Health Literacy on Thailand's Medical Cannabis Policy
Keywords:
Medical cannabis, Health literacy, Policy in ThailandAbstract
Since the introduction of Thailand’s medical cannabis policy, public awareness and engagement have increased significantly. This quantitative study aimed to examine health literacy regarding Thailand’s medical cannabis policy. Data were collected from 365 Thai residents aged 15 years and over, using the questionnaire which was validated by the index of Item-Objective Congruence ranging from 0.6 to 1.0 with obtaining a reliability coefficient of 0.8972.
The sample was obtained through quota sampling across adolescents, working-age adults, and older adults, followed by purposive sampling. Descriptive statistics (frequency, percentage, median, and quartile deviation) and a one-sample t-test was used for data analysis.
Key findings reveal nearly half of the respondents (47.7%) had fair health literacy about the medical cannabis policy, followed by a poor level (37.8%). More than 70% of the sample had health literacy not exceeding the fair level, which did not support the preset hypothesis. By age group, over half of adolescents (53.1%) had fair overall health literacy, while nearly half of older adults (47.4%) were at a poor level. Regarding specific domains, more than half of the respondents (58.6%) had fair health literacy in the “understanding” domain, with the highest proportion among working-age adults (64.7%), followed by older adults (56.8%) and adolescents (54.7%). In contrast, nearly half of the sample demonstrated poor literacy in the “communication” domain. These findings can inform relevant agencies in developing policies to strengthen health literacy, particularly among youth and older adults, to promote the appropriate use of medical cannabis in Thailand.
References
กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ กองสุขศึกษา. (2558). การประเมินและการสร้างเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพ (Health Literacy). กระทรวงสาธารณสุข.
กัญญา แซ่โก. (2552). ความแตกฉานด้านสุขภาพในผู้ป่วยผ่าตัดตา [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, ไม่ได้ตีพิมพ์], มหาวิทยาลัยมหิดล.
เกศินี สราญฤทธิชัย. (2563). ความรอบรู้ด้านสุขภาพ: แนวคิด ทฤษฎีและการประยุกต์ใช้. โรงพิมพ์คลังนานาวิทยา.
ขวัญเมือง แก้วดำเกิง. (2561). ความรอบรู้ด้านสุขภาพ เข้าถึง เข้าใจและการนำไปใช้. (พิมพ์ครั้งที่ 2). บริษัทอัมรินทร์พริ้นติ้ง แอนด์ พับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน).
ธีระ วรธนารัตน์, ภัทรวัณย์ วรธนารัตน์, อรจิรา วงษ์ดนตรี, และ มณฑิชา เจนพานิชทรัพย์. (2558). รายงานผลการวิจัยการทบทวนสถานการณ์และกลไกการจัดการความแตกฉานด้านสุขภาพ. สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข.
ธีระ วรธนารัตน์. (21 ตุลาคม 2561). นโยบาย "กัญชา"...ระวังเรื่องโง่ จน และเจ็บ. สำนักข่าวอิศรา. https://www.isranews.org/isranews-article/70460-kuncha.html
ธีระ วรธนารัตน์. (2563). รายงานผลการวิจัยกรณีศึกษานโยบายกัญชาทางการแพทย์: สถานการณ์ ผลกระทบ แนวทางจัดการ และข้อเสนอแนะเชิงนโยบายสำหรับประเทศไทย. ศูนย์ศึกษาปัญหาการเสพติด (ศศก.).
บังอรศรี จินดาวงค์, เสาวนันท์ บำเรอราช, วริสรา ลุวีระ และ ปิยธิดา คูหิรัญญรัตน์. (2557). ความแตกฉานด้านสุขภาพระดับพื้นฐานของผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลศรีนครินทร์ จังหวัดขอนแก่น. ใน การประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น. มหาวิทยาลัยขอนแก่น, บัณฑิตวิทยาลัย, https://gsbooks.gs.kku.ac.th/57/grc15/files/mmp88.pdf
เบญจมาศ สุรมิตรไมตรี. (2556). รายงานการศึกษาส่วนบุคคลเรื่อง ความฉลาดทางสุขภาพ (Health Literacy) และสถานการณ์การดำเนินงานสร้างเสริมความฉลาดทางสุขภาพของคนไทยเพื่อรองรับการเข้าสู่ประชาคมอาเซียน. การฝึกอบรมหลักสูตรนักบริหารการทูตรุ่นที่ 5, สถาบันการต่างประเทศเทวะวงศ์วโรปการ กระทรวงการต่างประเทศ.
ประกาศคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ เรื่องธรรมนูญว่าด้วยระบบสุขภาพแห่งชาติ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2559. (7 ธันวาคม 2559). ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 133 ตอนพิเศษ 284 ง หน้า 11.
ประกาศคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ เรื่องธรรมนูญว่าด้วยระบบสุขภาพแห่งชาติ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2565. (10 เมษายน 2566). ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 140 ตอนพิเศษ 84 ง หน้า 13.
ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง ระบุชื่อยาเสพติดให้โทษในประเภท 5 พ.ศ. 2565. (9 กุมภาพันธ์ 2565). ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 139 ตอนพิเศษ 35 ง หน้า 8.
พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522. (27 เมษายน 2522). ราชกิจจานุเษกษา. เล่มที่ 96 ตอนที่ 63 ฉบับพิเศษ หน้า 40.
พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2562. (18 กุมภาพันธ์ 2562). ราชกิจจานุเษกษา. เล่มที่ 136, ตอนที่ 19 ก, หน้า 1.
ภมร ดรุณ และ ณรงค์วิทย์ ขุนพิจารย์. (2559). ปัจจัยที่มีผลต่อความรอบรู้ด้านสุขภาพและผลลัพธ์พฤติกรรมสุขภาพของประชาชนวัยทำงาน อำเภอพรเจริญ จังหวัดบึงกาฬ. วารสารวิชาการสำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 9, 22(1), 14-24.
ภัทรณัญช์ สิทธิสว่าง. (12 มีนาคม 2564). จำนวนประชากรอายุ 15 ปีขึ้นไป จำแนกตามกลุ่มอายุ ความต้องการพัฒนาขีดความสามารถ เพศ ทั่วราชอาณาจักร พ.ศ. 2557-2563. กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. https://www.m-society.go.th/news_view.php?nid=29989
รุ่งนภา อาระหัง, สุธีรา ฮุ่นตระกูล และ ศศิธร รุจนเวช. (2561). ผลของโปรแกรมการส่งเสริมความรู้ด้านสุขภาพต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคความดันโลหิตสูงสำหรับกลุ่มเสี่ยงโรคความดันโลหิตสูง ที่ชุมชนแห่งหนึ่งในจังหวัดนครปฐม. วารสารแพทย์นาวี, 45(3), 509-562.
ศรีสุดา บุญขยาย. (2562). รายงานการศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความรอบรู้ด้านสุขภาพ ของประชาชนไทย อายุ 15 ปีขึ้นไป กรณีศึกษาเขตสุขภาพที่ 4. กลุ่มขับเคลื่อนยุทธศาสตร์และพัฒนากำลังคน, ศูนย์อนามัยที่ 4 สระบุรี กรมอนามัย.
ศิริลักษณ์ อัคพิน, กรกนก เสาร์แดน, ลลดา ทองจำนงค์ และ ญาตาวี เซ็นเชาวนิช. (2563). ความรอบรู้ด้านสุขภาพของนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ต่อการใช้กัญชาในทางการแพทย์. ใน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์, การประชุมสัมมนาวิชาการเนื่องในโอกาส ครบรอบ 66 ปี คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สังคมสงเคราะห์และสวัสดิการสังคม: การปลดล็อกความเหลื่อมล้ำสู่ความยั่งยืน (น.211-222). คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์.
อังศินันท์ อินทรกำแหง. (2557). การพัฒนาและใช้เครื่องมือประเมินความรอบรู้ด้านสุขภาพของคนไทยวัยผู้ใหญ่ในการปฏิบัติตามหลัก 3อ.2ส. กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ, กองสุขศึกษา.
อังศินันท์ อินทรกำแหง. (2560). การสร้างและพัฒนาเครื่องมือความรอบรู้ด้านสุขภาพของคนไทย. กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ, กองสุขศึกษา.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16, 297-334. https://doi.org/10.1007/BF02310555
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308
Kobayashi, L. C., Smith, S. G., O’Conor, R., Curtis L. M., Park D., von Wagner C., Deary, I. J., & Wolf, M. S. (2015). The role of cognitive function in the relationship between age and health literacy: a cross-sectional analysis of older adults in Chicago. USA. BMJ open, 5(4), e007222. https://doi.org/10.1136/bmjopen-2014-007222
Manganello, J. A. (2008). Health literacy and adolescents: A framework and agenda for future research. Health Education Research, 23(5), 840-847. https://doi.org/10.1093/her/cym069
Nutbeam, D. (2000). Health literacy as a public health goal: A challenge for contemporary health education and communication strategies into the 21st century. Health Promotion International, 15(3), 259–267. https://doi.org/10.1093/heapro/15.3.259
Nutbeam, D. (2008). The evolving concept of health literacy. Social Science and Medicine, 67(12), 2072-2078. https://doi.org/10.1016/j.socscimed.2008.09.050
Nutbeam, D. (2009). Defining and measuring health literacy: What can we learn from literacy studies? International Journal of Public Health, 54, 303–305. https://doi.org/10.1007/s00038-009-0050-x
Nutbeam, D. (2017). Health literacy as a population strategy for health promotion. Japanese Journal of Health Education and Promotion, 25(3), 210-222. https://doi.org/10.11260/ kenkokyoiku.25.210
Paasche-Orlow, M. K., & Wolf, M. S. (2007). The Causal Pathways Linking Health Literacy to Health Outcomes. American Journal of Health Behavior, 31(Suppl 1), S19-S26. https://doi.org/10.5555/ajhb.2007.31.supp.S19
Sorensen, K., Van den Broucke, S., Fullam, J., Doyle, G., Pelikan, J., Slonska, Z., & Brand, H. (2012). Health literacy and public health: A systematic review and integration of definitions and models. BMC Public Health, 12, 80-93. https://doi.org/10.1186/1471-2458-12-80
World Health Organization. (1946). Constitution of the World Health Organization. https://www.who.int/governance/eb/who_constitution_en.pdf
World Health Organization. (2008). The right to health. Fact sheet no.31. https://www.unscn.org/web/archives_resources/files/Factsheet31.pdf
World Health Organization. (2024). Operational framework for monitoring social determinants of health equity. https://iris.who.int/bitstream/handle/10665/375732/9789240088320-eng.pdf?sequence=1
Zarcadoolas, C., Pleasant, A., & Greer D. S. (2005). Understanding health literacy: An expanded model. Health Promotion International, 20(2), 195–203. https://doi.org/10.1093/heapro/dah609
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 Journal of Social Work and Social Administration
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
The manuscripts published in the Social Work Journal is the copyright of the Social Work Journal, Thammasat University
Any article or opinion appeared in the Social Work Journal will solely be under the responsibility of the author The Faculty of Social Administration, Thammasat University and the editors do not need to reach in agreement or hold any responsibility.
