แนวทางการพัฒนารูปแบบและการบริหารจัดการในสถาบัน กองคุ้มครองสวัสดิภาพและพัฒนาคนพิการ

ผู้แต่ง

  • ธัญญลักษณ์ รุ้งแสงจันทร์ คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

คำสำคัญ:

รูปแบบ, การบริหารจัดการในสถาบัน, คนพิการ

บทคัดย่อ

          การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและทบทวนรูปแบบการคุ้มครองสวัสดิภาพคนพิการในสถาบันที่เหมาะสมในแต่ละช่วงชีวิต พัฒนากระบวนการคุ้มครองสวัสดิภาพคนพิการ และเพื่อจัดทำข้อมูลเสนอเชิงนโยบายในการพัฒนารูปแบบการคุ้มครองสวัสดิภาพคนพิการในสถาบัน  ระเบียบวิธีวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative research) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ  ประเด็นการสนทนากลุ่มย่อย (Focus Group) และการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-depth Interview) ผลการศึกษาพบว่า รูปแบบการให้บริการของสถานคุ้มครองและพัฒนาคนพิการในสถาบันเป็นรูปแบบ “one size fits for all” เป็นรูปแบบการดูแลที่เหมือนกันหมดทุกแห่ง  และมีรูปแบบการคุ้มครองสวัสดิภาพคนพิการนอกสถาบัน (Deinstitutionalization) เป็นการจัดบริการแบบกลางวัน ลักษณะไปกลับ  กระบวนการคุ้มครองสวัสดิภาพคนพิการในสถาบันที่เหมาะสมพบว่า มี 4 รูปแบบ ได้แก่ 1. รูปแบบบริการสถานคุ้มครองและพัฒนาคนพิการที่เน้นครอบครัวและชุมชนเป็นฐาน (Families and community-based ) 2.รูปแบบบริการแบบถ่ายโอนภารกิจให้ท้องถิ่น (Local Administration-based ) 3. รูปแบบบริการแบบหุ้นส่วน (Partnership - Based ) 4. รูปแบบบริการในสถาบัน (Institutional- Based ) ข้อเสนอแนะ สถานคุ้มครองและพัฒนาคนพิการควรพัฒนารูปแบบบริการนอกสถาบันเพิ่มขึ้น ควรพัฒนาเป็นสถาบันการเรียนรู้การดูแลคนพิการในครอบครัวและชุมชน ควรมีเครื่องมือ มาตรการ กระบวนการ และวิธีการที่จะทำให้ครอบครัวของคนพิการสามารถอยู่ และดูแลคนพิการที่บ้านได้ 

ประวัติผู้แต่ง

ธัญญลักษณ์ รุ้งแสงจันทร์, คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

อาจารย์ประจำคณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

เอกสารอ้างอิง

กรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิติคนพิการ กระทรวงการพัฒนาสังคมและ

ความมั่นคงของมนุษย์. (2562). กระบวนการพัฒนาการคุ้มครองและส่งต่อคนพิการในสถาบัน. กรุงเทพฯ: กองคุ้มครองสวัสดิภาพคนพิการ.

กรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ. (2562). รายงานข้อมูลสถานการณ์ด้านคนพิการในสถาบันของกองคุ้มครองสวัสดิภาพและคนพิการ. กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์, กองคุ้มครองสวัสดิภาพและคนพิการ.

กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์, สำนักงานส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการแห่งชาติ. (2552). อนุสัญญาว่าด้วยสิทธิคนพิการ: Convention on the Rights of Persons with Disabilities [CRPD]. กรุงเทพฯ: หจก.ไอเดีย สแควร์.

ทวี เชื้อสุวรรณทวี และคณะ. (2549). รูปแบบการฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการที่เหมาะสมกับชุมชนพุทธมณฑล อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม. สืบค้นจาก https://rs.mahidol.ac.th

ยุวดี วิริยางกูร. (2559). ชีวิตของคนพิการในประเทศญี่ปุ่น. สืบค้นจาก file:///C:/Users/tunyaluk/Downloads/130953-Article%20Text-345121-1-10-20180627.pdf

ระพีพรรณ คำหอม และวรรณวดี พูลพอกสิน. (2562). โครงการพัฒนากลไกการส่งเสริมสิทธิคนพิการตามแผนพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการรายบุคคล. รายงานการวิจัย. ได้รับการสนับสนุนจาก กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์, กรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ.

สำนักงานส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการแห่งชาติ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (ม.ป.ป.) ยุทธศาสตร์อินชอน...“เพื่อทำสิทธิให้เป็นจริง” สำหรับคนพิการในภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิก. มปท. แปลจาก Incheon Strategy to “Make the Right Real for Persons with Disabilities in Asia and the Pacific. สืบค้นจาก https://www.unescap.org/sites/default/files/Incheon%20Strategy%20%28Thai%29.pdf

Racino, J. N. (2012). Community & Disability: DeInstitutionalization. Retrieved from https://patimes.org/community-disability-deinstitutionalization/

United Nations. (2007). Convention on the Rights of Persons with Disabilities (CRPD). Retrieved from https://www.un.org/ development/desa/disabilities/ convention-on-the-rights-of-persons-with-disabilities/article-19-living-independently-and-being-included-in-the-community.html

เผยแพร่แล้ว

28-12-2020

รูปแบบการอ้างอิง

รุ้งแสงจันทร์ ธ. (2020). แนวทางการพัฒนารูปแบบและการบริหารจัดการในสถาบัน กองคุ้มครองสวัสดิภาพและพัฒนาคนพิการ. วารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์และการบริหารสังคม, 28(2), 86–112. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/swjournal/article/view/244671

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย