การกราดยิงในประเทศไทย: มายาคติกับภัยเงียบที่คืบคลาน

บทคัดย่อ

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์เชิงวิพากษ์เกี่ยวกับปรากฎการณ์การกราดยิงในสังคมไทย มุ่งเน้นการตรวจสอบความหมาย ข้อเท็จจริง และมายาคติที่เกี่ยวข้อง พร้อมทั้งอภิปรายถึงผลกระทบของการใช้คำที่คลุมเครือในการอธิบายเหตุการณ์ และบทบาทของสื่อมวลชนในการนำเสนอข่าว ซึ่งจะนำไปสู่การสร้างความเข้าใจที่ถูกต้องและลบเลือนมายาคติที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน ตลอดจนป้องกันการยกยอผู้ก่อเหตุเป็นฮีโร่และนำไปสู่พฤติกรรมเลียนแบบ และข้อเสนอแนะเชิงนโยบายต่อรัฐเพื่อรับมือต่อกรณีการกราดยิง โดยใช้หลักการและทฤษฎีทางอาชญาวิทยา คือ ทฤษฎีสะสมความเครียด ทฤษฎีลอกเลียนแบบ และแนวคิดการป้องกันความรุนแรงด้านอาวุธปืน มาอธิบายปรากฏการณ์เหล่านี้ พร้อมทั้ง เปรียบเทียบสถานการณ์ในสังคมไทยกับกรณีศึกษาจากประเทศสหรัฐอเมริกา เพื่อให้เห็นภาพในบริบทระดับสากล โดยแม้ว่าในระดับสะกลจะไม่ใช่สถานการณ์ที่ไม่น่าห่วงกังวล แต่สะท้อนถึงภัยเงียบของแนวโน้มการเกิดเหตุที่มากกว่าอดีตอย่างชัดเจน และหากยังคงมีการนำเสนอข่าวที่เน้นการตีแผ่เรื่องราวของมือปืน อาจส่งผลให้ความรุนแรงของเหตุกราดยิงสูงขึ้นได้ ดังนั้น ภาครัฐควรให้ความสำคัญกับสร้างความเข้าใจที่ถูกต้องควบคู่กับการกำหนดแนวทางการนำเสนอของสื่อ และการมีมาตรการป้องกันการเกิดเหตุกราดยิงที่ครอบคลุมทุกมิติ