งานสังคมสงเคราะห์วิถีมุสลิม
คำสำคัญ:
สังคมสงเคราะห์สำหรับมุสลิม, ศักยภาพทางวัฒนธรรม, โมเดลการปฏิบัติงานสังคมสงเคราะห์มุสลิมบทคัดย่อ
งานสังคมสงเคราะห์วิถีมุสลิม คือ การปฏิบัติงานในมิติสังคมตามกระบวนการ หลักการ วิธีการทางสังคมสงเคราะห์ด้วยการเคารพในวัฒนธรรม หลักการศาสนาของผู้ใช้บริการที่นับถือศาสนาอิสลาม บทความวิชาการฉบับนี้ ได้รวบรวมข้อมูลและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง เพื่อเป็นแนวทางในการสร้างความรู้ ความเข้าใจ และสร้างศักยภาพทางวัฒนธรรมของนักสังคมสงเคราะห์ต่อผู้ใช้บริการที่เป็นมุสลิม อย่างไรก็ตามแม้มุสลิมจะมีความเฉพาะในวิถีชีวิต แต่สำหรับโมเดลการปฏิบัติงานสังคมสงเคราะห์ องค์ความรู้หลักที่ใช้ในการปฏิบัติงานสังคมสงเคราะห์ ยังเป็นไปตามมาตรฐานการปฏิบัติงานทั่วไป ศาสนาของผู้ใช้บริการที่แตกต่างกัน มิได้ทำให้กระบวนการหรือวิธีการทางสังคมสงเคราะห์แตกต่างตามไปด้วย หัวใจสำคัญของความแตกต่างขึ้นอยู่กับผู้ใช้บริการที่จะมีความศรัทธา การยอมรับ และปฏิบัติตัวในแนวทางของศาสนามากน้อยเพียงใด ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นจุดแข็งของมุสลิมที่จะเข้าใจในทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิต และยอมรับการทดสอบด้วยจิตใจที่เข้มแข็งและมอบหมายต่อพระเจ้า สำหรับสังคมไทยที่มีประชากรมุสลิมเป็นส่วนน้อยของประเทศ แต่ด้วยวัฒนธรรมของการใส่ใจดูแลกันยังเป็นปัจจัยเอื้อที่มีความสำคัญ การให้การบริการด้านสังคมสงเคราะห์ยังคงมีความงดงามและมีเอกภาพตราบเท่าที่อัตลักษณ์ของความเป็นไทยยังได้รับการตระหนักในเรื่องของการเคารพ ให้เกียรติและไม่ตีตราในความแตกต่างทางศาสนาของผู้ใช้บริการ นักสังคมสงเคราะห์เรียนรู้ที่จะมีความตระหนักมากขึ้นต่อความแตกต่างทางวัฒนธรรมและสร้างความสามารถทางวัฒนธรรมของตนเองต่อการปฏิบัติงานในวิชาชีพ ท่ามกลางผู้ใช้บริการในทุกศาสนา
เอกสารอ้างอิง
Brusin, J.H. (2012). How cultural competency can help reduce health disparities. Radiologic Technology, November/December, 84, No 2.
Crabtree, S.A., Husain, F. & Spalek, B. (2008). Islam and social work. Bristol UK: The Policy Press.
Devore, W. & Schlesinger, E.G. (1999). (5thed.). Ethnic-sensitive Social Work practice. USA: Allyn & Bacon.
Hammoud, M.M., White, C.B. & Fetters, M.D. (2005). Opening cultural doors: providing culturally sensitive healthcare to Arab American and American Muslim patients. American Journal of Obstetrics and Gynecology, 193: 1307-1311. DOI: 10.1016/j.ajog.2005.06.065.
Hessini, L. (2007). Abortion and Islam: policies and practice in the Middle East and North America. Reproductive Health Matters, 15(29), 75-84.
Hodge, D.R. (2005). Social Work and the house of Islam: orienting practitioners to the beliefs and values of Muslims in the United States. National Association of Social Workers.
Horevitz, E., Lawson, J. & Chow, J.C.C. (2013). Examining cultural competence in health care: implications for Social Workers. National Association of Social Workers. DOI: 10.1093/hsw/hlt015.
Kramer, E.J., Wang, C.B., & Lee, E. & Chung, H. (2002). Cultural factors influencing the mental health of Asian Americans, West J Me, 176: 227-231.
National Association of Social Workers. (2008). Code of ethics of the National Association of Social Workers. Washington, DC: Author.
Padela, A.I. & Curlin, F.A. (2013). Religion and disparities: Considering the influences of Islamon the health of American Muslims. J Relig Health, 52: 1333-1345. DOI: 10.1007/s10943-012-9620-y.
Ravindra, N. & Myers, B.J. (2012). Cultural influences on perceptions of health, illness, and disability: a review and focus on Autism, J Child Fam Stud, 21: 311-319.
Ritter, L.A. & Hoffman, N.A. (2010). Multicultural health. USA: Jones and Barlett Publishers, LLC.
Shah, S.M., Ayash, C., Pharaon, N.A. & Gany, F.M. (2008). Arab American immigrants in New York: health care and cancer knowledge, attitudes, and beliefs. Journal of Immigrant and Minority Health, 10(5): 429-436.
Spector, R.E. (2000). Cultural care guides to heritage assessment and health traditions. New Jersy: Prentice Hall Health.
Spector, R.E. (2013). (8thed.). Cultural diversity in health and illness. New Jersy: Pearson Education.
Wanwadee Poonpoksin. (2016). Social work and social welfare in Thai Muslim community. Japan College of Social Work and Shutukotu University.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ผลงานที่ตีพิมพ์ในวารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และวารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ขอสงวนสิทธิในการเผยแพร่ผลงานที่ตีพิมพ์ในแบบรูปเล่มและทางสื่ออิเล็กทรอนิกส์อื่นใด
บทความหรือข้อความคิดเห็นใดๆ ที่ปรากฏในวารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนโดยเฉพาะ คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และบรรณาธิการไม่จําเป็นต้องเห็นด้วยหรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
