การประเมินความต้องการจำเป็นการพัฒนาทักษะด้านดิจิทัลของครู และบุคลากรทางการศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำกรุงเทพมหานคร
คำสำคัญ:
การประเมินความต้องการจำเป็น, ทักษะดิจิทัล, ครูและบุคลากรทางการศึกษาบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินความต้องการจำเป็นการพัฒนาทักษะด้านดิจิทัลของครูและบุคลากรทางการศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำกรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่าง คือ ข้าราชการครูและพนักงานราชการ จำนวน 204 คน ถูกคัดเลือกมาด้วยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามชนิด แบบตอบสนองคู่ โดยการวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงบรรยาย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และใช้เทคนิค Modifiied Priority Needs Index (PNImodified) ในการจัดลำดับของความต้องการจำเป็น ผลวิจัยสรุป พบว่า ผู้ทำงานด้านบริการมีความต้องการจำเป็นต่อการพัฒนาทักษะด้านดิจิทัล ด้านประสบการณ์ เป็นอันดับที่ 1 (PNImodified) = 0.25 อันดับที่ 2 ด้านความรู้ (PNImodified) = 0.24 อันดับที่ 3 ด้านความสามารถ (PNImodified) = 0.23 อันดับที่ 4 ด้านคุณลักษณะ ด้านความรู้ (PNImodified) = 0.19
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมการเรียนรู้. (2566). รายงานผลการตรวจสอบสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้กรุงเทพมหานคร ประจำปีงบประมาณ 2566. สำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ กรุงเทพมหานคร.
นวพัฒน์ เก็มกาแมน. (2563). แนวทางการพัฒนาการรู้ดิจิทัลสำหรับครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 7 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์], มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
บุญชู ใจใส. (2564). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อทักษะดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร]. ระบบฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. https://gsmis.snru.ac.th/e-thesis/file_att1/2021112962421229126_fulltext.pdf
เบญจวรรณ เลิศหัตถกิจ. (2556). การสร้างแบบวัดคุณลักษณะนักวิจัยสำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น[วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ]. คลังสถาบันมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. https://hdl.handle.net/20.500.14740/43585
ปรเมศวร์ ศิริรัตน์ และคณะ. (2564). รายงานการวิจัยการศึกษาการบริหารการจัดการส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยในสถานการณ์นิวนอร์มัลของสำนักงาน กศน.กทม. สำนักงานการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2554). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 (พิมพ์ครั้งที่ 2). อักษรเจริญทัศน์.
วริศร เผ่าวนิช. (2564). ทำความรู้จัก Digital skill คืออะไร ทำไมถึงเป็นทักษะแห่งอนาคตที่คนรุ่นใหม่ต้องมีกับ วริศร เผ่าวนิช. บริษัท เทคซอส มีเดีย จำกัด. https://techsauce.co/connext/career-insight/digital-skills
ศิริพร อาจปักษา. (2557). การประเมินความต้องการจำเป็นในการพัฒนาตนเองของครูสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน จังหวัดราชบุรี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร]. คลังปัญญามหาวิทยาลัยศิลปากร. https://sure.su.ac.th/xmlui/bitstream/handle/123456789/10516/Siriporn_Ardpaksa_fulltext.pdf?sequence=2&isAllowed=y
สัญญา พันพิลา. (2562). ความสามารถด้านดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบึงกาฬ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช]. คลังปัญญา มสธ.https://ir.stou.ac.th/handle/123456789/6229
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา. (2563). ว4/2563 กรอบแนวทางการพัฒนาทักษะด้านดิจิทัลสำหรับข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา. สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา. https://otepc.go.th/th/content_page/item/2928-4-2563.html
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2561). ทักษะด้านดิจิทัลของข้าราชการและบุคลากรภาครัฐเพื่อการปรับเปลี่ยนเป็นรัฐบาลดิจิทัล. https://www.ocsc.go.th/?post_type=laws&p=42304
สำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้กรุงเทพมหานคร. (2566). ข้อมูลพื้นฐานสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำกรุงเทพมหานคร. https://dolebkk.go.th/about-us/history/
สุวิมล ว่องวาณิช. (2558). การประเมินความต้องการจำเป็น. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
โสภิตา สว่างเลิศกุล. (2560). ‘ดิจิทัล สกิล’ เตรียมพร้อมสู่ไทยแลนด์โฉมใหม่. Post Today. https://www.posttoday.com/life/life/516410
อภิวรรตน์ กรมเมือง. (2563). การมีส่วนร่วมของพนักงานและความสามารถในการปฏิบัติงานของพนักงานในอุตสาหกรรมชิ้นส่วนยานยนต์ของไทย. วารสารบริหารธุรกิจศรีนครินทรวิโรฒ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 11(2), 75-88. https://ejournals.swu.ac.th/index.php/MBASBJ/article/view/13593
อันธิกา ปริญญานิลกุล และคณะ. (2563). ทักษะดิจิทัลที่จำเป็นต่อการปฏิบัติงานของผู้ประกอบวิชาชีพในธุรกิจโรงแรมไทย: กรณีศึกษาโรงแรมในเครือดุสิตอินเตอร์เนชั่นแนลในเขตกรุงเทพมหานคร. วิทยาลัยดุสิตธานี.
อุดมโชค อาษาวิมลกิจ. (2565). แอปพลิเคชันภาครัฐ: คุณภาพและบริการสาธารณะในยุคดิจิทัล. วารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์, 30(2), 206-231
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297–334. https://doi.org/10.1007/BF02310555
Gürsoy, G. (2021). Digital storytelling: developing 21st century skills in science Education. European Journal of Educational Research. 10(1), 97-113. https://doi.org/10.12973/eu-jer.10.1.97
Kolb, D.A. (1984). Experiential learning: experience as the source of learning and development. Englewood Cliffs. Prentice Hall.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308
Manco-Chavez, A. J., Uribe-Hernandez, Y. C., Buendia-Aparcana, R., Vertiz-Osores, J. J., Alcoser, S. D. I., & Rengifo-Lozano, R. A. (2020). Integration of ICTS and digital skills in times of the pandemic Covid-19. International Journal of Higher Education, 9(9), 11-20. https://doi.org/10.5430/ijhe.v9n9p11
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์และการบริหารสังคม
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ผลงานที่ตีพิมพ์ในวารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และวารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ขอสงวนสิทธิในการเผยแพร่ผลงานที่ตีพิมพ์ในแบบรูปเล่มและทางสื่ออิเล็กทรอนิกส์อื่นใด
บทความหรือข้อความคิดเห็นใดๆ ที่ปรากฏในวารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนโดยเฉพาะ คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และบรรณาธิการไม่จําเป็นต้องเห็นด้วยหรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
