ความท้าทายในการตอบสนองความต้องการของประชาชนของปลัดท้องถิ่นที่ปฏิบัติหน้าที่แทนผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น หลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2557

ผู้แต่ง

  • เดชมนตรี เบ้าหินลาด วิทยาลัยปกครองท้องถิ่น มหาลัยขอนแก่น
  • ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.กฤชวรรธน์ โล่ห์วัชรินทร์ วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยขอนแก่น

คำสำคัญ:

การปกครองท้องถิ่น, การกระจายอำนาจ, ความเป็นตัวแทนทางการเมือง

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่อง “ความท้าทายในการตอบสนองความต้องการของประชาชนของปลัดท้องถิ่นที่ปฏิบัติหน้าที่แทนผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น หลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2557” มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาปัญหาและอุปสรรคในการทำงานของปลัด อปท. ที่ต้องปฏิบัติหน้าที่แทนนายก อปท. ในการตอบสนองความต้องการของประชาชนและแก้ไขปัญหาในท้องถิ่นในช่วงระยะเวลาที่ยังไม่มีการเลือกตั้งท้องถิ่นหลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2557 ผู้วิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบกรณีศึกษาหลายกรณี โดยศึกษา วิเคราะห์เอกสารที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติงานของปลัดในช่วงระยะเวลาที่ยังไม่มีการเลือกตั้งท้องถิ่นและสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลหลักที่มาจากฝ่ายบริหาร ฝ่ายนิติบัญญัติ ฝ่ายประจำ และประชาชนใน อปท. 4 แห่งในจังหวัดชัยภูมิรวมทั้งสิ้น 24 คน ผลการวิจัยพบว่า ปลัด อปท. ที่ปฏิบัติหน้าที่แทนนายก อปท. ไม่สามารถปฏิบัติงานได้เทียบเท่านายก อปท. และมีปัญหาและอุปสรรคสำคัญในการปฏิบัติงาน 4 ประการ คือ ภาระงานที่เพิ่มขึ้น ข้อจำกัดทางกฎหมาย ความไม่เข้าใจชุมชนท้องถิ่นอย่างแท้จริง และการตอบสนองนโยบายส่วนกลางมากกว่าประชาชนในท้องถิ่น ข้อค้นพบนี้ชี้ให้เห็นว่า เนื่องจากปลัดไม่ได้มีที่มาและเป็นตัวแทนของประชาชนในท้องถิ่น จึงไม่มีภาระรับผิดชอบและการตอบสนองความต้องการของประชาชนในท้องถิ่นมากเท่ากับการตอบสนองระบบราชการส่วนกลางและส่วนภูมิภาค ซึ่งเป็นความท้าทายของปลัด อปท. ที่ต้องปฏิบัติหน้าที่ในช่วงที่ยังไม่มีการเลือกตั้งท้องถิ่น ดังนั้นในช่วงที่ยังต้องปฏิบัติหน้าที่แทนนายก อปท. ปลัดจึงควรลงพื้นที่รับฟังความคิดเห็นของประชาชนอย่างใกล้ชิด และในระยะยาวรัฐบาลควรคืนอำนาจโดยจัดการเลือกตั้งเพื่อให้ได้ตัวแทนของประชาชนมาบริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพื่อไม่ให้ประชาชนต้องเสียโอกาสในการเข้าถึงประโยชน์จากกระจายอำนาจตามวิถีการปกครองระบอบประชาธิปไตย

เอกสารอ้างอิง

กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2558). ปลัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นปฏิบัติหน้าที่นายกองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. สืบค้นจาก http://www.dla.go.th/upload/document/type2/2015/11/15878_1_1446610714280.pdf?time=1485104750884.

กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. ระบบข้อมูลกลางองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. สืบค้นจาก http://infov1.dla.go.th/public/surveyInfo.do.

คำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติที่ 1/2557. เรื่อง การได้มาซึ่งสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่นเป็นการชั่วคราว. (2558, 5 มกราคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 132 ตอนพิเศษ 1 ง.

จีระวัฒน์ ลีนะกนิษฐ และพัด ลวางกูร (2563). การใช้อำนาจพิเศษตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย, (ฉบับชั่วคราว)พ.ศ. 2557 มาตรา 44 ของคณะรักษาความสงบแห่งชาติ. วารสารรัชต์ภาคย์, 14(34), 1-15.

เจนจบทิศ จารึกกลาง และศิวัช ศรีโภคางกุล (2563). การแทรกแซงองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นหลังรัฐประหาร พ.ศ. 2557. Humanities, Social Sciences and arts, 12(6), 1035-1049.

เชิงชาญ จงสมชัย. (2558). ทิศทางการปฏิรูปการกระจายอำนาจและการปกครองท้องถิ่นหลังรัฐประหาร2557. วารสารสังคมศาสตร์, 11(1), 30-51.

ชูวงศ์ ฉายะบุตร. (2539). การปกครองท้องถิ่นไทย. กรุงเทพฯ: บริษัทพิฆเนศพริ้นท์ติ้งเซ็นเตอร์ จำกัด.

ญาเรศ อัครพัฒนานุกูล. (2559). บทบาทของการกระจายอำนาจกับการส่งเสริมการเมืองภาคประชาชนศึกษากรณีองค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดอุบลราชธานีในช่วงปี พ.ศ. 2554-2555. วารสารสังคมศารตร์มหาวิทยาลัยนเรศวร, 12(2), 171-194.

ธเนศวร์ เจริญเมือง. (2550). 100 ปี การปกครองท้องถิ่นไทย พ.ศ. 2440-2540. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: โครงการจัดพิมพ์คบไฟ.

ประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติที่ 85/2557. เรื่อง การได้มาซึ่งสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่นเป็นการชั่วคราว. (2557, 21 กรกฎาคม).

ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 131 ตอนพิเศษ 314 ง.

พระราชบัญญัติ สภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ.2537. (2537, 26 พฤศจิกายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 111 ตอนที่ 53 ก, หน้า 21-22.

พระราชบัญญัติ เทศบาล พ.ศ.2496. (2496, 13 กุมภาพันธ์). ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 70 ตอนที่ 14 ก, หน้า 222/17

วัชราภรณ์ มณีนุช. (2560). ข้อสังเกตบางประการเกี่ยวกับบทบัญญัติของกฎหมายจัดตั้งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่แก้ไขใหม่ในส่วนของการกำกับดูแลภายใต้บทบัญญัติรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. วารสารนิติศาสตร์และสังคมท้องถิ่น, 4(1), 122-150.

วรรณธิพา นุชลำยอง และ กฤชวรรธน์ โล่วัชรินทร์. (2563). ผลกระทบของรัฐประหารปี 2557 ต่อการจัดบริการสาธารณะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดขอนแก่น. วารสารธรรมทรรศ, 20(1), 99-108.

ศุภสวัสดิ์ ชัชวาลย์. (2558). ความสัมพันธ์ระหว่างข้าราชการการเมืองและข้าราชการประจำในประเทศไทยและต่างประเทศ:การศึกษาเพื่อสร้างข้อเสนอแนะบางประการสำหรับประเทศไทย. วารสารสถาบันพระปกเกล้า, 13(1). 72-97.

ศิริวดี วิวิธคุณากร, ภักดี โพธิ์สิงห์ และสัญญา เคณาภูมิ. (2563). การปกครองท้องถิ่นไทยในยุคพลิกผันการเปลี่ยนแปลง.วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 4(2), 357-374.

iLaw. (2561). สี่ปี คสช. ปฏิรูปการปกครองท้องถิ่น กระจายอำนาจถอยหลัง ราชการแทรกแซงท้องถิ่น. สืบค้นจาก https://ilaw.or.th/node/4809.

iLaw. (2562). ท้องถิ่นและท้องที่ ความทับซ้อนในกระจายอำนาจของไทย. สืบค้นจาก https://ilaw.or.th/node/5501.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

26-12-2021

รูปแบบการอ้างอิง

เบ้าหินลาด เ., & โล่ห์วัชรินทร์ ก. (2021). ความท้าทายในการตอบสนองความต้องการของประชาชนของปลัดท้องถิ่นที่ปฏิบัติหน้าที่แทนผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น หลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2557. วารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์และการบริหารสังคม, 29(2), 162–188. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/swjournal/article/view/250455

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย