แนวทางการนำอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ (Electronics Monitoring) มาใช้ในการควบคุมตัวผู้กระทำผิดในประเทศไทย

ผู้แต่ง

  • สุมนทิพย์ จิตสว่าง, ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
  • ฐิติยา เพชรมุนี, อาจารย์ ดร. คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

คำสำคัญ:

อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์, ผู้กระทำผิด

บทคัดย่อ

บทความ เรื่อง “แนวทางการนำอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ (Electronics Monitoring) มาใช้ในการควบคุมตัวผู้กระทำผิดในประเทศไทย” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงข้อดีข้อเสียของการนำอุปกรณ์ อิเล็กทรอนิกส์มาใช้ในการควบคุมตัวผู้กระทำผิด และเสนอแนวทางที่เหมาะสมในการนำมาใช้ในประเทศไทย จากผลการศึกษา 18 ประเทศที่มีการนำอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ (Electronics Monitoring) มาใช้พบข้อดี คือ เป็นการแสดงถึงความรับผิดชอบของสังคมที่มีต่อปัญหาอาชญากรรม ลดปัญหาความแออัดยัดเยียดในเรือนจำ ลดการตีตราของผู้กระทำผิด เป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีในครอบครัวลดความเครียดของผู้กระทำผิดจากการถูกควบคุมในเรือนจำ เป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับเจ้าหน้าที่ และนำไปสู่การสร้าง ความปลอดภัยให้แก่สังคม สำหรับข้อเสีย ประกอบด้วย ทำให้ครอบครัวประสบกับความเครียด และอาจส่งผลให้เกิดความรุนแรงแก่ครอบครัว การถูกแทรกแซงชีวิตครอบครัวและการถูกรบกวนเวลาส่วนตัว การทำลายความเชื่อมั่นในตนเอง การขาดความเคารพยำเกรงจากบุคคลในครอบครัว หรือบุคคลรอบข้าง การเผชิญกับเงื่อนไขจำนวนมากกว่าการคุมประพฤติในสภาวะปกติ สำหรับแนวทางการนำมาใช้ในประเทศไทยควรนำมาใช้สำหรับผู้ต้องขังระหว่างการพิจารณาคดี ผู้ต้องขังภายหลังคำพิพากษาในคดีที่อัตราโทษ ไม่เกินอำนาจศาลแขวง คือ อัตราโทษอย่างสูงให้จำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 60,000 บาท กระทำผิดครั้งแรก ผู้ต้องขังกลุ่มพิเศษที่เป็นผู้สูงอายุ ผู้ต้องขังหญิง เด็กและเยาวชนที่กระทำผิด

ประวัติผู้แต่ง

สุมนทิพย์ จิตสว่าง, ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร., คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา

ฐิติยา เพชรมุนี, อาจารย์ ดร., คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา

เอกสารอ้างอิง

พรชัย ขันตี และคณะ. (2543). ทฤษฎีและงานวิจัยทางอาชญาวิทยา. กรุงเทพมหานคร: บริษัทบุ๊คเน็ท จำกัด.

นัทธี จิตสว่าง. (2541). หลักทัณฑวิทยา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ราชทัณฑ์.

นัทธี จิตสว่าง. (2546). โปรแกรมการแก้ไขฟื้นฟูผู้กระทำผิด. กรุงเทพมหานคร: วัฒนพงศ์การพิมพ์.

ประธาน วัฒนวาณิชย์. (2546). ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับอาชญาวิทยา. กรุงเทพมหานคร: บริษัท โฟร์พรินติ้ง จำกัด.

สุมนทิพย์ จิตสว่าง และฐิติยา เพชรมุนี. (2549). โครงการติดตามประเมินผลการนำระบบการควบคุมด้วยระบบอิเล็กทรอนิกส์มาใช้กับผู้กระทำความผิด. ได้รับทุนสนับสนุนการทำวิจัยจากสำนักงานกิจการยุติธรรม (สกธ.).

สุมนทิพย์ จิตสว่าง. (2555). กระบวนการดำเนินการป้องกันปราบปรามและดำเนินการสืบสวนสอบสวน และดำเนินคดีของตำรวจเกี่ยวกับคดีเด็กและเยาวชน. ได้รับทุนสนับสนุนการทำวิจัยสำนักงานคณะกรรมการสนับสนุนการวิจัย (สกว.).

อรรณพ สุจริตฉันท์. (2533). การศึกษาทัศนะของบุคลากรในกระบวนการยุติธรรมต่อการนำวิธีการควบคุมผู้กระทำผิดโดยใช้เครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์มาใช้ในประเทศไทย. วิทยานิพนธ์สังคมสงเคราะห์ศาสตร์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

Alex, Alvarez. (2000). Study Guide for Siegel’s Criminology. Wadsworth.

Muncie, J. (1990). “A prisoner in my own home”: The politics and practice of electronic monitoring. Probation Journal.

Rubin,B. (1990). Electronic Jails: A new criminal justice concern. Journal of offender monitoring.

กระทรวงยุติธรรม. (2015). ยธ. แถลงผลการดำเนินงานการนำ EM มาใช้ติดตามผู้ถูกคุมความประพฤติ.จาก http://www.moj.go.th/th

Anita Gibbs and Denise King. (2003). Home Detention with Electronic Monitoring: The New Zealand Experience. Criminal & Criminal Justice, 3(2), 199-211. Available from: http://ourarchive.otago.ac.nz

Dennis Prouty. (2005). Electronic Monitoring of Sex Offenders. Available from: http://www.staffweb.legis.state.ia.us/lfb/irview/irview.htm

Dutch Ministry of Justice. (1988). Electronic House Arrest: A Captivating Alternative?. Available from: www.payback.org.uk.

Ed Mortimer and Chris May. (1997). Electronic Monitoring in Practice : The Second year of the trails curfew orders. Available from: http://www. publications.parliament.uk/pa/cm200506/cmselect/cmpubacc/997/997.pdf

Jennifer Rooney. (1999). Electronic Monitoring in Canada. Available from:www.nicic.org/Liabry/015236.,2006.

Jesse Jannetta. (2006). GPS Monitoring of High - Risk Sex Offender. Available from: www.acjrca.org/ppt06/3.gpsmonhirisk.ppt

John Howard. (2000). Electronic Monitoring John Howard Society of Alberta 2000. Available from: www.johnhoward.ab.ca/PUB/A3.htm

Kath Dodgson and Ed Mortimer. (2000). Home Detention Curfew – The First Year of Operation. Available from: www.homeoffice.gov.uk/rds/index, htm

Kath Dodgson ,Phillippa Goodwin,Phillip Howard, Sain Llewellyn-Thomas, Ed Mortimer,Neil Russell and Mark Weiner. (2003). Electronic Monitoring of released prisoners : an evaluation 0f the Home Detention Curfew scheme. Available from: www.homeoffice.gov.uk/rds/index,htm

Matt Black and Russell G.Smith. (2003). Electronic Monitoring in the Criminal Justice System. Available from: www.aic.gov.au

Michigan Department of Corrections. (2006). Electronic Monitoring of Offenders in the Community. Available from: www.michigan.gov/ corrections/

Minnesota Department of Correction. (2006). Electronic Monitoring of Sex Offenders. Available from: www.doc.state.mn.us

Nation Audit Office in London. (2006). The Electronic Monitoring of Adult Offenders. Available from: www.nao.org.uk/pn/05-06/0506800.htm

National Law Enforcement Corrections Technology Center. (1999). Keeping Track of Electronic Monitoring. Available from: www.nlect.org/txtfiles /ElecMonasc

Schwitzgebel, R. K.. Electronic Monitoring of Criminal Offenders. Available from: web.cgu.edu/faculty/gabler/electronic_monitoring2.htm

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

07-02-2019

รูปแบบการอ้างอิง

จิตสว่าง ส., & เพชรมุนี ฐ. (2019). แนวทางการนำอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ (Electronics Monitoring) มาใช้ในการควบคุมตัวผู้กระทำผิดในประเทศไทย. วารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์และการบริหารสังคม, 24(2), 26–50. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/swjournal/article/view/170881

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ