อิทธิพลของสื่อสังคมออนไลน์ต่อพฤติกรรมเบี่ยงเบนของเด็กและเยาวชนในเขตกรุงเทพมหานคร

ผู้แต่ง

  • ชุติมาภรณ์ ค้าขาย คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์

คำสำคัญ:

สื่อสังคมออนไลน์, พฤติกรรมเบี่ยงเบน, พฤติกรรมเบี่ยงเบนของเด็กและเยาวชน

บทคัดย่อ

มูลเหตุจูงใจในการทำวิจัยในครั้งนี้เพื่อศึกษาอิทธิพลของสื่อสังคมออนไลน์ที่มีต่อพฤติกรรมเบี่ยงเบนของเด็กและเยาวชน และเพื่อศึกษาอิทธิพลของสื่อสังคมออนไลน์ที่มีต่อพฤติกรรมเบี่ยงเบนของเด็กและเยาวชนแต่ละพฤติกรรม เป็นการวิจัยเชิงสำรวจโดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล กลุ่มตัวอย่าง คือ เด็กและเยาวชนในเขตกรุงเทพมหานคร ที่กำลังศึกษาในระดับมัธยมศึกษา จำนวน 400 คน จาก 14 โรงเรียน ด้วยการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน การสุ่มตัวอย่างแบบง่าย และการสุ่มตัวอย่างตามความสะดวก สถิติในการวิเคราะห์ คือ วิเคราะห์การถดถอยแบบพหุคูณ วิเคราะห์ตัวแปรหุ่น และวิเคราะห์การถดถอยโลจิสติกส์ จากการวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติ พบว่า ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมเบี่ยงเบน ได้แก่ แรงดึงดูดให้กระทำความผิด ระยะเวลาในการใช้สื่อสังคมออนไลน์ แรงขัดขวางภายนอก และความถี่ในการใช้สื่อสังคมออนไลน์ ตามลำดับ โดยแรงดึงดูดให้กระทำผิด ระยะเวลาในการใช้สื่อสังคมออนไลน์ และความถี่ในการใช้สื่อสังคมออนไลน์ มีทิศทางบวกกับพฤติกรรมเบี่ยงเบน นั่นคือ เมื่อเด็กและเยาวชนใช้สื่อสังคมออนไลน์บ่อยครั้งต่อวัน มีการใช้สื่อสังคมออนไลน์เป็นเวลานานต่อวัน และมีแรงดึงดูดให้กระทำผิดสูง จะทำให้มีโอกาสเกิดพฤติกรรมเบี่ยงเบนสูงตามไปด้วย ในขณะที่แรงขัดขวางภายนอกมีทิศทางเป็นลบกับพฤติกรรมเบี่ยงเบน นั่นคือ ถ้าเด็กและเยาวชนมีแรงขัดขวางภายนอกต่ำจะทำให้มีโอกาสเกิดพฤติกรรมเบี่ยงเบนสูงขึ้น โดยพฤติกรรมเบี่ยงเบนแต่ละพฤติกรรมได้รับอิทธิพลจากสื่อสังคมออนไลน์แตกต่างกัน ผลการวิจัยนำไปสู่ข้อเสนอแนะในการยับยั้งพฤติกรรมเบี่ยงเบน จากแรงขัดขวางภายนอก ได้แก่ ความรักความอบอุ่นจากครอบครัว กลุ่มเพื่อน ผนวกกับการมีจริยธรรมในตนเอง การปฏิบัติตนตามกฎ ระเบียบในสังคม สนับสนุนให้เด็กและเยาวชนใช้สื่ออย่างสร้างสรรค์ จะสามารถลดอิทธิพลของสื่อสังคมออนไลน์ที่มีต่อเด็กและเยาวชนได้

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2558). ข้อมูลสถิติ. 20 มีนาคม 2560. http://www.mis.moe.go. th/MIS2015/index.php?option=comcontent&view=article&id=141&Itemid=241

ณวิสาร์ จุลเพชร และบุญนิภา เกี้ยวม่าน. (2556). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ของนักศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช. สืบค้นเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม 2559. https://race.nstru.ac.th/home_ex/eportfolio//pic/academy/24163542.pdf?1574598974

ธาม เชื้อสถาปนศิริ. (2552). (คลิป) เด็กตบกันเทคโนโลยี สื่อ อาชญากรรมออนไลน์ และการหลอมรวมสื่อ. สืบค้นเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม 2559. http://www. matichon.co.th/news_detail.php?newsid=1256043827&grpid=&catid=02

นพดล กรรณิกา และคณะ. (2548). โครงการเฝ้าระวังรักษาคุณภาพอนาคตเยาวชนไทย. สืบค้นเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม 2559. http://intranet.prd.go.th/libbase/ view_book.php?book_id=864

นิพนธ์ ดาราวุฒิมาประกรณ์. (2558). วัยรุ่นใช้สื่อออนไลน์อย่างไรในการหาคู่. สืบค้นเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม 2559. http://www.ms.ipsr. mahidol.ac.th/Conference XI/Download/Book/447-IPSR-Conference-A03-fulltext.pdf

ปกรณ์ มณีปกรณ์. 2555. ทฤษฎีอาชญาวิทยา. กรุงเทพมหานคร: ห้างหุ้นส่วนจำกัด เอ็ม.ที.เพรส.

ปัญญ์กรินทร์ หอยรัตน์, และปราโมทย์ วงศ์สวัสดิ์. (2560). วัยรุ่นไทยกับการมีเพศสัมพันธ์ก่อนวัยอันควร. วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี. 28(2), 173-182.

ปิยวัฒน์ เกตุวงศา และศุทธิดา ชวนวัน. (2558). ใครเป็นใครบนเครือข่ายสังคมออนไลน์: ความหลากหลายทางคุณลักษณะและพฤติดรรม. สืบค้นเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม 2559. http://www.ms.ipsr.mahidol.ac.th/ConferenceXI/Download/ Book/447-IPSR-Conference-A02-fulltext.pdf

พรชัย ขันตี, กฤษณพงศ์ พูตระกูล และจอมเดช ตรีเมฆ. (2558). ทฤษฏีอาชญาวิทยา: หลักการ งานวิจัยและนโยบายประยุกต์. กรุงเทพมหานคร: ส.เจริญการพิมพ์.

มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. (2554). เอกสารประกอบการสอนชุดวิชา ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับสื่อมวลชน. นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ศาลาสี่มุม. (2548). อาชญากรไร้เดียงสา. สืบค้นเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม 2559. https://blogazine.pub/column-archives/node/864

สถาบันสุขภาพเด็กและวัยรุ่นราชนครินทร์. (2558). จิตรเวชศิริราช DMS 5. กรุงเทพมหานคร: คณะแพทยศาสตร์ศิริราช.

สำนักงานคณะกรรมการเฝ้าระวังวัฒนธรรม. (2549). การเฝ้าระวังพฤติกรรมเสี่ยงเด็กไทย พ.ศ. 2549. วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี, 28(2).

สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ (องค์การมหาชน). (2559). รายงานผลการสำรวจพฤติกรรมผู้ใช้อินเตอร์เน็ตในประเทศไทย 2559. สืบค้นเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม 2559. https://www.etda.or.th/publishing-detail/thailand-internet-user-profile-2016-th.html

อัญชิสา ปงคำเฟย. 2547. การขัดเกลาทางสังคมกับพฤติกรรมเบี่ยงเบนของวัยรุ่นในสถาบันอุดมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร. พิษณุโลก.

Daniel G. (1956). Criminality theories and behavioral images. American Journal of Sociology. (61). 433-444.

Positionin. (2015). Facebook VS YouTube ศึกนี้นักการตลาดจะเลือกใคร?. 20 ธันวาคม 2559. https://positioningmag.com/61170

Taro Yamane. (1967). Taro Statistic: An Introductory Analysis. New York: Harper

เผยแพร่แล้ว

29-12-2019

รูปแบบการอ้างอิง

ค้าขาย ช. (2019). อิทธิพลของสื่อสังคมออนไลน์ต่อพฤติกรรมเบี่ยงเบนของเด็กและเยาวชนในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์และการบริหารสังคม, 27(2), 194–227. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/swjournal/article/view/225816

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย