การวิจัยแบบบูรณาการข้ามศาสตร์

ผู้แต่ง

  • จารุณี มุมบ้านเซ่า, อาจารย์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปภัมภ์

คำสำคัญ:

การบูรณาการข้ามศาสตร์, การวิจัยแบบบูรณาการข้ามศาสตร์, การวิจัยแบบปฏิฐานนิยม

บทคัดย่อ

การวิจัยเพื่อแก้ปัญหาของสังคมแห่งความเสี่ยงในโลก-ชีวิต (Life-world) ปัจจุบันที่มีความซับซ้อนมากขึ้น ไม่สามารถกระทำได้ด้วยวิธีการวิจัยตามแนวคิดปฏิฐานนิยมที่ให้ความสำคัญกับความจริงที่สามารถพิสูจน์ได้ด้วยวิธีการทางวิทยาศาสตร์ การวิจัยแบบบูรณาการข้ามศาสตร์เป็นวิธีการหาความรู้แบบสหวิทยาการ โดยบูรณาการศาสตร์ต่างๆ ที่เกี่ยวข้องในการมองภาพปัญหาและค้นหาวิธีการแก้ปัญหาแบบองค์รวม รวมทั้งให้ความสำคัญกับการมีส่วนร่วมของเจ้าของปัญหาและผู้เกี่ยวข้อง กระบวนการวิจัยเชิงบูรณาการข้ามศาสตร์ใช้ความรู้เชิงระบบในการอธิบายสาเหตุ พัฒนาการ และผลลัพธ์ของปัญหาเป็นพื้นฐานความรู้สำหรับกำหนดเป้าหมายและกระบวนการแก้ไขปัญหาเพื่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงและเปลี่ยนผ่านสถานการณ์แห่งปัญหาไปสู่เป้าหมายที่กำหนดไว้

เอกสารอ้างอิง

จรัญ โฆษณานันท์. (2555). นิติปรัชญาแนววิพากษ์ พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: นิติธรรม.

นงนภัส คู่วรัญญู เที่ยงกมล (2554). การวิจัยเชิงบูรณาการแบบองค์รวม. กรุงเทพฯ. บริษัท วิ พริ๊นท์ จำกัด.

ปรีชา เปี่ยมพงศ์สานต์ (2555). รื้อถอนการพัฒนาความยั่งยืนทางนิเวศและความยุติธรรมทางสังคม. กรุงเทพฯ. บริษัท ก.พล (1966) จำกัด.

สมเกียรติ ตั้งกิจวานิชย์ (2553). การวิเคราะห์กฎหมายด้วยวิธีทางเศรษฐศาสตร์: การคิดค่าเสียหายในคดีละเมิด. สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย

http://www.rattanabb.com/html/Non-Boundary.pdf “การวิจัยแบบไร้กำแพงทางวิชาการ” สืบค้นเมื่อ 11 พฤษภาคม 2560

https://www.kon.org/hswp/archive/transdiscipl.pdf “The Nature of Transdisciplinary Research and Practice” Sue L.T. McGregor สืบค้นเมื่อ 11 พฤษภาคม 2560

Gertrude Hirsch Hadon, Holger Hoffmann-Riem, Suseete Biber-Klemm, Walter Grossenbacher-Mansuy, Dominique joye, Christian Pohl, Urs Wiesmann, Elizabeth Zemp. (2007). Handbook of Transdisciplinary Research. Switzerland: JupiterImages Corporation.

Thompson Klein, J., Grossenbacher-Mansuy, W., Häberli, R.,Bill, A., Scholz, R.W., Welti, M. (Eds.). (2001). Transdisciplinarity: Joint Problem Solving among Science. An Effective Way for Managing Complexity, International Transdisciplinarity Conference. Switzerland: Springer.

National Academies (eds). (2005). Facilitating Interdisciplinary Research, The National Academies Press, Washington, 306pp.

Pohl, C. and Hirsch Hadorn, G. (2007) Principles for Designing Transdisciplinary Research. Proposed by the Swiss Academies of Arts and Sciences, oekom, München, 124pp.

Silvio 0. Funtowicz and Jerome R. Ravetz. (1993). Science for the Post-Normal Age, Futures 25, pp. 739–755.

Ulrich Beck. (1992). Risk Society. Towards a New Modernity (M. Ritter, trans.). London: SAGE Publications.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

06-02-2019

รูปแบบการอ้างอิง

มุมบ้านเซ่า จ. (2019). การวิจัยแบบบูรณาการข้ามศาสตร์. วารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์และการบริหารสังคม, 25(1), 119–132. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/swjournal/article/view/170585

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ