สถาบันการศึกษาต้นแบบในการประยุกต์นโยบายส่งเสริมความหลากหลายทางวัฒนธรรมเพื่อส่งเสริมอัตลักษณ์อาเซียน

ผู้แต่ง

  • ภัณณิน สุมนะเศรษฐกุล, ดร. ศูนย์อาเซียนและเอเชียศึกษา สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า)
  • กนกรัตน์ ยศไกร, ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. คณะวิทยาการจัดการ, มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม
  • สมบัติ ธำรงธัญวงศ์, ศาสตราจารย์ ดร. ศูนย์อาเซียนและเอเชียศึกษา สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า)

คำสำคัญ:

วัฒนธรรมอาเซียนศึกษา, ความหลากหลายทางวัฒนธรรม, อัตลักษณ์อาเซียน

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาขั้นตอนการพัฒนาสถาบันการศึกษาต้นแบบ ประเด็นความหลากหลายทางวัฒนธรรมเพื่อเข้าสู่ประชาคมอาเซียนและสร้างองค์ความรู้ดังกล่าวแก่บุคลากรสถาบันการศึกษาภาครัฐ การวิจัยนี้ใช้วิธีแบบผสมทั้งเชิงคุณภาพในรูปแบบวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมและเชิงปริมาณ ผู้ให้ข้อมูลหลักได้แก่ ตัวแทนโรงเรียน Spirit of ASEAN ผู้บริหาร นักเรียนและชุมชนจากทั้งสี่ภาคทั่วประเทศ ผลการศึกษาพบว่าขั้นตอนของการพัฒนาสถาบันการศึกษาต้นแบบฯเริ่มจากการระดมความคิดจากผู้เกี่ยวข้องผสานกับแนวคิดสหวิทยาการจนกระทั่งได้องค์ความรู้คือแนวคิดวัฒนธรรมอาเซียนศึกษาครอบคลุม 6 หน่วยการเรียนรู้ ได้แก่ วัฒนธรรมเหมือนและต่างในอาเซียน ความสัมพันธ์เชิงเสมอภาค ผลกระทบจากกระแสโลกาภิวัตน์ รวมถึงเครื่องมือทางสังคมวิทยา-มานุษยวิทยา ได้แก่ แผนที่ทางสังคมและวัฒนธรรม ผังเครือญาติและประวัติศาสตร์ชุมชนในรูปแบบหลักสูตร โครงงานและโครงการที่เชื่อมโยงแนวคิด CIPPA แนวการบริหารและความสัมพันธ์กับชุมชน โดยมีเป้าหมายคือสร้างการยอมรับต่อความหลากหลายทางวัฒนธรรมในประชาคมอาเซียนผ่านแหล่งการเรียนรู้ที่ใกล้ตัว

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงต่างประเทศ. (2552ข). แผนงานการจัดตั้งประชาคมสังคมและวัฒนธรรมอาเซียน. สืบค้นจาก http://www.mfa.go.th/asean/contents/files/customize-20121218-094710-341214.pdf

เกษรา ชัยเหลืองอุไร. (2556). ความขัดแย้งในสังคมพหุวัฒนธรรม. สืบค้นจาก http://61.19.50.61/dsdw2011/doc_pr/20130403161459.pdf

ชลธิรา สัตยาวัฒนา. (2557). ปรากฏการณ์พลังมวลมหาประชาชน. ปทุมธานี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรังสิต.

ทิศนา แขมมณี. (2553). ศาสตร์การสอน. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.

ธเนศ วงศ์ยานนาวา. (2552). ความไม่หลากหลายของความหลากหลายทางวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ: สมมติ.

สรายุทธ กันหลง. (2558). การตรวจสอบสามเส้า. สืบค้นจากhttp://www.ipernity.com/blog/248956/417687

สุเนตร ชุตินธรานนท์ และคณะ. (2557). ชาตินิยมในแบบเรียนไทย. กรุงเทพฯ: มติชน.

สุภางค์ จันทวานิช. (2547).วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ.กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

องค์ บรรจุน. (2553). สยาม หลากเผ่าหลายพันธุ์. กรุงเทพฯ: มติชน.

อมรวิชช์ นาครทรรพ และคณะ. (2551). การศึกษาในวิถีชุมชน: การสังเคราะห์ประสบการณ์ในชุดโครงการวิจัยด้านการศึกษากับชุมชน. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.)

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

04-02-2019

รูปแบบการอ้างอิง

สุมนะเศรษฐกุล ภ., ยศไกร ก., & ธำรงธัญวงศ์ ส. (2019). สถาบันการศึกษาต้นแบบในการประยุกต์นโยบายส่งเสริมความหลากหลายทางวัฒนธรรมเพื่อส่งเสริมอัตลักษณ์อาเซียน. วารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์และการบริหารสังคม, 25(2), 156–172. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/swjournal/article/view/170109

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ