แนวทางในการป้องกันและแก้ไขปัญหาการคุกคามทางเพศต่อพนักงานหญิงในสถานที่ทำงาน : ศึกษาเฉพาะกรณี การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย
คำสำคัญ:
การคุกคามทางเพศ, แนวทางในการป้องกันและแก้ไข, ทัศนะและความรู้ความเข้าใจของพนักงานหญิงบทคัดย่อ
การศึกษาเรื่อง “แนวทางในการป้องกันและแก้ไขปัญหาการคุกคามทางเพศต่อพนักงานหญิงในสถานที่ทำงาน : ศึกษาเฉพาะกรณี การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความรู้ความเข้าใจของพนักงานหญิงเกี่ยวกับการคุกคามทางเพศในสถานที่ทำงาน ศึกษาทัศนะของพนักงานหญิงต่อปัญหาการคุกคามทางเพศในสถานที่ทำงานของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย และเพื่อแสวงหาแนวทางในการส่งเสริมมาตรการในการป้องกันและแก้ไขปัญหาการคุกคามทางเพศในสถานที่ทำงานของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย ซึ่งการเก็บรวบรวมข้อมูลใช้แบบสอบถามกับกลุ่มตัวอย่างที่เป็นพนักงานหญิงในการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย จำนวน 234 คน และได้นำข้อมูลที่ได้ไปวิเคราะห์ด้วยคอมพิวเตอร์โดยใช้โปรแกรม SPSS ในการหาค่าร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (Mean) ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) ผลการศึกษาสรุปสาระสำคัญได้ดังต่อไปนี้ พนักงานหญิงฯ ส่วนใหญ่มีระดับความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการคุกคามทางเพศในสถานที่ทำงานและความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการป้องกันและแก้ไขปัญหาการคุกคามทางเพศในสถานที่ทำงานในภาพรวมอยู่ในระดับสูง ( = 5.4) และมีทัศนะต่อปัญหาการคุกคามทางเพศในสถานที่ทำงานในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง (
= 3.21)
แนวทางในการส่งเสริมมาตรการในการป้องกันและแก้ไขปัญหาการคุกคามทางเพศ ได้แก่ 1.การให้คำแนะนำ/อธิบายความผิดและบทลงโทษทางกฎหมายเกี่ยวกับการคุกคามทางเพศในที่ทำงาน 2.จัดตั้งคณะทำงานรับเรื่องร้องทุกข์หรือหาตัวผู้กระทำผิดมารับโทษรวมไปถึงจัดให้มีช่องทางอื่นๆ ในการรายงานหรือร้องทุกข์ 3.องค์การควรมีแบบฟอร์มร้องทุกข์สำหรับพนักงานหญิงที่โดนคุกคามทางเพศในสถานที่ทำงาน 4.ให้คำจำกัดความการคุกคามทางเพศในสถานที่ทำงานให้ครบถ้วน 5.ให้เขียนหรือประกาศนโยบายต่อต้านการคุกคามทางเพศในสถานที่ทำงานอย่างชัดเจน 6.มีการทำงานร่วมกันกับฝ่ายทรัพยากรบุคคลและสหภาพแรงงานเพื่อต่อต้านการคุกคามทางเพศในสถานที่ทำงาน
เอกสารอ้างอิง
นัทธี จิตสว่าง. (2539). การป้องกันอาชญากรรม. กรุงเทพฯ: ชวนพิมพ์.
สุดสงวน สุธีสร. (2547). อาชญาวิทยา (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์.
วิทยานิพนธ์
จันทิกา รอดเรืองเดช. (2543). การเปิดรับข่าวสารจากหนังสือพิมพ์ กับความรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมในการหลีกเลี่ยงต่อการถูกล่วงเกินทางเพศของนักศึกษาอาชีวะที่เป็นสตรี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. คณะสาธารณสุขศาสตร์.มหาวิทยาลัยมหิดล.
ชลธิชา อึงคะนึงเดชา. (2546). การตีความพฤติกรรมการคุกคามทางเพศในหมู่ผู้ปฏิบัติงานภายในองค์กรไทย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. คณะนิเทศศาสตร์. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีรพงษ์ บัวหล้า. (2544). รูปแบบทางพฤติกรรมการคุกคามทางเพศในองค์การภาครัฐ. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. คณะรัฐศาสตร์. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ปาริฉัตร รัตนากาญจน์. 2551. การล่วงเกิน คุกคาม หรือก่อให้เกิดความเดือดร้อนรำคาญทางเพศต่อสตรีในที่ทำงาน: รูปแบบหนึ่งของการเลือกปฏิบัติด้วยเหตุแห่งเพศ. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. คณะนิติศาสตร์. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
พินศิริ นามสีฐาน. (2543). ความผิดเกี่ยวกับเพศ: ศึกษากรณีการล่วงเกินทางเพศ. วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญานิติศาสตร์มหาบัณฑิต. คณะนิติศาสตร์. มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์.
ลดาวัลย์ รุ่งเรืองพัฒนา. (2548). พฤติกรรมการป้องกันตนเองจากการตกเป็นเหยื่อข่มขืนของวัยรุ่นหญิง ในสยามแสควร์. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. คณะรัฐศาสตร์.มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์.
สมพร จรัสเจริญวิทยา. (2550). พฤติกรรมการป้องกันตนเองจากการถูกคุกคามทางเพศของเด็กนักเรียนหญิงวัยรุ่นในกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. สาขาการบริหารงานยุติธรรม. คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
อาภาภรณ์ พิสูจน์จักรวาฬ. (2546). มาตรการที่ชุมชนและสังคมใช้ในการป้องกันอาชญากรรมทางเพศ. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. สาขาการบริหารงานยุติธรรม. คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
เอกสารอื่นๆ
กชวรรณ ทองอินทร์. (2555). ทัศนะต่อการป้องกันอาชญากรรมทางเพศของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต. สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
กนกวรรณ ธราวรรณ. (2554). การต่อสู้ภาคประชาสังคมเพื่อยุติการคุกคามทางเพศในที่ทำงาน: กรณีศึกษาสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจ บริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน). รายงานโครงการศึกษาวิจัย. สถาบันวิจัยประชากรและสังคม. มหาวิทยาลัยมหิดล.
อารญา พงษ์โชติ. (2549). แนวทางการป้องกันปัญหาภัยข่มขืนบนรถรับจ้างสาธารณะ (TAXI). สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สื่ออิเล็กทรอนิกส์
กรมกิจการสตรีและสถาบันครอบครัว. (2558). มาตรการในการป้องกันและแก้ไขปัญหาการคุกคามทางเพศ. สืบค้นจาก http://www.dwf.go.th/wofa/home.php? mode=normal&mod=news.news_inner_detail&id=681&searchMonth=8&searchYear=2558
กองส่งเสริมความเสมอภาคระหว่างเพศ กลุ่มมาตรการและกลไก. (2558). มาตรการในการป้องกันและแก้ไขปัญหาการล่วงละเมิดหรือคุกคามทางเพศในการทำงาน. สืบค้นจาก http://www.owf.go.th/wofa/home.php?mode=normal&sub =15&mod=article.list&group=15
การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย, กลุ่มงานธรรมาภิบาล. (2558). มาตรการการป้องกันการคุกคามทางเพศของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย. สืบค้นจาก http://www2.egat.co.th/ corporate-governance/index.php?option=co m_content&view=featured &Itemid=101
การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย. (2553). ประวัติ วิสัยทัศน์ พันธกิจและวัฒนธรรมขององค์การ. สืบค้นจาก http://www.egat.co.th/
รัชฎาภรณ์ ศรีรักษา. (2557). วาทกรรมการคุกคามทางเพศในชีวิตประจำวัน: การศึกษาวาทกรรมวิเคราะห์เชิงวิพากษ์. สืบค้นจาก http://ir.swu.ac.th/xmlui/ bitstream/handle/123456789/4481/Ratchadaporn_S.pdf?sequence=1
สุทัศน์ บุญโฉม. (2557). การขัดเกลาทางสังคมของครอบครัวกับพฤติกรรมเบี่ยงเบน ของวัยรุ่นตอนต้น ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง. สืบค้นจาก http:// www.phd-ru.com/ private_folder/Journal_ Vol_4,_issue_1-7.pdf
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ผลงานที่ตีพิมพ์ในวารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และวารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ขอสงวนสิทธิในการเผยแพร่ผลงานที่ตีพิมพ์ในแบบรูปเล่มและทางสื่ออิเล็กทรอนิกส์อื่นใด
บทความหรือข้อความคิดเห็นใดๆ ที่ปรากฏในวารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนโดยเฉพาะ คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และบรรณาธิการไม่จําเป็นต้องเห็นด้วยหรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
