การพัฒนาระบบสวัสดิการสังคมสำหรับผู้สูงอายุด้อยโอกาสเพื่อลดความเหลื่อมล้ำทางสังคม

บทคัดย่อ

การวิจัยและพัฒนาวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์สถานการณ์ความเหลื่อมล้ำการใช้ระบบสวัสดิการสังคม วิเคราะห์นโยบาย กฎหมายและสร้างแบบจำลองระบบสวัสดิการสังคมที่ลดความเหลื่อมล้ำ พื้นที่ศึกษา คือ ต.หัวง้ม จ.เชียงราย ต.สูงเนิน จ. นครราชสีมา ต.น้ำตาล จ.สิงห์บุรีและ ต.ขุนทะเล จ.นครศรีธรรมราช ผลวิเคราะห์สถานการณ์ความเหลื่อมล้ำพบว่าผู้สูงอายุด้อยโอกาสโดยมากรายได้ต่ำกว่าเส้นยากจน สวัสดิการที่เข้าถึงมากเป็นเบี้ยยังชีพ การดูแลสุขภาพเบื้องต้น สิทธิสวัสดิการที่เข้าไม่ถึงและไม่ต้องการ คือ การช่วยเหลือคดีความ สิทธิสวัสดิการที่เข้าไม่ถึง แต่ต้องการ คือ การดูแลจากครอบครัวยามลำบาก ผลวิเคราะห์นโยบายและกฎหมายพบว่าผู้สูงอายุด้อยโอกาสเข้าไม่ถึงสวัสดิการรัฐอย่างมีประสิทธิภาพ เบี้ยยังชีพไม่เพียงพอ นโยบายรัฐขาดการประเมินผลต่อเนื่อง บางสวัสดิการซ้ำซ้อน กฎหมายที่เกี่ยวข้องควรทบทวน แบบจำลองระบบสวัสดิการสังคมที่ลดความเหลื่อมล้ำพบ 4 รูปแบบ รูปแบบที่ 1: A+CG model Aging+Community-Government model) พื้นที่ต้องมีผู้สูงอายุแกนนำเข้มแข็งที่ช่วยให้ผู้สูงอายุด้อยโอกาสเข้าถึงสวัสดิการสังคม รูปแบบที่ 2: C+GA Model (Community+Government-Aging model) พื้นที่ต้องมีผู้นำระดับต่างๆ ของชุมชนเป็นบุคคลหลักช่วยเหลือ รูปแบบที่ 3:G+CA model (Government+Community-Aging model) บุคลากรรัฐเป็นหลักของการจัดสวัสดิการให้อย่างทั่วถึงและรูปแบบที่ 4:C+A+G model (Community+Aging+Government model) ผู้นำระดับต่างๆ ของชุมชนเป็นบุคคลหลักของการช่วยเหลือพร้อมผู้สูงอายุแกนนำที่เข้มแข็ง