แนวทางพัฒนาการนำระบบการควบคุมตัวอิเล็กทรอนิกส์มาใช้กับผู้กระทำผิดในประเทศไทย

ผู้แต่ง

  • ปิยะพร ตันณีกุล, ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎนครปฐม

คำสำคัญ:

อุปกรณ์ควบคุมตัวอิเล็กทรอนิกส์, ผู้กระทำผิด, กฎหมาย

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์ของการวิจัยนี้ คือ การศึกษารูปแบบของระบบการควบคุมตัวอิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้อยู่ในประเทศไทยและต่างประเทศ ปัญหาและอุปสรรคในการนำระบบการควบคุมตัวอิเล็กทรอนิกส์มาใช้ในประเทศไทย และหาแนวทางพัฒนาระบบการควบคุมตัวอิเล็กทรอนิกส์ที่เหมาะสมกับบริบทของสังคมไทย โดยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบของระบบการควบคุมตัวอิเล็กทรอนิกส์ที่ต่างประเทศใช้อยู่ในปัจจุบันจะใช้กับการกระทำผิดที่มีอัตราโทษจำคุกไม่มาก และเป็นการกระทำผิดครั้งแรก หรือใช้กับผู้กระทำผิดที่ได้รับโทษจำคุกมาระยะหนึ่งแล้วและได้รับการพักการลงโทษ ระบบเทคโนโลยี มี 2 ระบบ คือ ระบบวิทยุคลื่นสั้น (RF) และระบบกำหนดตำแหน่งบนโลก (GPS) ผู้ที่รับผิดชอบค่าใช้จ่ายส่วนใหญ่คือ ผู้กระทำผิดที่เข้าร่วมโครงการ แต่ละประเทศมีระยะเวลาที่ควบคุมตัวไม่เท่ากัน หน่วยงานที่มีหน้าที่รับผิดชอบคือ กระทรวงยุติธรรม โดยบริหารผ่านกรมคุมประพฤติ บางประเทศตั้งศูนย์ควบคุมเพื่อให้ทำหน้าที่ควบคุมโดยเฉพาะ
ปัญหาและอุปสรรคในการนำระบบการควบคุมตัวอิเล็กทรอนิกส์มาใช้ในประเทศไทย ได้แก่ กฎหมายไม่ชัดเจนและครอบคลุมในทุกหน่วยงานของกระบวนการยุติธรรมที่เกี่ยวข้อง เจ้าหน้าที่ขาดความรู้เกี่ยวกับระบบและการนำอุปกรณ์ควบคุมตัวอิเล็กทรอนิกส์มาใช้และมีทัศนคติในทางลบรวมถึงการขาดแคลนเจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติ ระบบสัญญาณไม่เสถียร อุปกรณ์ไม่คงทน มีขนาดใหญ่และหนัก เงื่อนไขที่ระบุให้ปฏิบัติไม่เหมาะสมกับสภาพความเป็นอยู่และอาชีพของผู้สวมใส่ ซึ่งส่วนใหญ่มีอาชีพเกษตรกรรม ผู้สวมใส่อุปกรณ์รู้สึกว่าถูกจ้องมอง สูญเสียความเป็นส่วนตัว มีผลกระทบด้านการใช้ชีวิตคู่ และรู้สึกอับอาย
แนวทางพัฒนาที่เหมาะสมกับบริบทของสังคมไทย ได้แก่ ออกกฎหมายมารองรับการใช้อุปกรณ์ควบคุมตัวอิเล็กทรอนิกส์กับผู้กระทำผิดให้ครอบคลุมในทุกหน่วยงานของกระบวนการยุติธรรม ให้นำมาใช้ได้ทั้งก่อนมีคำพิพากษาหรือในระหว่างพิจารณาคดีและหลังจากมีคำพิพากษาแล้ว ไม่ควรเจาะจงประเภทของคดี จัดเงื่อนไขให้เหมาะสมกับผู้กระทำผิดแต่ละคน กำหนดระยะเวลาที่เหมาะสม ควรจัดตั้งหน่วยงานขึ้นมาต่างหากเพื่อทำหน้าที่กำกับดูแล เพิ่มอัตรากำลังเจ้าหน้าที่ พัฒนาอุปกรณ์ให้ทันสมัย คงทน เหมาะกับสังคมไทยซึ่งเป็นสังคมเกษตรกรรม ควรมีการเชื่อมต่อระบบสัญญาณกับหน่วยงานอื่น ให้ผู้กระทำผิดเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายเว้นแต่มีฐานะยากจน ควรให้รัฐเป็นผู้จ่ายให้
ข้อเสนอแนะ ใช้อุปกรณ์ให้เหมาะสมกับคำพิพากษา วัตถุประสงค์ในการใช้ต้องมีความชัดเจน และต้องสัมพันธ์กับชนิดของคดีหรือระดับความเสี่ยง ประชาสัมพันธ์ระบบการควบคุมตัวอิเล็กทรอนิกส์ ใช้อุปกรณ์ควบคู่กับมาตรการอื่น จัดทำเว๊บไซด์เกี่ยวกับอุปกรณ์ควบคุมตัวอิเล็กทรอนิกส์ การประสานงานระหว่างหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ตรวจสอบความสมบูรณ์ของอุปกรณ์อย่างสม่ำเสมอ ทดสอบระบบอย่างสม่ำเสมอ ต้องคำนึงถึงปัจจัยที่ส่งผลต่อสุขภาพของผู้สวมใส่และความปลอดภัยของชุมชนควบคู่ไปกับการคำนึงถึงสิทธิมนุษยชน ควรมีการประเมินผลก่อนใช้ ขณะใช้ และหลังจากใช้แล้ว

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงยุติธรรม. (ม.ป.ป.). การนำเครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์มาใช้กับผู้กระทำความผิดในประเทศไทย ค้นเมื่อ เมษายน 4, 2558, จาก http://www.moj.go.th

ซีต้า ธนฐิติวงศ์. (2553). การควบคุมผู้ต้องโทษโดยเครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์. ปริญญานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขากฎหมายอาญา, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. กรุงเทพฯ.

ณัฐฐ์วัฒน์ สุทธิโยธิน. (ม.ป.ป.). ทฤษฎีการลงโทษ. ค้นเมื่อ เมษายน 4, 2558, จาก http://www.stou.ac.th/School/S1w/upload/41716_6.pdf

นัทธี จิตสว่าง. (ม.ป.ป.). วัตถุประสงค์ในการลงโทษ. ค้นเมื่อ เมษายน 4, 2558, จาก http://www.gotoknow.org/blogs/posts/454719

สุมนทิพย์ จิตสว่าง และฐิติยา เพชรมุนี. (2550). รายงานวิจัยเรื่อง โครงการติดตามประเมินผลการนำระบบการควบคุมด้วยระบบอิเล็กทรอนิกส์มาใช้กับผู้กระทำผิด. สำนักงานกิจการยุติธรรมกระทรวงยุติธรรม. กรุงเทพฯ: ม.ป.ท.

อัจฉรียา ชูตินันท์. (2555). อาชญาวิทยาและทัณฑวิทยา. กรุงเทพฯ : วิญญูชน. หน้า 133.

Black, M and Smith, G.R. (n.d.). Electronic monitoring in the criminal justice system (Online), Retrieved April 10, 2015, from http://www.aic.gov .au/publications/current%20series/tandi/241-260/tandi254.html

Bottos, S. (n.d.). “An Overview of Electronic Monitoring in Corrections: The Issues and Implications,” Correction Service Canada, April 2007. (Online), Retrieved April 10, 2015, from http://www.csc-scc.gc.ca/ research/r182-eng.shtml

Pinto, S and Nellis, M. (n.d.). Survey of Electronic Monitoring in Europe (Online), Retrieved October 10, 2015, from http://bjc.oxfordjournals.org

Roman, K. J and others. (2012). The Costs and Benefits of Electronic Monitoring for Washington, DC. (Online), Retrieved April 10, 2015, from www.dccrimepolicy.org/images/ DCPI-EM-Final_1.pdf

UNODC. (2013). The use of electronic monitoring bracelets as an alternative measure to imprisonment in Panama. (Online), Retrieved April 10, 2015, from www.unodc.org

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

07-02-2019

รูปแบบการอ้างอิง

ตันณีกุล ป. (2019). แนวทางพัฒนาการนำระบบการควบคุมตัวอิเล็กทรอนิกส์มาใช้กับผู้กระทำผิดในประเทศไทย. วารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์และการบริหารสังคม, 24(2), 121–149. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/swjournal/article/view/170902

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ