022). A primer on partial least squares structural equation modeling (PLS-SEM) (3rd ed.). Sage.

Miles, M. B., Huberman, A. M., & Saldaña, J. (2020). Qualitative data analysis: A methods sourcebook. Sage.

Suriyankietkaew, S., Krittayaruangroj, K., & Iamsawan, N. (2022). Sustainable leadership practices and competencies of SMEs for resilience. Sustainability, 14, 5762.

Tajpour, M., Hosseini, E., Mohammadi, M., & Bahman-Zangi, B. (2022). Knowledge management and sustainability of technology-driven businesses. Sustainability, 14, 8602.

Zulstra, J. D. (2025). The effect of digital marketing strategy, price, and product quality on sales performance. Journal of Management, Business and Entrepreneurship, 5(3), 1–12.